Año ætatis decimo tertio, cum ſexenniũ integrũ in pa⸗

tria ſchola didiciſſet prima literarũ Elemẽta, miſſus eſt ã pa⸗ rentibus in ſcholam Annæherg. ad capiendum vheriorem ingenij cultum. Ibi cum vltra fexenniũ vixiſſet, & annũ æ⸗ tatis vigeſimũ attigiſſet ingreſſus eſt monaſteriũ, & recep⸗ tus in ordinem fratrũ, ſiue vt vocant, Franciſcanorũ. De⸗ legit autem hoc vitę genus, nõ quòd ocium quæreret, nec quòd in monaſterio ventrem curare, aut aliqua ſanctitatis ſpecie præ alijs excellere vellet, ſed vt Deo ſeruiret, & ei in æternum placeret, pro ſuorum & aliorum peccatorum remiſsione oraret, abſtineret ã peccatis omnibus, & vitam viueret ſanctam & innocentem. Audiuerat enim pluribus verbis prædicari ſanctiſsimam & innocentiſsimam vitam Monachorum, quomodo Deo dies noctesq́; ſeruirent, ſe⸗ iuncti ab omni corruptione ſeculi, ſohrie & caſtẽ, miſſan⸗ tes, pſallentes, ieiunantes, orantes, minimè olfaciens, Di⸗

abolum ſe poſſe transformare in angelum lucis, aut ſub ⁊ cor. 14. tãm religioſa vita hypocriſin & idolatriam latere. Occaſio⸗ nem ingreſſus ſui in monaſterium, recitat Myconius ipſe, in deſcriptiune ſui ſomnij quod ꝑrima nace habuit, de quo poſtea dicetur. Deliberauerat enim ſecum, & iam du⸗ dum rationes inierat, de mutando vitæ genere, eb quod viderat peccata mundi & totius humani generis, quæ ne⸗ mini non erant ob oculos poſita, viderat & peccata ſia propria multa & magna ideò piduo aut triduo Heum ora⸗ uerat, vt hoc conſilium ſuum gubernaret ad ſolius nomi⸗ nis ſui gloriam. Poſtmodum quæ ſecretò in corde ſuo vo⸗

lutauerat, patefecit præceptori ſuo M. Andreæ Staffen . Andrea

ſtein, tùm temporis ſchoſæ Annæbergenſis Reckori, & Staffenſtein. conſilium eius in re tam ardua expetiuit. Qui ilicò conſilio tanquam ex Tripode reperto, autor ac ſuaſor ipſi erat, vt ingrederetur monaſterium Franciſcanorum, quod tunc D iſtic