Interpreta⸗ tio ſomnij du plex, alia fal ſa alia vera.

cum eo alius quidam habitu & vultu ferme Apoſtolico, qualès pingi ſolent Andreas & Philippus, qui placidẽ cum eo colloquuntur; Quos cum attentè audit, iterum conſpi⸗ cit imaginem Chriſti crucifixi ex aduerſo lecti in pariete affixam, adeò macie confẽctam extenuatamq́;, vt ſingula oſſa dinumerari faciſè poſſent. Dux verò ſeu liberator pri⸗ us pectus eius pulſat digito, deinde indice dextræ manus porrecto monſtrat Chriſti imaginem ex aduerſo poſitam, addens hæc verha: Huic oportete confarmem fieri. Ex quo contactu euigilans Myconius, diuerſis cogitationibus diſtractus fuit, quid nam ſibi hæc viſio vellet, quæ aliquid magni portendere videbatur, nec tamen audebat quidqᷓ; cum Monachis hac de re conferre, qui dubio procul riſu Sardonio ipſum exibilaſſent.

Hoc ſomnio fatetur Myconius ipſe, ſe egregiè diue⸗ Xatum, quòd anxie torſerit illius animum, aMequam ve⸗ rum eius ſenſum aſſequeretur. Omninò in hac fui opini⸗ one, vaſta eremo & ſcopulis, quibus implicitus hæſerat, ſi⸗

„ „ ⸗ 3 * Somni inter gnificari vitam ſecularem antẽ ã ſe actam, eductione verò pretatio fel⸗ religionem Frangiſcanorum⸗ meſſe fructus vitæ monaſti⸗

ja.

cæ, ſi ſeruaret regulam & ſtatuta patrum. Quo pacio ſe⸗ metipſum excariificauit vigilijs, laboribus, ieiunijs, pre⸗ cibus, alijsq́; operibus electitijs: elegit ſibi patronos, A⸗ poſtolos martyres, confeſſores, quos mediatores conſti⸗ tuit inter ſe & Chriſtum: Lectionibus etiam ſe macerauit aſsiduis & continuis, & noctu, reliquis Monachis dormi⸗ entibus, legit Petrum Lombardum⸗ Magiſtrum ſententia⸗ rum, Alexandrum de Ales, Bonauenturam, Gabrielem Biel, Auguſtinum, & alios plures ſcriptores, eo fine, quòd quæſitam gratiam & ſalutem ibi eſſet reperturus. Conſti- tutus à Monachis in qanpiu, ſiue vt vocant, refectorio

lector, ſacroſancta Biblia cum interpretatione Lyræ inter Pranꝰ