tiis divinis& humanis, ſectatus eſt maximè, 6e

Pemoſthenes quoq; dixit homines te

experta eft cum tamen quædam en tegionibus vicinis& ſuperioribus g recentioribus annis, graviter ſint concnſſæ arq; quaſſatæ. Fuit enim in Guilielmo ea ſublimitas ac fortitudo, ut in cauſſa bona& juſta, adEœ-

cleſiam&rempublicãpertinente, nullius vel ſummi metueret indigna-

tionem aut judicium, ſed infracto animo neceſſaria,& quæ debuit ofli- cia, laborantibus aut oppreſſis præſtaret, ut præcepit Salomon: Eripe eum qui ducitur ad mortem. Hanc igitur pietaterm& beneficentiam, compenſavit Deus ac letvavit atq;ʒ defendit viciſſim Haſſiam, periculo- ſiſſimis temporibus benigne& clementer. Regnantibus quoq́;ʒ noftris Principibus, ſubditi non ſunt oppreiſi enormi aliqua fame, qualem ſenſerunt aliæ gentes neq; atrociſſima aut fœdiſſima peſtis qualis in aliis terris ſeviit ſæpe, eſt conſpecta. Quæ quidẽ& abenefico Deo,& à magiſtratu jlluſtriſſimo,in nos collata beneicia grata mente agnoſcerè, & vera vitæ pietate celebrare meritò debemus. Memorabilis& inſi- gnis laudatio Imperatoris M. Antonini Philoſophi⸗ extat apud Dioné qui inquit: 3łciG Næ 7yy zyero, 2 2„ey hMohn. Aabos N„ y vh Foindy eher.TIel⸗ vöMa r Fauela ꝙeMhn. Semper in omnivi- ta æquabilis& ſbi ſimilis fuit Marcus nec ullain re immutatus eſtun-

uarm. Prat autem honus,& vihil fuit in eo aſcitum; plurimum veròju- vabatur à doctrina. Id verè in noſtrum Principem Guilielmum in primis congruit. Item hoc quod de Imperatore Seuero ſcriptum eſt:Fuir intẽ- tus in ea quæ agenda erant& populi fabellas neglexit. Ita etiam noſter, qui& ipſẽ fuit PRiloſophus/ ac fortè major etiarm quam Antonius ille, veriratem& conſtantiam in opinfonibus jnditis defactis in ſenten- cretinuit ſtudioſiſſimè, ſemperme ndacia& ſophiſticen exrremè odio perſequenmde rectd ve⸗ ro animiiudicio, non diſcedens, aut mutans quicquam. Pidicerat enim illud Salomonis: Mon decet Principem labium mendax. Et: Princeps mendax omnes miniſtros habet impios. Sratuebat ergò veritatem qua ddi maximè Deo ſimiles ubiqʒ & ad tempus interdum ſit in- vtilitas ejus apparuerit, non & Ibyci rectiſſimum ac

cuſtodiendam eſſe, quæ licet ad præ ſens/ grata& inſuavis, tamen cum fructus atq; odium parit, ut Poẽta ait ſed gratiam. Probabat honeſtiſſimum dictum apud Platonem: n rag hecſs dhMench⸗ v z dybechhahea Non delinquam in Peum⸗ ut capten gloriã apud homines. Certè homines, ac præſertim populus vœnreyrg⸗ Eoy⸗ lenlonoy eſt, mutatur, vertitut, variat jn horas. Ideo ejus vox eſi. uti-

dem inquit PlatoꝛN audin hilſcimus. Ergo Fall-