næ valetudini in morbo deſperatiſsimo reſtitutus, ita vt legens Lutheri Epiſtolam, planè ſibi viſus ſit audire vo⸗ cem Chriſti: Lazare, veni forãs, lohan. 1I. Et agnoſcit ac palam fatetur, Lutherum fuiſſe verum Prophetam? per quem Deus in hiſce poſtremis mundi temporibus veram Buangelij lucem reaccenderit, & qui etiam miraculorum dono fuerit præditus, adeò vt morbo planẽ lethali libera⸗ tus, ſexennium ſuperſtes eſſet, & eiuſdem ardentiſsimis precibus dimiſsionem ex huius vitæ ergaſtulo impetra⸗ ret.

Quod ergò Lutherus optauit ac voluit, euentu poſt⸗ ea fuit comprobatum. Nam ſexennio poſt, cum nimi⸗ rum Lutherus diem ſuum obiret, anno M. D. XLVI. die 18. Februa. ipſe Myconius eodem anno, Aprilis die 7. Fr. Vhronij eſt ſubſecutus, & carnis ſuæ fragilis ac mortalis farcinam dies emortu⸗ de poſuit, & hoc pacto celebris iſſa vox Pockoris Iuſti Iò⸗ alt. næ ratificata & confirmata fuit: Iſte vir potuit, quod vo⸗ D Iuſtus luit. Anteuertit enim Lutherus hunc ſanctum virum Fri⸗ Ioni. dericum Myconium emigrando ex hac vita, qui ſuperſtes fuit Luthero ſepties ſeptem dies, ſiue idæ ſeptem, quo⸗ modo id diligenter in Calendario hiſtorico annotauit Pau? D. Pauliu lus Eherus. Oæterum, cum morhi prioris, Phthiſeos ſcili⸗ Eberis. cet recidiuatio fieret, valedicehat Mxconius Principi ſuo Electori Saxoniæ [ohanni. Eridericg Epiſtola admadum graphice⸗ ie & patherice ſcriptaquãàm vere uyo doæ Aicere poſſumus, de qua cantilena Martialis:

PDulcia defeca modulatun carmin⸗ lingu Cantator Chgnu funer pſe ſul.

In illis poſtremis literis, quibus calamum ſcriptori⸗ um de ponebat, manumq́; de tabula tollebat, gratias age⸗ bat