euliari quodam inſtinctu ſpiritus ingenuè reſpondet M⸗ conius: Nolleſe emtasi iasU Vel e ſprm Mquem.di „S propria Pecunia emere⸗ e gratuiras cupere indulgentias propter ſolum Deum, quas ſi non impetraret? redderent ipli Neo rationem ob neglectam animæ f. 2 „ſiqui⸗ dem & Deus & Papa remiſsionem peccatorum gratis da⸗ ri velint petentibus, pro meritis quidem ſingulorum, ſed pauperibus gratis. Quærebatur tandem, à quo eſſet huc miſſus? à quo inſtructus hanc rem tãm pertinaciter vrge⸗ ret? Keſpondebat Myconius, ſe à nullo prorſus homine, quod veriſsimum erat⸗ vel monitore, vel impulſore infor⸗ matum, ſed ſola fiducia gratuitæ remiſsionis in literis pro⸗ miſſe fretum rem illam egiſſe, nec ſibi vnquam cum tantis viris fuiſſe colloquium? natura ſe eſſe verecundum, ſiti gratiæ Dei, & remiſsionis peccatorum extimulatum. Ft cum videret Myconius, ſe quod aiunt, VAluy ᷣnkpo ep⸗ aquam in mortarium infuſam ferreo piſtillo tundere, & facilius eſſe Herculi clauam, adeoq́; loui fulmen eripere, uam ab auaris monachis literas gratuitas extorquere, tandem diſcedepat, & partim dolebat ſe voti ſui compo⸗ tem minime factum, partim verò gaudebat, quòd adhuc aliquis eſſet Peus in cœlo, qui peccata remitteret pœni- rentibus ſine pecunia & precio, propter ſolius Chriſti filij ſui ſolum & æquiualens precium ac meritum iuxta con⸗

ſolationis pleniſsimam promiſsionem: Viuo eg0, dicit Dominus, nolo mortem peccato- ris, &c.

Apparet

Exech. 13. 33