PRAEC S8 VM TOMO

R 2 LI

S

D VM E T VERB O R V I DIPVE IN HOCALTERO CG OR

8*

85 NO

9 N⸗ OBSEBRVANDORVM,

non minuùsaccuratus, quàm copioſus.

Primus numerus paginam, alter columnam pagina indicat.

4. 4 8 5 3 8 46 authorirate naſcitur opinio, quemadmodum 4 vVeritate demonſtratis. 10.2.

Alſuraum est rerminum mpromi ſii in vnius per-

ſona ratum eſſe, in alterius uon. 2. 2.

Aluſtua non praſumitur, ſed ab Allegante probari de-

Ser. 92. I. Abuſas eit facti& in fadto conſiſtit.„ I. ver Abuſum ſiue delictun fingalarium ciuium ciui-

tas priuilegium ſibi conceſſun nunquam amit- kir. 93. T. Acteſſöria quæ dicantur F. 2. 12. 7. Aareſſorium ſequitur naturam ſui principalir. 11. 2. . 744. 1. Acceſſörium non ſequitur naruram ſui principali, uando in acceſſorio reperitur prouiſio, vt aiſgo- itioſpecialisr.— 2. 2. Aaueſorium quanao induat naturam principalis.

b 12. 2. 3. 1. Acceſſörium inaui: naturam principali ſaa muta- a. 6. 2.

Aexxſſon quatuor ſant genera, ſcilicet, peyſonarum, erum, obligationum G& adtionum. FI.. In Acquiſitione ſiue rranflatione Iuris patronatus conſenſus Epiſcopi interueniſſe præſumitur ex lopſa temporus longi vellongißimi. 101. 2. Alliones confeſſöria& négaroria non ſolum compe- unt proſeruitutibus, ſed etiam pro alq iuribus

incorporalibus aſſerendis vel neganais. 306. 7.

Actor melioris conairtionir non deber ſſé qudm reus, preſertim quo ad dilationes. 2.r. Actor poreit purgare moram ad conſeruandam acti- anem ſ res integra, necaduerſarg ius faltum Ni aeterius. Sed hoc tantum inira moditam em pus. b 27.1. Aclus qui deluir: explicari intra terminum couſtitu- lum, ſi intra talem terminum non potuit perfi-

et, poreit nibilominus expeairi poit terminum. 26. 2.

fAelus d iure præſumpꝛus, eo ipſo probarus aicitur,

uod non probatur contrarium. 1414. 1J.

Aclas præcedenies declaraun ſequenter. 149. 1. In Actupraſcribenai tacita conceßio pareft. 21. 1. Ad quem refectioni: onus item ſabſtiruriondr in lo- um nurilium pertinet, us res fractas& inuti-

les lucratur. J. 2.

A delicto& pæna excuſar quælibe: cauſſu non mo- dꝰ iufla, veruminiufta. 176. 2. Aduocatus haber ſolam poteftatem patrocinanai& procedendi in cauſſa, nou auren couftrendi vel Alerendi aduerſarium clientulo ſuos. F3. 2. Afhirmatum de vno de reliquoinreliigiturnegarum. b 1091. 7.

Qui Allenationts titul⸗ aliquo rem in aliun⸗ tranſ ert, Padto poteiit facere, ne res illa pPerueniat ad erras peyſonas, eiam ad Eccleſiatv. 10. 1. Aliud eit promiſio ae contralendo, aliud convra- clus. JT. T. Aliud eft ciuitas aliudziues. 99. T.

Auimi noſtri non et maius reſtimoniun Mudm qua-

litas inſpecta verborum. 25. 7.

In Alodialibus præſcriprio lapſa vel complera con- tra prædeceſſörem ſucceſſöribus non nocer.: 741.2. Appellarione bonorus comprebenditur omne id quod exercitium lurzdictionus reſgicit. 770.7. Appellatlonem cui rollere permirtirur, mulis magls modus& forma appellandi. 70½. 2. Alliter non eit niſi quidam declararer& execurtor. Js. 2.

Arbiter non poreit ſententiam dicere nift õper illu rebus, articults aur contrsuerucs, de quilbus est compromiſſum. 27. T. Arbiter vnus vi omuia expeaiat non est opus, ſed Jatis eit, quod ipſe æx actus poſit roram cauſam cognoſcere,& défnire, neque aliud ei licebir, quam quod inter compromintentes cautum

b fuit. 64. 2. Atbitramentum& arbirrium ſeu compromiſſun dli ſferunr. G[2 1.

Atbitramentum eit quædam ꝛranſactio ſca poria: conuentio in genere per quam a lite receditur.

60. I.

Arbirri