and alſo ſiets dor un,df dern Sradatim falen whn den/ daß ſonſt anderemäthin
fanluerſali, dem prinoacqum
and ond jagetßan. Dnd daß geſage ſtun
Auem proximores, gi
« gſt verum vhi atteadu
ds& non perfon gan,
em aliquid perucnit. I, aditur perſona gruui nle
quid pcruenit, præſmitrq
buille affectionem ad guni em aliquid perucaityennms acludunt, Barul 4ha. Ken muiter Dd. 154. Lertan! ruc*r.
Auff das lette Awnan 4 quod„crum nontt,* lonc attenditur hraumlär mcœpit,& nonrouiuti-
ben den
Conſilium Trigeſimumprimum.
men in feudo antiquo ſi attenderetur perſo-
na primi inueſtiti, filius non aſſumeret lo- cum patris. Etium Ieruia etiam zranſte Ruin. zonfil. 11. colum.& in 2. Volum.& conſal. 16/. co- ltaum& in fine eod. Volum. 2. Corneus conſil. 7. in T. Volum.& cvnfil. 22. i8 2. Volum.& conſil 270.
vn ↄ. volum. Socin. Mnior, conſil. 26. in I. volum. Pa-
ri, conſil. 2. num. 27. in 1. volum. Socin. conſil. 37.
colum. fiu. in 4. volum.
Quinta&e poſtrema
quæltio.
O biel die letzte Frage betrifft/ ob die von „der S. des weiſſen Partes/ zu D. von Ider S. nachgelaſſenen Lehnguͤtern/ ne⸗ S. des ſchwartzen Partes befuge/ Iſt onzweiffelich zu Rechte zu concludiren/ vnd zu⸗
ſchlieſſen/ daß erwehnte S. des weiſſen Partes/ nicht weniger als die S. des ſchwartzen Partes
zu D. von der S. nachgelaſſenen Lehngaͤtern berechtiget/ vnd zu demſelben neben vndmit den
S.. des ſchwartzen Parts/ gelaſſen wer den muͤſ⸗
Dann in dem Lehnbrleffe/ deß datum ſte⸗ het/ Anno 71. wird nicht weniger der S. des weiſſen Partes/ als der S. des ſchwartzen Par⸗ tes gedacht/ vnnd kein bnterſcheld dnter den S.
gemacht. Daraus dann folget/ daß auch die ge⸗
ſambte Handt/ ſo den S. an dem Lehn/ daran ſie nicht borſamlet geweſen/ gegeben/ auff alle
S. des weiſſen dnd ſchmartzen Partes derſtan⸗
den werden muͤſſe. Ybi enim lex vel diſpo- ſitio aliqua non diſtinguit, nec nos diſtin- guere debemus, l. de pretio, de publicia. in rem adtion. c. Romanorum. 19. diflincti. c. ſoliræ, de mator.& abedienr. c. ex multiplici, de decimas, t. quia circa, de priuilego. in l. I.§. generaliter, cum concoraant. ibi in gl. de legat. preſiaud. l. 4 Procu- rarore. C. mandan. Et generalitas non reſtri- cta neque limitata omnes ſuas ſpecies com-
9 prehendit, lẽ ſeruitus, de ſeruitut. Vrlan. prædio.
l. in fraadem, S. fin. de teſflam. milir. c. ſciſcitatus, de reſcript. l. fin. C de rebuu alienis non alienande in c.=. in prina de noua forma fidelirz.
Vnd ſolches darumb deſto mehr/ daß die S. desweiſſen dnd ſchwartzen Partes/ im eingange des Lehnbrieffs verbotenus erzehlet vnd derſel⸗
ben nahmen genennet werden. Vnd hernacher
wird in dem Lehnbrleffe geſagt/ darzu haben wir ihnen die geſambte Hand vorlenehen. Notetur hoc relatiuum verbum, jhnen/ zuuor iſt von den S. ins gemeine gehandelt vnd geredet wor⸗ den. Vnd folgen darauff dieſe wort/ darzu haben wir jhnen die geſambte Hand vorlehnen. Ergo mus ſolchs von allen S. von welchen zuuor gere⸗ det/ dorſtanden werden.
Crottus conſil. II. uum. 1..
439
3 4 5. 1 2 3 e. Hec enim eſt narura huius relatiuĩ jhnen/ hoc eſt, ipſis, quod refert omnes ſupra nomi-
cian. reſpon. 30. nu. 20. in 3. Volum. Vnd hieran kan deſto weniger zwelffel ſein/ weil der Lehnbrieff/ an dem orte/ da von der ge⸗ ſambten Hand gehandelt wird/ klerlich beſaget/ daß die geſambte Hand ſol derſtanden werden/ von den genanten don der S. dann alſo lauten die wort des Lehnbrieffs: Nun ſeind aber in dem Lehnbrleffe zuuor nicht allein die S. des ſchwar⸗ tzen Parts/ ſondern auch die S. des weiſſen Par⸗ tes genant worden. Woraus dann inferirt vnd geſchloſſen wird/ daß bermuͤge des Buchſtaben/
die S. des weiſſen Parts nicht weniger an D. von der S. Lehnguͤtern/ die geſambte Hand ha⸗
ben/ dann die andern S. des ſchwartzen Parts/ Quia ita ſonant verba inueſtiruræ, die genan⸗ ten von der S. Et cum verba ſunt clara, non eſt vlterius dubitandum, l ile aur ille. F. cumin verbur, de legar.3. l. aulillæ. G de furtu. Nec indi- gemus gloila vbi verba vel textum habemus, Bald. conſil. 5Q2. examinanaa ſuur, colum. 2. ciraa Finem, lib. I. Alibe aicit idem Bald. in confil I⸗⁊₰2. ca- ſau eit talis quoddam fenile, in fine lib.z. quod vbi verba ſunt clara, cauillariones aduocatorum locum habere non debent. Alibi quoq; idem Baldus ſcribit in cauſsl. 4 2. auo Fatres, lib. 2. quod certitudo verborum, declarar certitu- dinem intellectus,& in dubio melius eſt ver- bis ſeruire, I. 1. S. ſi ε qui nouem, de exerxitor. Gauetta conſil. II. num. 6.& conſil. Q /. nums. 2. con- l. 10„. num. 2.& rurſas conſil. 12r. num. f. Iacolin. de S. Georgio, ſuper verbis tuueſtiuiratem, num. 1w.
So wird auch in dem Lehnorleffe geſaget/ daß die von der S. die geſambte Hand ſollen ha⸗ ben/ an allen vnd jeglichen Lehnguͤtern. Dieſe wort an allen Lehnguͤtern ſein verba vniuerſa- lia, fub quibus omnia comprehenduntur, 1 Iulianus, de legat. 3. l. à procurarore. C mandari, Etiamſi maior eſſet ratio in vno quàm alio, l. 1. S.quod auten, de aleator. Socin. in l.z. S. ex hus, in princip. ae verbor. obligar. Et quamuis quæ- dam fuerunt priuilegiata, l. in fraudem, in fin. Eili Bala.. de teffamenr. milit. vel et iam odioſa Augel. inl. vlt. colum. vliim. verfic.z. quæritur, de conſlit. princip.
Nam licet materia ſit odioſa, non tamen excluditur lata interpretatio, quæ ex pro- Pp 4 prietate


