Gerſon, Iohannes Huſs. In decimo quinto, quod Luthe⸗ ranum ſeculum meritò appellamus, Martinus Lutherus, Philippus Melanthon, communis Germaniæ Præceptor, lohannes Bugenhagius Pomeranus, lohannes Brentius, Fridericus Myconius, fideliſsimus Lutheri vœpæsirne, & noſtro ſeculo pri rigeta de quo in hac noſtra panegyri ſcholaſtica verba facturmnus. Omni⸗ nõ enim dignam huius viri memoriam iudico, quæ com⸗ mendetur poſteritati ſi quæ futura eſt, tum propter pluri⸗ mas hiſtorias, quæ memoratu dignæ ſunt, vtiles & neceſ⸗ ſariæ, tum propter eius in Ecclefiam merita, quæ nulla vn⸗ quam delebuntur obliuione. Quia enim, iuxta Pſalmi di⸗ Pſcl. 12. ctum, in memoria æterna erit iuſtus, tantum abeſt, vt in his terris nominis eius fama obliteretur, vt etiam apud De⸗

um æternam & immortalem memoriam conſequatur. MNatus eſt autem Frideric. Myconius in oppido Fran⸗ coniæ Lichtenfelſio, ad Mœnum ſito, ex pijs & honeſtis parentibus, menſe Decembri, in die S. Stephani Proto⸗ martyris anno Chriſti M. CCCC. X CI. quo tempore in lucem editi fuerunt viri aliquot excellentes, Eccleffarum & Scholarum egregia lumina. Anno nimirum præceden⸗ Valentinus te Valentinus Trocendorfius, qui amplius quadraginta Trocendorff annis Goldbergæ docuit ſumma cum fide, diligentia & fe⸗ licitate doctrinam diuinitus patefactam, & artes Eccleſiæ St R neceſſarias. Anno ſequente Georgius Rorarius, qui ſine dubio diuinitus fuit excitatus, vt magni illius Germaniæ Prophetæ Lutheri ſcripta colligeret, & Eccleſiæ Deicom⸗ luſtus lona. municaret. Et biennio poſt luſtus Ionas, in Imperiali oppi⸗ do Northuſa, Lutheri comes & collega fidejiſsimus. Et Philippis ſexennio põſt Philippus Melanthon, qui Myconium fra⸗ Mclantb. ternè ac ſyncerè dilexit, cuius rei documenium ſunt pluri⸗

mæ Epiſtolæ ad Myconium ſcriptæ.

Anno