. Theß. 2.

Epbeſ. 1.

Obitus Frid.

Mconij.

pat Deo, quòd excitaſſet tres Electores in domo Saxoni⸗ ca, Fridericum, Iohannem, & lohannem Fridericum, qui cauſſæ Lutheranæ patrocinium ſuſcepiſſent. In illis ſimili⸗ ter longa ſerie recenſuit, quæ beneficia Deus Eccleſiæ fuæ per hoc ſalutare organon, Lutherum ſcilicet contuliſſet, quòd eius miniſterio reuelatus fuiſſet Antichriſtus Roma⸗ nus, homo ille peccati, filius perditionis, eundemq́; cx a⸗ gro & finibus Eccleſiæ exterminaſſet: quòd propter bunc virum Spiritu Chriſti liberaliſoimè ditatum Germaniæ he⸗ nedixerit omni benedictione ſpirituali per eum reddide⸗ rit cœleſtia bona, Chriſtum in regnum ſuum reſtituerit: quòd hanc benedictionem cœleſtem & diuinam vltra an⸗ nos triginta diuulgauerit multifariã, ſeriptis infinitis, pro⸗ poſitionibus, concionibus, commentarijs, Poſtillis, inter⸗ pretationibus, & maximèe verſione ſacrorum Bibliorum. in illis etiam conſolatur Electorem, obitu Lutheri vche⸗ menter perturbatum, quòd Lutherus nequaquam ſit mor⸗ tuus, ſed nunc demum incipiat viuere ſpiritus eius. Et quẽ⸗ admodum Deus poſt Chriſtum in cœlum ſublatum, dede⸗ rit Apoſtolos, Doctores, & tandem hunc etiam poſtremũ Heliam: ita in toto Chriſtianorum orbe excitauerit multos præſtantes & excellentes Poctores, huius magni Prophe⸗ tæ diſcipulos, quorum ſalutari miniſterio & opera conſer⸗ uabit Verbum & Eccleſiamſi ea pro verbi puritate & ex⸗ truſione operariorum in meſſem, Dominum meſsis ſedulò ſit rogatura.

Scripta hac Fpiſtola, depoſuit pedum paſtorale, & Chriſto Domino claues Eccleſiæ, ſuæ fidei concreditas, re⸗ ſtituit, & in vera inuocatione Filij Dei ſpiritum ſuum Deo reddidit, cum vixiſſet annos LV. menſes tres, dies 17. & ingreſſus eſſet annum climactericum octauum. Inſtonte

ſepulturæ hora, Pancratius Suſſebachius, tum temporis Scholæ

C