XLVI

amoꝛe abſentis dilecti non tabeſcis: nõ eſt languoꝛ. Utergo amoꝛ languoꝛ ſit: habeat vtrumq; /⁊ continuationem et

confeſſionem. Hunciare ſinquit) dile⸗ cto./ quia amoꝛe langueo. Qui infirmi tatis ſunt languoꝛes: nunciari volunt

medico:qui dilectionis ſunt amico. Il

li quidem vt curentur. Iſti autem vrte creentur. Emulamini fratres melioꝛeʒ habere langnoꝛem: quem ſicut abſentã nis ſe dilecti deſiderium creat: ſic ſe pꝛe⸗ ſentantis delectatio recreat do mini Je ſu ſponſieccleſie ⁊ anime ſancte. Duivi

men.

1 regnat per omnia ſecula ſeculoꝛum b

&„ Walis eſt di q lectus tuuſ ex dilecto o pul cerrima mulierum? qualis

eſt dilectus tnus/ quoniam ſic adiura⸗

ſti nos? Magno pꝛofuſe videntur affe ctu interrogationes iſte tam vehemen ⸗ tes. Vrbitroꝛ in filiabus hieruſalem ex

cohfabulatio ne ſponſe languentis:ſi⸗

milem langnoꝛem aut creatum vtſit: aut excitatum vt acutioꝛ ſit. Et in ſe⸗ quentibus dicunt. Duo abijt dilectus tuus.et queremus eum tecum:quaſidi

cant. queremus tecum:participium in ⸗

uentionis optãtes ⁊ ſibi. Magna vtri

nſq; humilitas ⁊ in ſponſa ⁊ infiliabur

Mieruſalem. Illa ſe rogat commenda⸗ ri ſponſo. Iſte ſe inſtrui rogant de ſpon ſo. nec ſimpliciter. ſed illa cum adiura⸗

tione: he cum ingeminatione. Non eſt

enim leuiter rogantis vel ꝙ illa adiurat vel ꝙᷓ iſte ingeminant. Qualis eſt(in ⸗ quiunt) dilectus tuus ex dilecto? Qua⸗ hs eſt dilectus tuus: quoniam ſic adiu raſti nos? Vtiliter adiurate ſunt: que ſic animate ſunt. Non eſt exigua ſanc te collationis vtilitas Verbo ⁊ quica ritatis languoꝛ generatur: ⁊ qui infir ⸗ mitatis curgtur. Nouit Tenturio vim

medendi efficacem in verbo · Ideo di⸗

cit. Dic tantum verbo. Bonnm eſt ſi

dicantur verba: ſed nihilominus bo⸗

num eſt ſiſcribantur verba. Uolat eim irreuocgbile verbum niſi ſcripto man⸗ detur. Scriptura verbum et ſtabilefa cit ⁊ viſibile. mandatum pagine:repo⸗ ſcetur cum voles. Bonus repoſitari⸗

us eſt liber: integre quod acceperit reſi⸗

gnanscum voles ſumes/ vhi voles le⸗ ges · quãdin voles moꝛaberis. ſcriptn⸗ ra memoꝛie reparatrix eſt. Tuto verbi medicamenta illic condis: Seruantur enim illeſa. Si vᷣbum medendi vim ha et cum dicitur:cur non habet cum le⸗ gitur. Si bona curatio cum dicis.cur non bona cum legis. Non curetur hoc modo languoꝛ meus. hoc eſt dicere. qui pꝛimo audit: verbi vtilitateʒ capiatad poſteros: ⁊ longe poſitos non pertin ⸗ gat. vbi pꝛimo ſonat ibi ſuffocetur. ex hauriatur omnis eius commgditas au ditu pꝛimo. eterno pꝛematur ſilentio. Non iterum cadat in terram bonam vt fructum faciat. Hoc medicamentum

qui pꝛimus acceperit: conualeſcateger

virtutem eins poſt ilium perſentiat nul lus ¶ In piſcina illa poſt aque motum ſanabatur vnus eſed in vno illo ſignata eſt charitas/ nõ ſingularitas. Poſt pꝛi mum curatum/ non eſt dictum de piſci na illa. Exinanite exinanite vſq; ad fun damentum in ea aque ſalutaris nec ve ſtigium maneat. Bonns aque motus diſputatio et exagitatio ſacre pagine.

Bene enim mouetur: cum pꝛudentivẽ tilatione ad ſpiritualem pꝛomoueturi⸗

m

tellectum. Bene mouetur cum eius diſ

cuſſione auditoꝛ pꝛomouetur. Sicut

medicamentum/ ſic ⁊ cibus eſt verbuʒ.

Et quomodo dicitis:cibus quem vos

operamini pereat: non permaneat. Sʒ

tamen non eſt paſſim omnibus hec per mittenda licentia· nec aque motus ſa⸗

nabat niſi cum angelns deſcendens tẽ⸗

poꝛe ſuo monuiſſet eam. Ille vtiq; an

gelus cuius labia cuſtodinnt ſcientiaʒ/

ex cuius oꝛe eſt exquirenda legis ſciẽtia

Ergo(quod quidem fatendum eſtma

gna texendi verbi ſalutaris vtilitas:ſed cum alicui hoc opus ꝑmittit vag