Scholæ Gothanæ Recor, conuocato ccetu ſcholaſtico, & aduentantibus Paſtoribus vicinis, breuem habuit oratiun⸗ culam, quæ nuper Epiſtolis Philippi ad Myconium eſt ad⸗ iecta, Concionem funebrem habuit Iuſtus MeniusPaſtor & Superimtẽndens Iſenacenſis quæ paulò poſt Vuiteber⸗ gæ typis edita fuit. Iohannes Stigelius tumulum eius hoc lob. Stigeli⸗ Epitaphio ornauit: us Poẽta. Cdnce Gocha tilu mõßrata ef gratia Chriſti

Hic pia hcomii contegit oſa lapæ. Doctrina Eꝙ vitæ tibu moribus ile reliquit

Eremplum, hoc ingens Gotha tuere deciu.

Et hactenus pinguiore quidẽ & craſsiore Minerua deli⸗ neaui curriculum vitæ & doctrinæ Myconij noſtripotiſsi⸗ mũm ob has cauſſas: Primũm, vt commonefacerem Fc⸗ cleſiam de primo anno lubilæo quem hoc ipſo año ingreſ⸗ Anno M. P. ſi ſumus ab obitu Lutheri & Myconij, quorum ſanctiſsimi XCVI. cineres in terram ante annos quinquaginta repoſiti reſur⸗ rectionem mortuorum lætiſsimam, & omnium cœleſtium honorum plenariam reſtitutionem & poſſeſsionem expe⸗ ctant. Deinde, ne planèẽ memoria viri tàm ſancti & excel⸗ lentis obliteraretur id quod ſanctiſsimo Patriarchæ Ioſe⸗ pho vſu veniſſe ſcriptura tradit, quod anno quinquageſi? Exod. 1. mo poſt eius diſce ſſum ex hac vita Rex nouus in Aegypto ortus ſit, cui nec nomen nec beneficia loſe phi, quæ in Ae⸗ gyptios contulerat, fuerint nota, ſed alto ſilentio ſepulta. Adeò vera eſt querela Pindarica: næMæc yctp iwde Lepig clc⸗ pinda. IMp. vdhovee Eyoi, Antiqua ſopita eſt gratia, immemores enim ſym. 7. ſunt mortales. Tum etiam, quod agnoſcerem, æquum eſſe, vt tàm præſtantis viri heneficia & merita in Eccleſiam po⸗ ſteritati commendarentur, cum & ipſe Myconius præci⸗

puis