rahirur ey flit vulgi qui pendet ab ore. Noſter tamen etiam/ Principibus utili ac neceſſario admodũ confilio⸗ ſpeculator in eo quoq; non cæcus, ut Eſaias nominat, ſed perſpicax& oculatus, magnis fumptibus foris apud exteros aluit, qui ex diſſimilibus diſſimilia explorarent atq;& ad ipſum quæ fierent, aut gererentur referrent, ut inde ſibi& ſuis quæ eſlent ex uſu, in tempore intelligeret, ac provideret. In hoc ſanè laudabili ac fortunato vitæ cur- riculo, Deoq; approbato,& hominibus fructuoſo curſu, omnia ad glo- riam Deiad communẽ concordiam,& publicam utilitatem referens⸗ perſtitit atq;ʒ perſeveravit pater patriæ Princeps Guilielmus/ usq́; ad extremum vitæ Spiritum, videlicet usq; ad annum 19 ⁊ proxime ela- pſum. Is ei fatalis fuit. In eo vires animi& corporis ipſius, ut fert vitæ humanæ fragilis conditio, ex aſſiduitate laborum& curarum fractæ, languidiotes& afflictiores ſunt factæ, cœpitq;ʒ valetudo eius ſubinde habere deterius, donec tandem in autumno, diatheſis, affectio,& ha- bitus totius corporis in eo mutatus eſt. Hic igitur mutor,& quaſi ſty⸗ lum ac verba verto& ipſe Etſi enim de incunabulis,& vitæ actionibus ſummi Principis, quædam hactenus dixurcunq;: tamen poſtquam de- inceps ad beatam celſitudinis ipfius deceſſionem ac mortem delabor, videor mihi quodammodo ipſe quoq́; oratione jam labi, deficere, e- mori. Quare quod reliquum eſt, maximoperè& amanter oro, ut ma- gniũci ac præſtantiſſimi auditores, cum benevolentiæ,& pietatis erga demortuum Principem ſignificatione, audiant.&.Teliquam aratio- nisueg brexiſimam guidem partew⸗in qua revera ob deſiderium er- ga Dominum defunctum,& erga rem publicam, cuiille ereptus eſt,
Ker aſvocemq mihi faucibus hærere ſentient quodam- modo: etſi ſimultarem in quamcunq; ſand memorabilium exemplo- rum partem, oratione me convertam, velim nolim, in Guilielmo hæ- ream atq; commorer neceſſe eſt. Rebus ita ſtantibus, itãqʒ valerudine Principis malẽ affecta, ſeſe totum,& ſua omnia componebat ipſe ad mortem, ſeu potius, mortalitate exura& depoſira, ad vitam veram& immortalem. Componebat ac referebat ſeſe ad Deum, qui tribuerat ei ſocietatem ſui nominis in hac vita, cum de magiſtratu pio acjuſto in Pſalmo pronuntiavit: Ego dixi ii eſtis Planè igitur credebat, ſe hinc emigrantem, commigrare& tranſire in vitam cœleſtem, ad majorẽ& arctiorem etiam ſocietatem cum Deo, Patre, Filio& Spiritu Sancto, ſodalitatemq́; illuſtriſſimã omniũ ſanctorum Nec verð reformidabat
aut horebat mortem, ſed ut Auguſtinus inquit: Credens ſcit ſe crede- reʒita