2 Conſilium Primum.

in c. Figilautimam. 4 de præſripr. Nau nt quòd is, qui inſtrumenta, velalia documen- ta continuè habet penes ſe, non pofſit alle- gare iuſtam ignorantiam, fed erit craſſa,& ſupina. Vnde cùm Duces P. copias priui-

legiorum, venditionum,& tranſactionum,

quibus S. d Iuriſdictione ipſorum exemti fue- runt, ſemper habuerint,& habeant apud ſe, non videtur, quòd ipſis qualitas,& conditio 5. fit 9 nora.

FEt conſ equenter, ſi ſcienter citati f ac 1. unt exemtos, cùm pariter hoc notum ſit S. ci- tatis, videtur, quòd non teneantur compare- re, per ſuprà dicta. Prætered per ſe n oneſt ve- riſimile, quòd Duces, veleorum Officiales, & Iudices contractus, ab antiquioribus Du- cibus celebratos, ignorent, præſertim cum concernant rem arduam. Sed breuiter contrarium verius eſſe no- bis videtur, quòd S. citati ad ludicium Du- cale, ſiuc Aulicum, non poffint impune non comparere.“ Nam vt docet Iaf' in al. Er quacunq nu. 21. aliquew non eſſe de Iuriſdictione citantis, certum,& notorium eſſe poteſt Vno, de qua- tuor modis, videlicet, ex cauſa, ex perſonà, ex loco,& extempore, quos caſus declarat. Bart. 1s. zu I. G2. leck. Vtrobiq num. r. Sed ſi omnes iſti modi inſpiciantur, ac ponderen-

tur, ex nulio liquidè certum eſt, S. non eſſe de

luriſdictione Ducis, de quo ad præfatos DD. nos remittimus quia nimis longum eſſer pun-

ctualiter hic deducere.

Et quamuis Dux penes ſe habeat copias

priuilegiorum,& ſimilium, ramen benè poteſt hoc ignorare, propter varias,& quotidianas occupationes. Sicur in ſimili dicit Corn.

in onſil. 13J. in 2. cöl. num. 3. in a. Volum. quòd

Papa præſumitur ignorare ſpecialia priuile- gia, etiam per ſe conceſſa ‚propter multipli- citatem negotiorum. Et multò fortius præ- ſumitur ignorare geſta anteceſſorum ſuorum, prour hæc larius deducit Corneus.

Secundo facit, quòd citatus à perſond prouida,& honeſtâ, tenetur comparere;, li- cêt citatio primàâ fronte habeat iniuſtitiam,

quia non eſt præſumendum, quòd talis vir feciſſet citarionem, in caſu, à IJure impro-

bato, ird hingul. licit Abb. in c iuſii eſſent, per

Iluam revt. in 1. nor. Ae præben. alleg. dictum Iuna.

in& 1. ae dleric peregri.& ſéquitur Iaſ. in d. l.

Ex quacung,, nuna. 3 ½. E faciunt, quæ in ſimili latè deducit laem Iaſ. in aurb. Iubemus. col. fin. ae iuaic. Cuùm ergo Dux perſonam gerat honeſtiſſimam,& prouidam, quòd ex re ipſa,

vel ex priuilegijs nobilitatis oſtendi poſſet,

Nam dicunt, fed nihil at b . citati comparere debeant.

ſed nihil attinet, hic dicere? ſęquitur, quod

Tertio, quando citatus reperitur in territorio citantis, licet non ſit de iphus foro, ſemper tenetur comparere, Vt maduj Paul. Ade Caſt. in d. l. Ex quacung. col. T. F 6 quis in Ius Vot. non ierit. Angel. in l. ſi quls ex

iien ff. de Iuaic. Innoc. in c. Romaua. in éliſ.

Verli cauſa.& ibidom. Plulip. Fran. in§. Cumau

rem. nunm. 2. de appel. in d. ee Lanfian. Ae Oria in

fad pract. in verb. Citationes, num. 12.

Ex quo concludendum videtur, quòd S. ad citationem Ducis multò magis tene- antur comparere, ſaltem ad allegancum pri. uilegium,& cxemtionem ſuam. Quia ſub. diti Ducis ſunt,& largo modo totus Duca- tus dicitur territorium oucis.

Quartò pro hoc adducimus or. per Bal in a. l. Ex quacuno in 2. col. Vbi pro regu. là tradir, quandocunque citans habet fun. datam intentionem de Jure communi tunc citatus tenetur comparere, ſed nulli poteſt videri dubium, quin Ducis intentio pro- pter ſuperioritatem,& vniuerſalem Juril. dictionem in ſuo Ducatu ſit de lure com. muni fundata. Ergo S. citati debent com- parere. Vnde ibidem Bald. inν. cul. in prina quærit. Si Iudex citauit exemtum, exem. tus autem non cemparuit,& Iudex contra cum proceſſit ad primum,& ſecundum De- erètum, an proceſſus ille teneat,& videba. tur, quòd non. Nam ex quo crat exem- tus, non videtur latitare. Vr l. Vir bomw. f. iudic. ſolui. ſed Bald. dicit contrarium, quia licet ſit exemrus, non tamen luriſdictio funditus eſt eneruata, imò adhuc eſt luder competens, ſi non opponitur exceptio, eν d. I. Ex quæacunqueé. laem vulr Felin. in d.a cum ordinem. ſub. num. 12. de reſcript.& qpr. Des iu c. ſi awobus. num.. de Appel. Vbi dicit, con- cluſtonem, de quàâ ſupra in princ. procede re, quando notorium eſt, Iudicem in cita- tum non habere Juriſdictionem ipſo Iore: Sed quando habet ipſo lure, licet per ex- ceptionem elidi poffit, videtur, quòd vale- at proceffus, niſi opponatur, vnde iſto calu debet citatus comparere,& exceptionem proponere. Quia Hicet notorium ſir, exce- ptionem alicui competerc, poterit eſſe, quòd non vtetur illà exceptione: hæac ſun veyba Dech,& idem renet Balaus in l. geue raliter a 2. Iuuoco. 2. col. Veyſfte. aducrratu. G de Eyi 24 & deric. IHdem voluir Barrolus in d. l. Ex Qus cunque. num. 9. E pulchrè Iunoa in c, ex patle⸗ T. num. 5. exr. Ae verborum ſigni 2 Vbi loquitut etiam in ſubdito,& inter cætera dicit, ſt- ue talis ſit exemtus, ſiue non, ſiue dubi- tet, quòd prudenter faciet, ſi priuilegiu

akrncmoin

wcamwoch

Nierdeikcoc , ytio, D

Daniſa yen duazam ſa

a 15 ücoltrach

V unülunt, b eh

Vnle,ze cor