ter zeit/ de delehnung V als dann/ raum aund ſttn ung der(eßen/ dolose trütt vnnca. ſ. fa& jrubu. fau aa Meuio, SemproniohmCi doſer doeſaß beygemeſſadamn efuͤhret.

Zum andern bornenkt n h.

4

guͤter propter non petimi

cſtituram, wo ferder(qjt

ung dem Lehnmameniahedet

dominus feudi vaſallorerir ommiſſum,& vaſalum mr unc vaſallus fteudum retirr

dem/ ſo oben vetlafttztt

Der Lehnhert abcr u vimi

. ſon dielen Jafrende h

en/ widerunmtda t

Srg&c. dum dritten/ wem gechuih

ander zett /de Kehenn e

h

Conſilium Trigeſimumprimum.

Das ander Argument iſt auch nicht wiede⸗ rig/ Dann ob wol etzitche der Rechtsgelahrten in der opinſon dnd meinung ſein/ daß die Lehnguͤter propter non petiram inueſtituram ipſo iure, korwireket werden/ So iſt jedoch ſolche opinton und meinung falſch/ Et feudum propter non petitam inueſtituram, ipſo iure non amitti- tur, vt primum probat textus, in l. quo tem- pore miles, vbi dicitur damnari debere vaſal- lum qui inueſtituram non pertijt. Et verbum damnari ad iudicem refertur,& ſic neceſfle eſt, vt vaſallus damnetur, Non igitur ipſo

iure vaſallus feudo priuatur. Secundè hæc ſententia probatur per tex.

tum u afin quo tem pore miles&c. vbi dic itur va- fallum de poſſeſſone bene ficij tui deijci non debere, nifi conuicta culpa, quæ laudanda ſit per iudicium parium curiæ. Cum iudicium requiratur parium curiæ,& vaſallus de culpa commiſſa conuinci debear, iam certè nõ ipſo iure vaſallus feudo priuatur, non petita inue- ſtitura. Tertiò hanc ſententiam probat textus in a. Vnico, de feuda fine culpa non awitt. vbi nemo, niſi cognita culpa, benefic ium ſuum deber a- mittere. Neceſſe igitur eſt inſtitui cauſæ cognitionem, quæ miniſterium iudicis re-

quirit.

OQOpartò hanc ſententiam confirmat tex- tus in c. vnico,qqus lempore miles&c. vbi dicitur, quod vaſallus qui ex iuſta cauſa differt inue- ſtituram petere excuſatur. Si iuſta cauſa excufat, certè neceſſe eſt inſtitui cauſæ co- gnitionem,& ſic non ipſo iure vaſallus feudo priuatur ob non petitam iuſto tempore inue- ſtituram. b

Accedit ſuperioribus, quod nunquam de. bemus intelligere aliquid fieri ipſo iure, cum de pœna tractatur, niſi id nominatim expri- matur, Bald. iul. qua, C. de ſecunabs nuptis, quod

dictum ſumme com mendant Moderni Neapolitani in c. Iwperialem, in princip de prohibist. feud. alie-

nat. per friaer Sed quando agit ur de priuan- do vaſallo ſuo vtili dominio, tunc de pœna tractatur, nec iura vllo in loco dicunt, quod

ipſo iure vaſallo pœna inßigatur. Ergo&c.

Deniq; quod vaſallus propter non peti- tam inueſtituram ipſo iure feudum non amit- tat, hæc eſt communis Dd. ſentenria, Molt- næuis in conſute tu. Pariſtorum gir. 1. 5. F0. num. 23. Tul. CGlar. in S. fenaum, quaſi. Gæ. Franciſchi. Cut- de feuau in z. parte, nu. I]†. Syluan. de feudi reco- gnit. quæſt. 22. S rurſus quaſtiο.‿.

Necaduerſatur, quod verba legiſlatoris, imperatiui modi, præſentis temporis ſignifi- cant, ipſo iure aliquid fieri, Hoc enim verum eſt, ſi de mente legis vel expreſsè vel tacite

principalis.

ductis, id ſit expreſſum.

453

conſtet, quod velit aliquid fieri, ipſo iure abſq ſententia. Aliàs ſi nec tacite nec ex- preise conſter, de mente legis, tunc in dubio

non intelligitur ipſo iure ſed per ſententiam, Syluan. de feudi recoguitio. quaſtio. 23. uum. I9.

cum ſequentib. At in a. G. vnico, ae capitult(un- radi,& in. a Imperialem, S. praterea, de probib.

feudt alien. per Eridercum, neq́; expreſsè neq́:

tacitè conſtat, quod pſo iure vaſallus, qui iuſto tempore inueſtituram non peiijt, debe- at amittere feudum. Sic non aduerſatur, quod gl. in L. fn. C. de⸗ iure employteu. in verbo cadat, fupplet ipſo iure, Btenim Emphyteuta, qui Canonem intra triennium non ſoluit, iplo iure prædio em- phyteutico cadit, propterea quod luſtinia- nus inl. 2. Cide iure emphyteut. in qua donins dat

facultatem repellenai reilciendiuè emlyteutam,

præciſa dictione omnimodò vtitur, quæidem quod ipſo iure ſignificat, quemadmodum a Tyraquello in l i nquam, ſupra verbo reuerta- tur, num. J. cum ſequehrtt,& numero r. Gde e uocaaudt. onatto. traditum eſt, Salycetus in A. l..

cCribi Bala, in adaitionib. uum.z. Iaſon num. 14

G deiuie empkiyteu. Roland. A Pulle, conſil. 7. nu. z. Sin:. Vclum. Et quod de Emphyteuſi dici- tur, non continuo ad feuda trahendum eſt, cum in multis diſferant feuda& Emphyteu- ſis, Caccialupus in repetio. c. vnici, de feæudi reco- gnirio.& tertio& vliimomembro ſeptimæ paris

Similiter non aduerſatur, quod textus ia c. vnico,in printip: quæ fuil prima cauſa bene. amirr. vritur verbo præfentis temporis amittit, quod ſignificat ipſo iure. Nam præſenris

temports verba, ſigniticant ipſo iure, niſi per

legé declaretur, quod per fententiam aliquid fiat, Syluauuz de feuai recognit. quaſf. 23. nuzua. 29.

At per alias leges declaratur quod vatallus, aui inueſtituram non petijt intra iuſtumtem-

pus, non ipſo iure ſed per ſententiam feu- dum amittat, vt ſupra dictum eſt. Ethinc ſimul patet reſponſio, ad id quod vltimo lo- CO, ex e. vnico, quo rempore miles, allatum fuit.

Nec enim vbi dicitur ipſo iure vaſallum feu- do cadere ob non petitam inueſtituram,&

ideò dicendum eſt, quod teudo cadat per ſen- tentiam, cum in multis alijs locis, ſupra ad-

Aus dieſem erſcheinet nun leichtlich/ daß auch nichts im wege ſtehe/ daß zum deltten pro

ratione dubitandi iſt eingefuͤree worden/ feuda

iĩpſo iure amiſſa, tunc ad dominum proprie- tatis pertinere, ſi dominus deuolurionm lo- cum eſſe voluerit. Dann wie zuuo beruͤhrt⸗ propter non petitam iuſto tempore inueſti- turam, werden die Lehen ipſo iure nicht vor⸗

wircket. Woraus

„