AEGLOCGA Confaratꝰmiror ſi uuere poſsit ad horam Tam miſer& tantum ruris pertæ ſus Anolbus, Tam miſer& tantus lucri captator Anolbus.

Fau. Qui Phronimũ obſeruat merito cõtemnit Anolbũ, Errabunt citius retro cita flumina,& alto Egreſsi piſces ſiccis paſcentur in agris,

Pulcher& occiduo uertetur cardine Pᷣhœbus Ulo, quo uenit regreſſus tramite in ortum,

Quam mihi magnanimus labatur pectore Cæſar. Cui Phronimi dedit inſignis prudentia nomen,

Fy. lamdudum expectattardantem gratus Amyntas, Fauſte uale, atq; aruis quę ſunt accepta potire.

Fau. Et me ceſſantem labor euocat, ite capellæ Hauſturæ gelidas montanis fontibus undas, Gramine conducto ſaturæ prius, ite capellæ Grandia iam pro prio replebitis ubera feno. Non lupus ulterius ueſtrum infeſtabit ouile, Non nox, non denſa obſcuri caligine fures

Cffcient, æſtu, nemorum captabitis umbras Securæ,& uiridi late exultabitis agro. Ite domum,noctis iam colli git Heſperus umbram, Lucida& Eoo ſecum trahit aſtra ſereno.

FINIS.