Teil eines Werkes 
[Pars Prima] (1600)
Seite
455
Einzelbild herunterladen

recupcratur na& eadend Wludoigitur, uno netdo,qan ris fcudi, noncſtnoumtus dit Laudenſis, ind atuon leerenu. anaru. Vallus inun

um priuatuam feud, dommn

am, quæritur anſt feucun quumè Et poſteꝛitditit

priuatur fcudoiploimr

echo eſt nouum feudun,& atur feudo per ſententim i asremittat culpam, tuimi

cluſio. 2. Tiberius Deci A Tolum.

4 b Secunda Quæſtio.

Conſilium Trigeſimumprimum.

Weil dann der Lehnherr/ wie jetzo heruͤret⸗ dle Lehnguͤter/ damit er den Titium belehnet/ in Poſieß vnnd Beſitz nicht gehabt/ So ſtehet ber⸗ nuͤnfftiglich abzunemen/ daß das ſechſte vnd ſie⸗ bende Argument/ de præſcriptione 30. anno- rum vel etiam temporis immemorqalis nicht

wiederig ſein můüge. b b

Dann oh wol niche ohne/ daß ein Lehnherr libertatemſuorum bonorum præſertbiren koͤn⸗ ne/ So kan jedoch ſolchs keiner andern geſtalt ge⸗ ſcheben/ dann wenn der Lehnherr die Lehnguͤter

beſitzet/ Et dominus qui per 30. annos vel dor Plures rem feudalem poſſedit, nemine inue-

ſtituram petente, liberratem ſuorum bono- rum præſcribit, ſi non poſſideat, præſcribere non poterit, cum ſine poſſeſſione præſcriptio non procedat, 7. z. S. per ſeruum, de acquir, poſſ. l. fue poſſe ſione, de vſucap. l. ſerui& Ffld, F. Vlr. ae

i furrü, ſine poſſeſione, de reg. Iurin õ. Bald. onſ ¹e. ol.. Verfic. capio rerrium in i. volum.

Vnd hter wider thut nichts/ wenn hielleich⸗ te geſaget werden wolte/ der Lehnherr hette viel Guͤter im Poſſeß vnd Beſitz gehabt/ die er auch bermuͤge des Reuerſes eines theils widerumb an⸗ dern vorlehenet. Dann der Lehnherr hat der⸗ ſelben Guͤter/ die er beſeſſen/ freyßeit wol koͤnnen

praſeribiren/ der andern aber nicht. Et præ- ſeriptio cum ſit odioſa reſtringitur, a odia, de regults Turis in 6§. Nec extenditur vltra quam quis reperitur poſſediſſe. Et hoc eſt, quod vulgo dicimus, tantum præſcriptum, quan- tum poſſeſſum,. J. S. fiqaus bocinteraicto,& ili Lſſ.& Farral. de irinere adtug, priuaro. Et hoc locum habet, ſiue adrem, ſiue ad perſonam fiue ad locum reſpiciamus, a auateir, a. cam olim. de præſcriprion. d. cum contin gar, c. cum in ra, de decimus. prolixè Anron. Gabriel. Roman.

lib. I. commun. sncluſio. rituls de præſcriprio. con-

Bdes Litij derſeumnus/ ind daß er al⸗ lein auff ſeine Perſon/ die Renouation ſond dernewerung borgeſetzter Lehnguͤter

richten hat laſſen/ dem Mauio, Sempronio dnd

Caio, nachthetlig ſein koͤnne?

Auff dieſe Frage iſt kuͤrtzlich aus dem jeni⸗ gen/ ſo bey der erſten Fragen Reſolution einge⸗ fuͤret/ zu antworten/ wol erſtes anſeßens ge⸗ ſagt werden moͤchte/ daß die eingefallene des Ti⸗ tij derſeumnus/ dem Mæuio, Sempronio innd

Qaio nachtheilig onnd ſchedlich ſein koͤnne/ Si⸗

quidem vaſallus, qui intra legitimum tem- Pus non petit inueſtiruram, non ſibi tantum

præiudicat, ſed etiam fil ijs& agnatis, fecun- dum ea

quæ poſt tertiam dubitandi ratio-

An. re, ſponſo 22. HAunm. 2*. 1u 1. b

5s

nem, in§. Dann wieder ſolch einwenden/ kan beſtendiglich geantwortet werden, etc. wie dar⸗ oben bey der erſten Frage zu erſeßen iſt. So iſt jedoch ſolchem vngeachtet/ dnz wel ffelich zuſchlieſ⸗ ſen/ daß nun mehr die/ von Iitio begangene vor⸗ ſeumnus/ Mæuio, Sempronio ond Caio, zu kei⸗ nem nacht heil noch ſchaden muͤge gelangen. Dann nach dem der Lehnnerr den Titium mit den jetzo in ſtreit gezogenen Lehnguͤtern wie⸗ derumb belehnet/ So haben gedachte ehnguͤter die Natur/ Art dnd Eigenſchafft eines alten ge⸗ meinen Vaͤterlichen Stamlehens/ wie Lehns Natur/ Art ond Etgenſchafft/ vnnd erwehnte Guͤter zuuor gehabt/ behalten/ Vnnd darumb muͤſſen in den Lehnguͤtern die jenigen ſuecedi⸗ ren/ Es muͤſſen auch mit denſelben die ſenigen widerumb belehnet werden/ ſo vor begangener bon dem Tirio verſeumnuſſe/ in erwehmen Guͤ⸗ tern ſarcediren vnd mit denſelben belehnet hetten werden ſollen/ Wie ſolches mit den/ bey der er⸗ ſten Fragen deductrten rationibus dec idendi, nach notturfft wird bewehret/ vnd ich onnoͤtig er⸗ achte dieſes orts zu widerholen. Brndd gereicht dem Mæuio, Sempronio tnd Caio, zu keinem nachtheil noch ſchaden/ daß der Titius die vornewerung der Lehnguͤter auff ſich alletn dirigiren vnd richten haben laſſen. Inbe⸗

trachtung/ daß ſolches allein per errorem ge⸗

ſchehen/ wie der Tirius offentlich bekand ond ge⸗ ſtanden/ Et feudi recognirio aliter per erro- rem facta quàmfieri debebat, ali s non nocet, vt Bald. loquitur in a. vnico, S. finali, de ftuds Guaraiæ,& Baldo fub ſcribir Plilip. Deciits conſäl. 195. iu 3. Volum. vbi aſſerit poſſe fœeminam ad ſuccefionem feudi venire vigore ant iquiſſi- inueſtituræ per quam vocabatur, non ob- ſtantibus omnibus alijs poſterioribus inueſti- turis, quæ de maſculis duntaxat loqui viden- tur, Caéciunaula, tonſel. 22. num. 23. So hat auch der Titius dem Mæuio, Sempronio tnd Caio,

in an den Lehnguͤtern habende Sa mpllehnſchafft nicht entzlehen koͤnnen/ Idq; primum propter hanc rationem quia alteri peralterum ini- qua conditio inferri non debet, U non deb'er, de regu. Iurii, l. ſi vnus, S. ante omnia, de pactν, Ti.

ber. Dectan. e ſPozzſo 21. nu. S'o. in 2. Volum. Deinde

quia ius noſtrum, abſq; facto noſtro nobis au- ferri non poteſt, I. Pin.& ibi laſon de puti u, l.ſ Pot mortem. S.*fn. Co tbi Sarrol. de Lon. Poſſ. cantnæ tabu. l. qui Romæ,&. Flauius Henmes, a⸗ Verb. obleg. 1.1. J.2.& ibi gl. Aeſtepular ſeruo. l id qwod noferum, Gibi Deci.. Caghsl. de re gul. luris,l, in dicru, de acqua plawia arcen. l. fin. O ſi vntra ius vel vriltra- ren' publicam, cum mulrtis fimililus Allesattr per Ti- raqu. in rract. de vtrog retracta, parze 2.§. 1. 9l. 7. 2. 29. cum dzobusſequenribus. Hinc traditum eſt, quod pactu m vnius. lteri regula riter non no- cet, lihi vnus, S. aute emnia, de Pair.& 107 Iſon ac Dc. 3 f.