8

onetenlæ hinc lobi ſaniſſimi viri cum moleſtis rixsto ribus diſputantis præclara la d praſtius eleemoſynis conſcientia. Ab infantia, inquit, crevit mecum miſera- tio: Nunquam pauperibus votum negavi ↄnunquam oculum viduæ expectare feci. Nunquam bucellam me⸗ am ſolus comedi: ſed& pupillus comedit,& qui in foribus meis erat peregrinus. Animadvertitis(V Fra tres) quantam pietaus ſummam. quantumi; juſtitican⸗ tis lidei fructum illuſtres in regno jelu Chriſti homi⸗ nes in eleemoſynarum largitione collocarint. Hoc au⸗ tem, quod vel primum erat in hoc officiorum genere, ſæpe ſum miratus ⁊ magnis viris negligi, cum nec qui- pus nec qua moderatione dandum ſit, quod Ariſtote⸗ lem ſapientiſſirmẽ alicubi præcipere meminimus, dili⸗ genter ſatis aut accurratè obſervent. Iameiſi enim non minus verẽ. quꝰm prudenter ille dixit: Non intereſt

cui eroges, non enim requirit dominus, utrum mereà- tur ille qui poſtulat: Sed quærit qualiter præſtet, qui donat: operæ precium tamen haud minimum faciunt, qui ſedulò cavent ne, quod pietati debetur, impietas ab⸗ liguriat, neve, quæ verẽ egenorum ſtipendia, quæque ſenum vectigalia eſſe debebant, turpis avarorum quo rundam ac delicatorum mancipiorum, qui maleficio & ſcelere paſcuntur, ſcurrilis mendicitas temerè inter⸗ cipiat. Quõ rectius mihi dixiſſe videtur idem Ariſtote⸗ les Ethicorum ad Nicomachum. 2 ineubeos odp c⸗ c& IS Ka Ereko kel 69606. ole yd; 6 c ðoo naö. 5 N vnMov ojg u oð ⁊ðᷓ acoð iyena aMa ua Tih Aup ¶riap. oðu SMeuheplog N dMz Tg fublotrœ. Huc ſapientiiimus poſt homines naios Salomon,& huic

conlen⸗