o hoc adixcimna

Ang, in 2al ſh

andocunque ciau lonem de lure cnnm

ur comparete ſiu a, quin Ducis in

itatem, Rſmitelt

ſuo Ducan ſt&b

.Ergo§ diutith

ibidem Mld. 33

lex citauit exemm comparuit, Kli ad primum, Kte

Aceſſus ille teneus!

n. Nam ex qheh

ur latitare. N7ln

Bald. dicit contun cus, non tamel 3

eruata, imd acbar

non oppontdlree mue. ln rul u

aum. 12. ℳ vihnu

w. J. 2 ſe ui fuprä i rnn orium elt, luüin e Juriſdichoend cüt, videtdl

Conſilium Primum. 3

vel inſtrumentum exemtionis oſtendat,& poſtquãm hoc exhibuerit, appellet, ne ludex contra eum procedat. Ex quibus facilè appa-

ret, cùm S. ipſo ture non int exemti a luriſ-

dictione Ducis, quòd ad citationem ipſius comparere debeant. Et hoc tutius eſt.

An autem Duces citatis,& euocatis ci- uibus teneantur reſtituere ſumptus, ſeu via- tica? hanc quæſtionem reſoluunt verba pri- uilegij conceſſi de anno 1290. ibi, Et ſi, quod abſit, citati, vel euocati fuerint, ipſos,& co- rum quemlibet noſtris, heredum, ac ſucceſſo- rum ſumptibus,& expenſis excipiemus,& in- demnes reſeruabimus. Secundum quæ verba concludimus, Duces omninò ad hoc tenert. Nam cum ſub vnà ſtructurâ, confectum ſit priuilegium,& promifſio de indemnirate, vi- detur omninò dicendum, quòd Dux aurt purè teneatur, ſeruare priuilegium, aut, ſi contra- ueniat aliquo caſu, quòd debeat promiſſio- nem, priuilegio inſertam, implere. Quia per appræhenſionem S. videtur tranſiuiſie in con- tractum, vel Dux itãà promiſit per viam pacti, vnde illud ſeruare tenetur. Vi plenè not. in c. 1. ext. de probat. Maxime quia etiam præſentes

Duces confirmauerunt 8. hoc priuiſegium,&

cætera omnia. Et certè videtur illa clauſula quodammodo adiecta eſſe loco pœnæ,vt, ſi controueniatur, Duces ipſi reddant ſumprus citato, quos ipſe alias fortaſſis ſoluere debu- iſſet. Idc ircò cont ingente caſu contrauentio- nis, vtiq́; Duces tenentur, tanquam pœnà commiſla, per ea, quæ rraait Bart: ini. amplius non peri. n. 3. cum ſequ. f. rem rat. bab. Prætered Dux alias tenetur, feruare ſuam promiſſionem,

quia contractus,& promiſſiones ab intio vo-

luntatis ſunt, poſted verò neceſſicat is. ‧. Pcur. C. ae act.& oblig. Atq́; vt I. C. ait, nihil eſt tàm na- turale, ac conueniens humanæ fidei, quam placita ſeruare. I..& l. ur' ſgentiam. S. prator ait.

Fae pact. l.. ſide conſtit pecu. c. 1.&„. de pact. legi- rur in Pfalmo æν. Quæ pröcedunt ae lubao;s meb, non

faciam irrita. Et quòd princeps debeat ſeruare promiſſa, rradit Maria. Socin. Iunoin couſil, So. nu. 9& 10in 3. parte. Sic etiam legitur in libro Eidræ, quòd in ore principis firmior debet eſſe veritas,& tradit Iaſon in quodam conſi- lio, quod eſt inter conſilia Ilkerr. Bruni. nu.†.in

³. cal.ad ſin. Niſi velimus dicere, quòd per ta-

lem promiſſionem Dux, concedens priuilegi- um S. voluerit illudere, quod eſt abſurdum. Præſuppoſito igitur, quòd Dux validè volue- rit concedere priuilegium, illud ità debet in- terpretari, vt aliquid afferat de nouo ipſi pri- uilegia to. L.. taa municip. qin hus. exr. de priuileg. & ſic verba priuilegij debent aliquid operari. „K Papa, ae priuileg. in. ſed ſi dicamus, quòd

Dux, non obſtante ſuo priuilegio, poſſit S. euocare,& tamen euocatis non ſoluere via- tica, nullum erit priuilegium. Nec dici po- teſt, quòd per tranſactionem ſubſequentem, & vendit ionem torius Iuriſdictionis præfa- tum priuilegium ſublatum ſit, cùm nihil de hoc actum fit. Videmus enim, priuilegium non tolli per Ius commune, neq; per aliud priuilegium, niſi de hoc expreſſè fiat mentio. vVenieng. de præſcript.& nor. gloſei. in c.t. de reſcript. Et dici ſolet, quòd non mutatur, quare ſtare prohibetur. l. Sancimus. Q de teſtamenrcunſimal ibi ſionatu. Ex quibus apparet, Ducem, ad pro- miſtionem anteceſſorum ſuorum,& propriam quoq́; confirmationem ſeruandam, teneri.

Credimus tamen, ſi Dux omninò nollet ſoluere citatis ſumptus,& viatica, quòd S. poſſent pro maiori cautelà Duci,& officiali- bus eius in Conſiſtorio Aulico legitimè ex- hibere originale priuilegium ſuum, Inſtru- menta tranſactionis,& venditionis fuper to- tã Iuriſdictione, quam eis Duces olim vendi- derunt, iuxta formam, quæ apparet in a Cum benfonæ. de priuileg. in. cum proteſtatione, quòd per hoc Duci,& Aſſe oribus ipfius exemtionem ſuam, antè non ignotam, peni- tus velint facere notoriam,& quòd propter- eà ciues citati in poſterum non comparere intenderent. Et hoc facto putamus, ciues ci- tatos defendi poſſe, ſi non comparcant. Quia per eiuſmodi oſtenſionem priuilegiorum,& inſtrumentorum, exemtio fit ludici cerra,& notoria. Vrzrauit Inno:in a. aex parre. I. num. z. de verb. ſignif.& Bartiin dl. Ex quacungqe num. g.

Shqui in lus vod. non icrir. Vbi expreſſè di-

cit, quòd citatus in dubio comparere debeat,

ad allegandum ſuum priuilegium, velexem- tionem, ſed ſi hoc eſſet notorium,& conſtet Iudici per oſtenſionem priuilegiorum exem- tionis, tunc non tenetur vlterius comparere.

Et quòd per Inſtrumentum,& cius oſtenfo- nem res fiat certa,& notoria, tradit eriam

Barr. in l. J. in. quaſf. num. S.& ibidem Iaſ. larè

num, 10. ff. de oper. noui nun. vnde videtur, quòd

S. tunc manebunt ſubcommuni DD. conclu-

ſione, de quâ ſupra in principio,] niſi Dux

aliquid aliud legitimè contra hoc oppo- neretrt.

Ità reſpondit Nicolaus Euerhardus

D.& Profeſſor Ingolſtadij; Appro-

bauit Iohannes Borcholten Lune-

burgenſis.

nae. CON.

—

————— ——————————————