iuop öresop⸗ e5 G. z x dwht: Quem Cicero ſic reddidit: gera & tarda nimis, ſed fama & laude perenni. virgilius verò ſie: Omne quod excellens opus & ſublime futurum, Difficiles ortus habet incrementaq́; tarda.

Dum verõ Puckor videt Myconium adeò intentum operivt non ſolùm ariſtas & culmos, ſed etiam inferiorem partem ſtraminum præſcindere non dubitet, inquit⸗ Do⸗ mino meo non opus eſt ſtraminibus, modò triticum, ariſtę & culmi in horrea colligantur. Spectator operarum M⸗ Iæ)sis ille obſeruat gnauiter, num omnia rectè fiant, quin etiam &ʒnie cui adiunctus erat Myconius hæscnn videns eum progredi tardius, ad eius partes accurrens in demetend Kadiuuat ſedulò. Veniens Myconius ad tu⸗ mulum ſiue colliculum quendam e terra nonnihil eminen⸗ tem, & circumluſtrans campum, ac videns eius latitudinẽ & amplitudin em æxxpmop infinitam & vix menſurabilem⸗ quærit, quantum temporis requiratur, ad demetendum fruges maturas in tanta meſſorum paucitate: cui vuvoooii⸗ pS, ante brumam, inquit, oportet meſsi vltimam manum imponere, tu vt cœpiſti perge ſtrenue, Pominus meſsis plures in hanc meſſem mittet operarios. E veſtigio acce⸗ dunt tpyodhu plures, qui & ipfi manus admouent, & de⸗ feſoi tandem fraciq́; labore diurno, iuxta riuũlum conſi⸗ dentes, depromunt panes, piſces & carnes aſſas, quibus ſe recreant, & mutuò ſuauifsimeè colloquuntur, ſubducit ſe viæ monſtrator, & ipſe Myconius in ſuum cubiculum re⸗ ducitur, adeò exhauſtus viribus, vt vix oßibus hæreret⸗ de hoc vno ſollicitus, ne quidquam in agro reſiduum ma⸗ neat. Hæc dum animo verſat, ſubito aſtat liberator, &

Dz cum