His clamoribus effecerat ſcurra impudens, indulgen⸗ tiarum caupo auariſsimus, vt literæ indulgentiales in tanto haberentur honore & precio, vt. Ii quaudo Terelius Vr⸗ bem aliquam ingrederetr Bulla Pontificis holaſerico 2e Etiam linteolo aureo inuuluta præferretur, proceſsione tãm Ionga & pompoſa, vt vix ſit credibile/ ſi Deus ipſe a⸗ licubi apud Pontificium ingrediatur, tanto cum ſplendore & honorificentia exceptum iri. Quæ verò eius rei cauſſa? Miſer ille noſter & impotens Deus non amplius ſub Papa⸗ tu erat Deus, quia omnem diuinam potentiam Papæ con⸗ ceſſerat ac donauerat in cœlo & in terra. O miſerum Ee⸗ cle ſiæ ſtatum, ð miſeras hominum mentes, 6 pectora cœ⸗ ca. Credebat miſera & ſtulta plebecula, omnes Monacho⸗ rum crepitus eſſe oracula Dei, & quicquid ã Papa Roma⸗ no mitteretur, ab ipſomet Chriſto mitti.

Mhconij di⸗ Quia autem literæ indulgentiarum Papalium anne⸗ Jputatio cum Ram habebant appendicẽ: Pauperibus dentur gratis pro⸗

Tecelio.

pter Peum: grauis inter Myconium & Tecelium orta eſt diſputario. Didicerat domi puer Myconius Decalogum, Symbolum Apoſtolicum, Orationem Dominicam, & ad⸗ monitus erat vt frequenter oraret, quod ã ſolo Deo nobis gratis omnia dentur, & ille nos guberhet, ſi diligenter ore⸗ mus. Et fanguinem Chriſti eſſe vnicum precium pro pec⸗ catis totius mundi, & hanc fidem cuilibet Chriſtiano eſſe neceſſariam. Et omninõ ſibi perſuaſum animoq́; ſuo infi⸗ Num haberet æfiukæ Theologicum: ſi tantum tres homi⸗ nes eſſenr ſaluandi per ſanguinem Chriſti, certò ſtatueret, vnum ſeeſſe ex tribus illis, & contumeliam eſſe in ſangui⸗ nem Chriſti de hac re dubitare. Indulgentias Romanas eſſe reria, quibus venarentur ꝑecunam & deciperent ſim⸗ ſicjores: Remionem peccatorum & vitam æternam

nõñ poſſe emi pecunia. Vnde