d.

4

4

— —

—

Von der Gnadentwahl

car svnr ELEcri. Sed quod aliqui vocantur, vOM TrAMEn. rRyvnrva ELEcriOk; Hoc accidit non DEl, ſed ipſorum vi⸗ tio, qui aut vocantem Deum contemnunt, aut in vocatione, quam agnouerunt, recepta ſua impietate & incredulitate, non

ſeverant, &c.

Idem in Pſal: zi. Et extant manifeſta dicta Seripturæ, quibus quantum ad ſe attinet (ad ſe inquam, qui ſua natura non eſt aliud, quàm falus ipfa]) Spiritus ſanctu leglificatur, quod non ynum tantum & alterum bominem ſed omnes ad participatum eterne ſalutiselegerit.

bidem. klegit ergo DEVs, quod in ipſo elt, totum mundum, hoc eſt. omnes bomlnes, vt veram ꝙ eternum ſalutem conſequerentir. Nam quod non omnes ad ſalutem perueniant, non fit vitio diviuæ electionisʒ ſed vitio humanæ obftinationis, quod maxima hominum pars ob latam ſalutem, ad quam ey ereuti eꝰ eledi ſunt/ recipere nõlint. Hinc eſt, quod dicitur: Multos vocatos; paucos verò electos. Non enim hic fit ſermo, de electione Dei, qui omnes nos, quos vocat, ele⸗ git, alioquin vocatio magis eſſet ridicula, quàm ſeria: Sed fit ſermo de eledione hominum, quod etſi PBvs multos elegit & vocat, ta⸗ men hi non agnoſcunt eledionem DRI, nec dant locum vocatio- ni eius. Hoc enim parabola ipſa, in qua hoc dictum recitatur, ſignificat, cum affirmat inuitatos & vocatos benefcium Regis ſua ontè rejeciſſe: Et quos parabola dicit inuitatos & vocatos, hos Moſes vocat electos. Te (inquiens) elegit Dominus DBvS tuus, vt ſis ei populus peeuliaris, de cundtis populis, qui ſunt ſu per tertam. NMec vniuerſos tantum elegit DEVʒ, verum etiam ſingulis qui Sacramenta eius accipiunt, ledificalur palàm, quod agnoſcat ipſos ad veram ſa lutem elecos. Quare ſi quis & Scriptura colligit, ſe à DEO non eſſe eledtum, ſuis ſe ipſe ſomnijs fallit; & mendacia ſibi fingit.

Berren Vogelij Abts zu Albers⸗

bach Wort / in der Schatzkammer / zu Zů⸗ bingen getruckt / Lauten aiſo / Jol: 587. Dy 3 *