66

r 5 G 82— 2 7 4 8 ⸗ e. 8— 8— . 4 4 8 4— 8. ** 4*— — 3 „.— .—. 1 3 3 2 4 2 2 5 5 8 4 4* 8 82.

“

— 4411 11 8442 3

3 1— K 4 5 8 4 4 8 8. 2 1 “ ö“ „ 4** 8 6 5— 8“ 8 3. 3 8 3 8 8* 4**—* 8 3—**—.* 3. 4*¼

IM Abbas quidam S Monaſterij cu iuſdam, n Campis ſiti, à Ciui- ate 8 duobus m lliari- bus diſtantis, emit à Senatu dictæ Ciuitatis præd ium quoddam, ſitum in ipſà ciuitate, pro centum mar- cis paratorum denatiorum, his pa- ctis adicctis, quòd Abbas ſingulis annis Cameræ Ciuitatis ſex mar-

cas eiuldem monetæ, cenſus nomi-

ne perpetuò ſoluere, priſtinam faci: em ædificiorum non mutate, nec fa- cere, aut pati debeat, vt illud prædi- um quoquo alienationis titulo ad manus Ducum P. velad alios perue- niat, ſed quòd tempore neceſſitatis pro Ciuitate,& in eius vſum hoc re-

ſcruatum ſit, prout hæc omnia lati-

us continentur in Copiâ Inſtru- menti Contractus, nobis tranſmiſ- ſa, ſub ſigno H. Quæ capitula tem- pore Abbatum, integre obſeruata füerunt. Poſtquam verò principes monaſteria occupauerunt, Mona- chos expulcrunt, gubernans tunc Dux P. ctiam ſupra dictum prædi. um occupauit, mente tamen ſuà ità declaratà, quòd velit illud vſq́; ad futurum conſilium adminiſtrare, faluo ſemper iure memoratæ Ciui- tatis. Quamuis autem idem Dux cum illo ſpollato Abbate poſteà

—— 1

Conſilium Quartum.

.—— 86 8 . 3

„ 1 un hac lege tranſegerit„quòd Abbas

414 æpè dictum p rædium pet totamſd.

am vitam poſſidere, ac tenere debe- at, Abbas tamen à loco receſſit,& prædium in pote ſtate Ducis man.

ſit, nondum verò ad heredibusp ræ:

ſeriptum eſt. Quærttur iam, an Giuntatis S. pofſit agere ad reſtitu. tionem illius prædij, tanquam ceſ. fante caufà detentionis, vel an co. gantur illud apud Duces, vſq́; ad conſilium faturumrelinquete?

HRISTI REDEMP TO.

ris noſtri clementifſimi Diuina

S implorato auxilio, In præſenti ☛o queſtione ne quid dubitaſlſe vi- deamur, rectà ad ipſam concluſionem acce: dimus,& dicimus, quòd S. prædium, de quo quæritur, de lure poſſint repetere. Quod ex ſequentibus medijs depræhendi poteſt. Inprimis pro conſtanti ponimus, quòd is, qui rem aliquo alienationis titulo in alium transfert pacto poteſt facere, ne res illa per- ueniat ad certas perſonas, etiam ad Eecleſi- am, vr communirer traduni DD. in l. ſi itd qub §. ed lege. ſfe de verborum obligarion. Et quam- uis per eundem textum tradant reg: quoòd non proptereà impediatur tranſlatio Domi- nij in alium, ſed quòd contrafaciens pacto teneatur ad intereſſe. Vr prebatur eriam in l. ed lege.& de condit. ob cauſ. bi DD.& ina Rayn. in deyfic. transferendi in alium. Vli not. An. ton. de Bur. extr. de teſtament. Tamen prædi- cta regula fallit, quando quis retinuit ſibi aliquod lus in cà re, quam prohibuit alie-

34—

nari. per rext. ſing. in l. ſi oreaitor. S. fin dt

diſtract. pig. itah xradit Barz. ind. g. ed lege. 2um s & pleniſßimè ibidem proſequitur Iaſon num 29, cum ſequent. na cuius allegata breuitatu cäbzſ nos remittimus. Modò clarum eſt, quòd Ciut- tas S. in venditione dicti prædij ſibi reſerua⸗ uit aliqua iura, ſcilicet, quòd temporè ne-

ceſſitatis

eilmn Vsnka contradica-

ali aji vnrel. f-uf.

2 Taile un. docierrunt,

dgeu kee

eutlno prodiu

Ranclonohae ſ cgun mad ud; ſlhettke der utcerelicu ti dicitur,