56 Da. l. factum ſuaum de reg. iuris, l. non debel alteri, eodem. Idque vlq; adeo verum eſt, vt procedat etiamſi paciſcens, vel actum faciens, cum ẽ de cuius præiudicio agitur, eandem perſo- nam, idemque corpus præſentauerit, quem- admodum probatur, per id, quod legibus cautumeſt, pactum filiusfamilias patri indi- ſtinétée non nocere, l. fliusfumilias& ibi Barr. Sald& Iaſon,& de patius, licet aliàs cum patrẽ vna eademque perſona eſſe cenſeatur-
Vnd an dieſem allen iſt deſto weniger zwei⸗ uel/ weil nicht allein deß Titij, ſondern auch des Lehnherrn gemuͤhte/ will bnd meinung nicht ge⸗ weſen/ daß andern/ durch die anderweit geſchehene belehnung/ nachtheil dnd ſchaden zugefuͤgt wer⸗ den ſolte/ wie der Reuerß gnugſamb bezeuget⸗ vnd bey der erſten fragen reſolution wettleuffti⸗ ger iſt ausgefuͤhret worden. Et actus agenti- um non operanturvltra eorum intentionem. Ich wil geſchweigen/ Quod omnis inueſtitu- ra continet clauſulam ſine præiudicio tertij, wte zunor gleicher geſtalt dedueiret vnnd ausge⸗ fuͤhretrt.
Pber dis hat der Titius ſeinen errorem of⸗
ſentlich/ wie geſagt/ bekandt/ Der Lehnherr
auch/ wie er beſchicket worden/ hat gnugſamb zuuorſtehen gegeben/ daß ſeine melnunge nicht ge⸗ weſen/ daß die andern Mæuius, Sempronius
vnd Catus, da ſie an den Lehnguͤtern gerechtig⸗
keit haben muͤchten/ don der Sambtlehenſchafft ausgeſchloſſen werden ſolten/ Sintemahi er der Lehnherr vorgegeben/ daß des Iitij Stam mit den Lehnguͤtern allein belehnet geweſen/ vnd weil der Lehnherr/ in dem wahn geſtanden/ hat in ſeinen ſinn ond gemuͤhte nicht kommen koͤnnen/ daß Mæuius Sempronius, vnnd Caius, ſolten ausgeſchloſſen werden. Quia priuatio, qualis eſtexcluſio, præſupponit habitum, daß Mæ- uius, Sempronius dnd Caius, die Sambtlehen⸗ ſchafft muͤſſen gehabt haben. Quod dominus feudi negauit,& ideo eius mens& voluntas minimé fuit vr reliqui, Mæuius, Semproni- us& Caius excluderentur, cum vt didum eſt, præſupponat priuatio habitum, S. ſeruus, Inſlit. de capite minut.§. I. Inſtit. de liberr. l. de. cem,& ili Barr.& Da. de. O. l. Titio vſus fructus, in princ- de condit.& demonſir. Craueꝛta conſil. 16. num. J. Euerhard. in topicis, in loco d priuarione ad habtrum. Hinc dicimus, non entis, non eſſe qualitates 6. 2. de vſufrut. l. 4. locari, l. ades S. quod ſi roto, de aequir. rer. dom. l. eius qui in pro- uincia, Verſic. qusd ſi ftipularus, Gibi Da. notant, ſicertum petarur. Er eius quod non eſt; im- poſſibile eſt dare partem aut quotam, I. eius qus in prouincia, ſi certum petatur, l. ſi quis cum totum S. ancilam, de exceptionibus rei iuaicat. cum de nihilo non fiat aliqua portio, 7. actor. C. Ae probar.
Conſilium Trigeſimumprimum.
Vnd wann gleich auch der Lehnherr/die ge⸗ dancken gefaſſet haben muͤchte/ daß er durch die dem Titio allein gegebene belehnung die andern Mæuium, Sempronium bund Caium ans⸗ ſchlieſſen wolte/ hette er jedoch damit gar nichts aus gerichtet.
Vor erſt dieſer vrſachen halben/ Quia vo. luntas non prolata nihil operatur, c, 1. 7bi, l aet voluntatem habuerit,& ibi gl.& Panorm. ex- rra ae eo, qui mittitur in poſſeß. l. quidam tum ff lium, de hered inſtit. ex qua Bald. ibi notar. quod non ſufficit aliquid eſſe in intentione, niſi ſit in diſpoſitione. Mdem Bald. in trat. Schiſmatu, quem poſuit ſub rubrica. C. ſi quis aliquem teſtari probibuerit, col.„. Verſic. in contrarium, inquit, Mentem in corde retentam nihil operari in actibus humanis. Et reſeruatio in mentere- tenta, nihil facit, niſi verbis exprimatur. Bald. in l. codicillis. S. inſulam, de legar. 2. 1moò animi cogitatio, quæ in lucem non produci- tur cenſetur abortiua,& tanquam poſtumus exiſtens in vtero, qui niſi naſcatur& in lu- cem proferatur„nihil eſt. Bald. in l. J. col.9 Vverſic circa ſecundum capitulum, C. qui adminni, prolixiſdime Tiraquel. in li vnquam. ſupra Verbo li- bertinnum. 2o. cum ſequenti.& de reuoc. donat.
Zum andern auch darumb/ quod vaſallus
iure ſuo quod habet, priuari non poteſt, non præcedente citatione& ſententia priuatiua vel declaratoria, wie oben weiter ausgefuͤhen. Woraus dann fuͤrs d itte folget/ quod de iure paria ſunt aliquid non fieri, vel fieri quidem, ſed minus benè, l. quories, in rextu& l. qui ſa- rudare cogantur, l. a. de excuſat. tuto. l. fin. C. anii trium turelæ, c. i. de tranſlar. prælato. cum con daurds, de quibus per Felin. in c. grarum, num. 4 de officio delegati, Ginsc. Illud, 2.& 3. colum. exns
de reſcriptis, Crauerta conſil. 103. num. I. Ibi pa-
ria eſſe dicit, non appellare, vel miaus legi- timè appellare. Vantius de aullitar. c de nuli- rare ex defecku citationz, uum. 2. Boëtius deuiſ J. num. 6. Paria, inquit ibis ſunt non ſcrutari, vel ſcrutari& non apparere de ſcrutatione: Cepbal. conſ. 16⁰. num. 1r.
ertia Quæſtio.
4 2 3 nius vnd Caius, dieſen ſtreitigen Lehn⸗ ſachen/ zum fuͤgligſten vnnd eheſten ab⸗ kommen/ vnd beſtendiglich ablehnenkoͤnnen/ d der Titius die Lehen bon fellen zu fellen/ niche geſucht/ vnd endlich die Renouatlon auff ſich al⸗ lein richten laſſen? So tel dieſe frage anlangen thut/ well zwe⸗ ne wege vorhanden ſein/ durch welche alle irrun⸗
ge vnd gebr echen/ Rechtlicher ordnung nach/ h geleget/
—
—— ——— ——
——— — — — —
—
— — — —
cbilscon
— —
raggllenn läueltitura
3
tnhtenotenr
denlch/ da rcheinen ſhlüchen abf htet ond bo ſihdöligire
inernetiats,
nen Cvnde un


