grauatum, deſijt eſſe hereditas,& facta eſt proprium patrimonium grauati, I. ſed ſiplures, §. Klio, Ae vulgar& papill Et propterea adue- niente caſu fideicommifſi, non capitur here- ditas immediatè d teſtatore, ſed immediatè à grauato,& ſic attenditur proximitas gra- uati, non teſtatoris, Rvin. cunfal. I. num. 12.& 12. in 2. volumine. Quod dilucidiusex eo inrelligitur, qu od fideicommiflarius, licet fuccedat in bonis teſtatoris, non tamen veréè dicitur eius eſſe heres etiam reſtituta ſibi hereditate, ſed pri- mus heres, veréè heres remanet,& is cui re- ſtituitur hereditas dicitur quafi heres& im- propriè, S. reſtitura, Inſtirur. de fidcicom. hereait. I poſtulante, S. ſed in buiuſmoai erſic. nam& quo- dammodp, ad SCrum Trebellian. Inde ſequitur quod fideicommiſſarius non dicitur vere

ſuccedere teſtatori tanquam heres, ſed pro-

priè dicitur ſuccedere grauato. Tiberius, De- aian. roſbonſ. ro. num. 17. tu 3. Volum. Das ander Argument/ ſo ex doctrina Bar- toli genommen iſt/ in! csgnards, de rebus dubis, ſtehet auch nichts im wege. Legatum enim cognatis aut familiæ relictum, debetur co- gnatis,& familiæ teſtatoris, quia legatum nulli fuit quæſitum& propterea non mirum eſt, quod debetur cognatis& familiæ teſta- toris. At quando de feudi ſucceſſione agi- rur, feudum fuit acquiſitum vltimo defun- cto,& idcirco in eius ſucceſſione ſpectatur proximitas reſpectu vltimi defuncti,& non reſpectu primi acquirentis. b Hæc ſententia colligitur ex dictis Barto. ſi, in l. re contuntti, in 3. quaſtione f. quaſlio. prin- cip. de legar. 3. quem ad hoc ponderat, Socin. in a. l. Ii coguatus, Tiber, Decian. reſponſ. Ioc. num. 17. in. volum. Ibi inquit, quando agitur de bo- nis teſtatoris nondum alteri quæſitis, cer- tum eſt, quod conſideratur coniunctio& proximitas reſpectu ipſius teſtatoris: Sed vbi agitur de bonis ipſius teſtatoris iam alteri ex eius diſpoſitione acquiſitis, à cuius manu peti debent, conſideranda erit perſona mo- rientis à cuius manu reſtitutio facienda eſt. Idem Decianus reſonſ. 2,1. in 3. volua. circa Fin. inquit, Attenditur proximitas reſpectu teſtatoris quando agitur de directa& imme- diata fucceſſione teſtaroris, antequam eius hereditas fit alteri quæſita. Secus eſt quan- do non tractatur de ſucceſſione immediata ipſius teſtatoris ſed mediata. 3 b Das dritte Argument/ à ſubſtitutione vulgari genommen/ iſt auch nicht wiederig⸗ Quia per ſubſtitutionem vulgarem, imme- diaté ſucceditur teſtatori,& non grauato, cui fuit facta ſubſtitutio,& ideo meritò at-

1 rigeſimi—

tenditur proximitas reſpectu teſtatoris. At

in feudo tucceditur vltimo morienti imme.

diate, quia feudum ipſi fuit acquiſitum,& ideo proximitas conſideratur reſpectu va-

ſallis qui vltimo loco deceſſir, non reſpectu eius qui primo feudum acquiſiuit, Et inhoc differt vulgaris fubſtitutio a fideicommifla-

7

ria, vr prolixè Ruin. tradidit, d. conſil. Ot. nu. I2.

½ 2. Volum.

So diel das bierde Argument betrifft/ wird

nicht geſtanden/ daß geſaget worden iſt/ Acqui.

rentem feudum huius eſſe voluntatis, vt ad

cos potius feudum pertineat, qui proximio-

res ipſi acquirenti ſunt, quam ad proximio-

res defuncto.

Dann wann der acquirens Kinder hat/ ſo

iſt des ac quirentis Gemuͤht/ Wille dnd Mei⸗

nung/ daß die Lehnguͤter auff die Kinder/ vnd von den Kindern wiederumd auff jhre Kinder/ vnnd alſo ſtets vor dan/ ton dem einen auff den

andern gradatim fallen dnd kommen/ dnange⸗

ſehen/ daß ſonſt andere mochten ſein/ die ex line⸗

tranſuerſali, dem primo acquirenti neher bor⸗

wand ond zugethan. Vnd daß geſaget iſt worden/ magis dilige-

re quem proximiores ſibi, quam defuncti, hoc eſt verum vbi attenditur petſoua teſta-

toris& non perſona grauati, vel eius ad

quem aliquid peruenit. Tunc quandoat-

tenditur perſona grauati vel cius ad quem

aliquid peruenit, præſumitur quis maiorem habuiſſe affectionem ad grauati vel eius ad quem aliquid peruenit proximiores, atq; ita concludunt, Farrol. Angel. Alexand Sounut communirer Dd. in l. heredes mei, S. tum ita, ad Trebellian. b Auff das letzte Argument wird geantwor⸗ tet/ quod verum non eſt, quod in feudi ſue- ceſſione attenditur proximitas eiusà quo feu- dum cœpit,& non proximitas illius à quo feudum vacat. Vnd das gegenſptel wird geſa⸗ get/in c. vnios, de natur. ſucceſuo. feudi, vbi licet feudum paternum defceratur ex prouiſione

primi, tamenin eo conſideratur proximitas

reſpectu vlrimi admiſſi. Et ita ibi vult An- dreas de Iſernia, dum dicit, quod ille admit- titur ad feudum qui eſt proximior deceden- tis. Et Andr. de Iſernia ſequitur Socinus, conſil. 249. num. 21. Verfic. G. coufrmatur um ſe- quenti. Decius in conſil. 2 Q—άx‿ j calum. 2. Soluin. lon. Til. 242. num. I7. Veyſic. fecundum ven dictum, vns reprebendir Calderinum aliter tenentem, dicens

æius dictum non eſſe verum, quia textus in a*. de

fucceſßbis feudi, quem ipſfe alegat, cum probat, G. contra ipſum ſecundum eum videtur eſſe caſuu, in c. 1. S. ſis Vere, de grad. ſacceſßs in feud. Vbi in feu⸗ do paterno ſiue actui filius fratris ſi uccedit in

locum patris, vt cum patruo ſuccedat,& 5 9

mä. Dr daie a/ge ſectkwientt Ewnar) dnadgig ſio gunae nechenu tin ianan anöaam finn, enuit ana n Ane Cnanatn. Aänae laie fKi e