1 lnas indelo depalio u rrucl quũ ad diurſum uamit muott ucut ſiqus exuaum ainc ls ad cqus adamga

6

.————

——m——j— ———————j.—————

SHI I1LA D 1 s VARTAE CEFNTVRI. 5 ſis ædium faſtigiſs. Proinde Dauid præmijloco promilit militiæ principẽ futur quiſquis pri mus contigiſſet domatum fiſtulas. Fortaſſis adagio locus erit, quoties excluditur aliquis ab b0 nore uelut indignus. Merito enim excluduntur, qui uidebantur excludere. Et huiuſmodi ima gines in templorum tectis affiguntur foris, quũ ipſum templũ nunqᷓ́; ingrediantur.

Homini diligentt..2 XLVIIT

Homini diligenti ſemper aliquid ſupereſt. Chryſoſtomus homilia in Ioannẽ xix. refert hoc dictũ. ut tritũ uulgi ſermone prouerbiũ: Qui uere diligens eſt in negocio, nunq́; ſibi ſatiſtacit. ſemꝑq́; uidet aliꝗd, quod operi cepto adijciat, cũ ignauis quicquid egerint nimiũ uideatur.

Auris Batauumumumumu. LI

Quẽadmodũ Græci dicunt. B 0i⁴τι⁷'u. id eſt: Bœoticã aurẽ, pro pingui, craſſaq;, itidem Martialis Epigrammatũ libro ſexto, Batauam aurem dixit agreſtem, inelegantem, tetricamq́;. Tu ne es.tũj ne, ait ille Martialis, b 3 Ernhtkrlcamgi. Cuius nequitias, iocosq; nouit. b Aurem qui modo non habet Batauam.

Sic enim legit Domitius Calderinus, quanquam nonnulli mutarant, pro Batauam, ſeueram. Erant Bataui Germaniæ populi, Cathorum pars, qui domeſtica ſeditione pulſi, extrema Galli- cœæ oræ uacua cultoribus, ſimulq́; inſulam inter uada ſitam occupauere: quam mare Oceanum à fronte, Rhenus amnis tergum, ac latera circumluit. Gens tum bello ualida, ut quæ Germani cis bellis eſſet exercitatiſſima, tum opibus pollens, quod Romana militia non exhauriretur: quandoquidem erat his cum imperio ſocietas, ut uiros tantum, armaq; miniſtrarent: quemad modũ copiolius prodidit Cornelius Tacitus, libro uigeſimo. Cõuenit inter pleroſq; doctos, nec id refragantibus cõiecturis, eam inſulam, cuius meminit Tacitus, eſſe quam nunc Hollan; diam uocant, terram mihi ſemper& celebrandam,& uenerandam, ut cui uitæ huius initiũ de beam. Atq; utinam illi nos tam poſſimus honeſtamento uiciſſim eſſe, quam illa nobis non eſt pœnitenda. Nam quod Martialis eam gentem ruſticitatis inſimulat, quod eandem Lucanus trucem uocat:aut nihil ad nos pertinet, aut etiam laudi uertendum arbitror utrũq;. Siquidem quæ gens non aliquando fuit rudior? Aut quando Romana gens laudatior, quam cum præ- ter agriculturam,&́ militiam, nihil artium noſſet: Quod ſi quæ quondã in Batauos dicta ſũt, contendat aliquis ad huius temporis rationem pertinere, quæ maior laus Hollandiæ meæ po⸗ terit tribui, quàm ſi dicatur à Martialis iocis abhorrere, quos etiam ipſe nequitias appellat. Vti namq́; Chriſtianis uel omnibus aures eſſent Batauæ, quo peſtilẽtes eius poẽtæ facetias, aut nõ admitterent, aut certe his non caperentur. Quod ſi quis id ruſticitatem uocare uelit, nos con/ uiciũ haud illibenter agnoſcimus, uidelicet cum integris Lacedæmonijs, cum priſcis illis Sabi nis, cum laudatiſſimis Catonihus cõmune. Lucanus autẽ, opinor, ita truces appellat Batauos: ut Vergilius acrem Romanum. Alioqui ſi mores domeſticos ſpectes, nõ alia gens eſt ad hu- manitatem, ad benignitatem propenſior: cuiq́; minus adſit uel feritatis, iel truculentiæ. Inge/ nium ſimplex,& ab inſidijs, omniq́; fuco alienum, nullis grauibus obnoxiũ uitijs, tantũ ad uo luptatem, præcipue conuiuiorum aliquanto deditius Cuius rei cauſam eſſe puto, mirã rerum omniũ exuberantiã, quibus uoluptatis ſtudium irritari ſolet: idq́; partim ob cõmoditatem im⸗ portationum, quod non ſolum occupat duo nobiliſſimorũ fluminũ oſtia, Moſæ, Rheniq́;: ue/ rum etiam quod aliquanta ſui parte Oceano alluitur: partim ob natiuam regionis ubertatẽ: ut quæ paſſim nauigabilibus, ac piſcoſis interluat fluuijs, paſcuis uberrimis abũdet. Ad hæc auiũ infinitam copiam, paludes, ſaltusq; ſuppeditant. Proinde negãt aliam inueniri regionem, quæ ſimili ſpacio, tantum oppidorum contineat. mediocri quidẽ magnitudine, ſed incredibili poli- tia. In domeſticæ ſupellectilis nitore, palmam uni concedunt Hollandiæ negociatores, ꝗbus pleraq; pars orbis eſt peragrata. Mediocriter eruditorum, nuſq; gentium frequentior nume/ rus. Ad exquiſitam eruditionem, præſertim antiquam, quo non perinde multi perueniant, aut uitæ luxus in cauſa eſt, aut quod apud illos plus honoris habetur egregiæ morum integritati. qʒ egregiæ doctrinæ. Nam ingenium non eſſe negatum illis plurimis conſtat argumẽtis: quan ́; mihi lanè quam mediocre contigit, ne dicam exiguum, ut& cætera plerac;. b LLupus in fabula. BHoc prèͤuerbium quum in prima æditione, quæ Lutetiæ prodita eſt, non indiligenter eſſet à nobis explicatum:tamen neſcio quo caſu uidetur omiſſum in cæteris æditionibus. Solitũ eſt aũt dici, quoties is, de quo confabulatio eſt, de improuiſo interuenit. Quod inde ſumptũ pu- tat Donatus, interpres Terentij, quod lupus ei quem prior uiderit, uocem adimere dicitur:& XX 3 cum cogita