prius, qit igtturtu , quemm

igimumb I, qui, m.

ros trall oſtro Du

ignolet

memol. 4

a indichi

oorss colt

illud 4 te hercl

emeteul Enr

Ml. dc

DEDICATORIA.

*

T. animo inhærent, cas vt prouocem, idago,&

deinceps agam ſeduld. Quid verò T. M. huma-

nitatem,& amicitiam, quam cum parente meo,

laudem, aut prædicem, Stiſſere V ir Magnifice,

cùm ea mihi ipſateſtis ſit, quantum in amore mei

hactenus permanſerit: Eaergo amicitiavt conſer-

uetur,& vt infauorem tuum magis, magiſque de- ueniam, ideò T. Mag. nunc interpellare volui.

Quòd ſitot mihi linguæ eſſent, quot Cerberum

habuiſſe capita Poetæ fingunt, Tuæ tamen Am-⸗ plitudinis Vahrenbuhlere, Vir Iuriſconſultiſs. Affinis æternum colende, in me meritaexplicare,

& prædicare ſatis non poſſem. Aeternus ilſe rerum

moderator,& animorum Iudex DEVS, hunc animũ nunquam tui immemoremnouit. Eaergo,

quam T. A. debeo, reuerentia me impulit, vt

prioribus fautoribus meis te quoque meritò ad⸗

iungerem. Deteverò, Ieremia Richhelme, affinis chariſsime, vthic multaverba faciam, minus ne- ceſſarium duco, cùm amicitiæ inter nos noſtræ teſtimonium locupletiſsimum perhibere poſsint Pijſsimi tum parentis, tũm ſororis meæ, coniugis tuæ dilectiſsimæ manes. Eheu lacrymas mihi ex- cutit iſtorum recordatiol Quare, ne vulnus illud, animo meo altius infixum, recrudeſcere faciam, nondicam dehis amplius. Modòè hoc vnicum ſcias,& credas, mete amare,& colere: hic me 2 3 amOr