Occurrit hoc loco hiſtoria, de impudentibus clamo⸗ Riſtoria de ribus & vociferationibus, impoſturis & nundinationibus Indulgentis Iohannis Tecelij⸗ emiſſarij Pontificij, quem Myconius Teceli⸗ Mo⸗

KNNMXRBEKCKE integrum piennium docentem au qi⸗ Vcbi Pomi⸗

uit, quàm miſerè in pupſicis coñcionibus excœcauẽrit K vran —centauerit populum Annæbergenſem, nil niſi indul⸗ gentiarum virtutem crepando, inquiens: Nullam eſſe ali⸗ am viam conſequendæ remiſsionis peccatorum & vitæ æternæ, præter ſatisfactionem per opera, quæ quidem hominiſit impoſsibilis, ſed hæc vnica & ſola reſtet via con⸗ ſequendi illam ſatisfactionis vim & efficaciam ſi numis re⸗ dimatur à Romano Pontifice, & emantur indulgentiæ Papales, quas definiepat eſſe remiſsionem peccatorum, & certiſimam viam ingrediendi vitam æternam. Minaba⸗ tur præterea, ſe depoiiturum crucem⸗ clauſurum ianuam cœli iam latiſsimẽ patentem, extincturum radios & ſplen⸗

1

dorem ſolarem, futurum breui vt res tãm precioſæ, indul⸗ gentiæ nimirum, non amplius pro tãm. vili precio exta⸗ rent vena ſperandum⸗ Lnquam in

ermaniam danec hic mundus ſtaret⸗ tantam liberalita⸗

Fd rediturameſſe. Fortabatur etiam ſe⸗ riõ vc ſinguli ſuæ & fuorum mortuorum & viuorum ami⸗ corum animæ ſalutis rationem haberent: eſſe enim nunc diem ſalutis, eſſe nunc tempus acceptabile, occaſionem

ræſentem arripiendam, non negligendam: niſi enim quis habeat literas indulgentiales, non poſsit à quoquam abſolui ã ſuis peccatis. Clamitabat etiam hic Stentor Pon⸗ tificius, ſi Annæhergenſes ciues gnauiter darent nummos, fore vt ſiugularum Fodinariim venæ circa d. Annæ vrhem argento puro puto abundarent.

—

E1 His

—————