ct. Cuxrdur § poſft agele a lus hrh à dctentioni,N ud apud Dusi tututumtela
—
RISTI NEDNA noſtri clementii plorato auxlo,h æſtione ne quidti ĩad iplam conciir mus, quod S.paus lure poſſiot én us medijs deptäts conſtanti poninié o alienationi ini
poteſt facefe, i
s perſonas zetim ner muun Dn rerlurm dliula? p textum tauins jmpediatur tunlm
nait ℳ auun, nuufererd H iin—
A ufaneu
—
Teſſitatis domus illius prædij patere debeat viuibus,& quòd feneſtræ, ſicut runc exta- bant ſine omni permutatione, perpetuo per- maneant, Icem etiam, quòd propter illud pradium quotannis Cameræ Ciuitatis ſolui debeant ſex marcæ denariorum. Vnde vide- tur, quòôd prædium, pro iſtà penſione annuà fuerit,& ſit obligatum. a7. 1. Codicills. S. in- Rirwro. jf. de log. 2. C& corum, quæ tradit Iaſéa in aurb. Sacramenta puberum. num. 26. C. ſi nd- verſ. Vend.& Barr. Cbaſſan. in commenn. conſaer. Burg. in zit. Dec. Cenſes. S. 3. in weufta l. eylage. per ol. Ex quibus ſequitur, quòd Domi- nium prædij nullo modo potuerit tranſire in alium.
Secundo fortius ſtringit alia doctrina. Nam quando tibi vendo rem meam cum pa⸗
cto,ne illam alienes, tunc, ſialienas, ego pol- ſum rem propriâ autoritate irerum appræ- hendere. vr est glofenot. in§. de cætero, ſuper verſ. licentiam damus. in aurh. vt de cæter, commur.&ore. ol. J. Atam gloſ, ſimpliciter ſequittar Angel. in l. pen. poſt med. ſf. de pact.& Bald. in æ cæterum. in 2. col. ab num. J. extr. de iudic& inc 1. S. Toa qwoo. col. 5. num. 12. de Fucceſ. feudi. Et quam- uis multa contradicant, vrz per laſf in d! 1 ira quls. S. ed lege. num. 5.r. E de verb. obligat. ta- men in eo diſſentiunt, quod illa appræhenſio Poſſit fieri in Iure, hoc eſt, per actionem pro- poſitam,&ird zexr. in a.§. de cætera. intelligit
rerin., in d. S. ea lege, in 3. col. Cum ergo S. cum tali pacto prædium vendiderint, ne alie-
netur,& Ius quoque ſibi in co reſeruauerint, ſequitur, quod illud iam per viam actionis poſſint repetere. Per fugam enim vltimi
Ahbatis fuit derelictum,& in manibus Du-
cis, quod ſatis dicitur eſſe alienatum./ Ahlie- narionis verbum. ff de verborum Fignif. Nec ob- ſtat, ſi quis dicat, iſtam non eſſe alienatio- nem, quia Duces non prætendunt Domini- um, in illo prædio, ſed acceperunt ſolùm ad- minſſtrationem eius, vſq́; ad futurum conſi- lum. Quia ad hoc ita reſponderur, quòd dux cauſæ, ex quarum vndâ acquiritur de- tentatio, ex alterà poſſeſſio, non poffunt ſi-
mulconcurrere. Vr eit zext in l. h quis autè,
vbi not. ounes DD. Ff. ae acqui. poſſeß. Ergo multè minus vna cauſa porerit producere v- trunq;, perea, quæ halentur in l. I. GQ ar furr.&. l. vbn epugnantid. ſf. de regul. Iuris. Item dici- mus, quéd voluntas hominis non tantum verbis, fed potius factis exprimitur, l. Paulu⸗ reſondit. ff rem rar. haleriw! repræbendenaa. C. de inſtir. C&x ſeéſlir.! de qwibus. Tli gloſ ſe de leg.&c. ailect. 2. Vbi pulchra gloſ. de appellar. Modò ſi PriHcipes occupauerunt monaſteria, cum ſuis pert inentijs, ex vnd, eademq́; cauſà, vnde hoc non poteſt in quibuſdam bonis inducere
Sonſilium C
Quartum. 7
detentarionem, in quibuſdam poſſeſſtonem- Sed principes iam factis declarauerunt, v- trum horum velint, nimirum plura ex occu- Patis prædi)j Aulicis, ac miniſtris ſuis donaue- runt, atq́; alijs modis diſtraxerunt. Ergo non derinuerunt, ſeu adminiſtrauerunt. vr Patet in ror. tir. ſf. ae adminift. rer. aal ciuir Perrin. Sed intendunt poſſidere,& facere tanquam pro fuo. Vrl.& per or. ſf. proſuo. Vnde, cùm cauſa pra dij, de quo quæritur, non poſſit à cæteris occupat is eſſe ſeparata, ac diuerſa, ſe- quitur, ſi Duces ità id velint ſub colorato ti- tulo adminiſtrationis in effectu pro ſuo pof. ſidere, quòd S. de Iure non teneantur expe- ctare aliud conſilium, velexecurionem con- ſilij, iam celebrati, fed quòd nunc poffnt ad recuperationem prædij aAgere. TLertiò non ſolum penſio illa ſex marca- rum, ſed etiam reliqua pacta, circa contra- ctum appoſita, pars lunt pretij, 7exr. est in l. 7 Herili.§. ſi tibi fundum. V de ackio. emp. Ergo cùm pacta illa non ſeruentur, nec penſio fol⸗ uatur, ſine dubio campeteret S. actio ex ven- dito, tanquam pretio integrè non ſoluto. 7. 2.C. de act. en, P.&l. ed condirione, C. de reſcind. vend. Quamuis autem eadem lura probare videantur, quòd S. propter pacta non ſ erua- ta, non poſſint prædium venditum repetere, ſeu agere ad reſciſſonem contractus„tamen ad illos textus poteſtreſponderi, quoͤd pro- cedant, quando reperitur emptor, vel ſucceſ- ſor eius, cum quo poſſit agi ex vendito ad ob- ſeruationem pactorum,& ſolut ionem reſiduĩ. Precij, Secus eſt, quando nemo eſt, qui poſſit conueniri. arg. L. Maiianæa. ſprde conair& demonſt- tunc enim res videtur poſſe repeti, ex quo res vendita pro pretio obligata manſt, vrl. lulia- nuss. g. Iferri. f de at. eeep.& per aliam viam venditori non ſit conſultum. Nam verum eſt, quòd non facile concedatur reſciſſio contra- ctus, ſeu repetitio ret, propter non ſolutum pretium, ſed ex cauſà permittitur, vr est zexr- in l. Vendiri. 2. C. e act. emp, In caſu autem noſtro ſatis iuſtæ cauſæ repetitionis appa- rent, vt ex præmifſis colligitur, Et hoc ex ta- citä conuentione, vel contrario fenſu con- trahentium intelligitur, vrs vot. Sala.& Jalice- in d. l. Vendtri. Quartò pro certò credim us, quòd eiuitas S.pradium illud monachis, velalijs non fuiſ- ſet venditura, niſi cum illis pactis, quæ ha- bentur in inſtrumento venditionis, propter quæ pacta,& onera adiecta, prædium mino- ris vendiderunt, quàm alids valebat, per ea, quæ zradit Abliin c. iim Lannes in 3. col.& ibill. Io. de Imo. num. a.& Folin num. zJ. extr. de Jde inſitru. Cum ergo contemplati one pa- ctorum& luris, quod Ciuitas S. expreſſe b 3 libi


