Ap HRRMAN. Vurr?juM.

manere voluerim, ne unquam per amiſſiones eorum, qui no- bis cari ſunt, dolores& ægritudines ſimiles illis tuis contra- herem. Rediit autem Sapiens illicò ad ſeſe, quamprimum& ſubornatam illam à Thalete fabulam& ſuum etiamdum vi- vere filiuw intellexiſſet.

Quod itaqʒ illeꝑum amico& hoſpite ſuo luſerat; illud nobis repræ entare triſtiſſima illa dies, veris lacrymis& do- loribus videbatur. Efferebatur proh dolor, Tuus ampliſime Furiſconſulte, primogenitus filius, in quo non minor, quam in illo Solonis tům patriæ tům Academiæ fita ſpes erat. Nec verò minor propter adoleſcentem illum dolor& luctus, non modò tuus, fed omnium noſtrum crat, quàm ille ob Solonis ßlium exſtinctum fuiſſe fingebat. At hoc unicum vellem ex illo Thaletis luſu poſſe nos omnes intelligere, cunctam ſci- licet hujus ævi vitam fabulæ ſimilimam eſſe, omnesq́; no- ſtros ob parentum, ob conjugum, ob liberorum, ob amico- rum diſceſſum conceptas ægritudines, luctus& dolores non aliunde, quãàm ex inani noſtri ſenſus perſuaſione, falſæq́; opi- nionis nube ac errore plus quãm gentili emanare ac profici- ſci, quando ſublatos& exſtinctos eos eſſe exiſtimamus, qui rum maxime& verè vivi ac floridi, eos amiſſos, qui ad com- munem veræ vitæ portum per januam mortis præmiſſi, eos penitůù periiſſe, quos per naturæ legem obiiſſe videmus. Et- Rautem, Clariſime VuLRpin omnibus, quæ homini acci- dere poſſunt, adverſitatibus moderatè perferundis, tua ſit adeò præmunita prudentia, perſpectaq́; gravitas& conſtan- tia, vel ut in his, quos propter dulciiſimi hii immaturum obi- tum concepiſti dolores graviſſimos, non egeas ullius vel Thaletis vel Sulpirii confolationibus;ſed, quemadmodũ no- ſtræ Academiæ Civitatisq́; Solon conſultiiimus meritò ha- beris ita tibi ipſe in ejuſmodi difficultatibus& Thales eſſe, 53 teq́ʒ

1 6 .