FAVSTVS. Qui caſum miſeri nondum riſiſtis amici Hoc Phronimus fecit,facit hoc manſuetior Alcon Vltima qui Fauſto ſunt inter damna miſerti. Letor ego euentuſed cur ſit letus Anolbus? Quem bona uicini uexat fortuna, doletqʒ Cantori quod iam Fauſto meliora ſuperſint,

fau. Quid toties miſeri repetis cognomen Anolbi?

Hc ſibi met furia eſt moœrenti atq; acris Erynns, pœnarumq; ſatis ſibi met pro crimine pendit, Perpetuo hic dulces ſequitur liuore Poetas Et numeros ridens, dono contentus in uno eſt Quod ſoli pernox& peruigi inhiat auro, Quo magis infœlM& auarus& inuidus extet. verum deſunctus meliori tempore, iam nunc uremum capularis agit⸗iunctuſq; fereiro eſt, Nembra etenum admitiunt ſenſim labentia mortem⸗ dam molem inuidiæ corpuſq; animuſq; recuſant, Huic: egoꝛparca ferox ubi uitam finet Orco Adſcribam hæc Vates gelido tria carmina Cippo- Mordet humum inuidia nondum ſatiatus Anolbus Cui propria humanam uiciarunt cõmoda mentem⸗ S1quis amat uicium uicioꝝ defleat umbram.

Nonne gregem ſemper ſcabioſam nutrutꝰ& ſe Corruptæ pecudis ſtabulo cõmiſcunꝰohe Quid tantum exultat miſer& contempius Anolbusꝰ An/ꝙ priſca ſuum ſcabies corrupit ouile putria nec retinent morbi contagia finem? An quod comracto ſpem cunctam ponit in auro Quod probus ille Aegon charis haredibus olim

B 1

—— ———

—