„ DBs. EHRASMI ROT., ADAGIOCRVM petuo moueat, nunq́; tamẽ loco ſe promouet. Plautus in Epidico: Dij immortales ſoccos ſuſſ adimere pedibus. Pulmo enim, quod perhibent, prius ueniſſet, quam tu adueniſti mihi. Pegem conferre. b xXXxIxX Ppedem conferre, à militia ſumptum. Vſurpatur, ubi propius acceditur ad rẽ. Cſcero in aci one pro Plancio: Non poſſum magis conferre pedem, ut aiunt, aut propius accedere. Huius
obiter& alibi meminimus ex Quintiliano. 4 Qui multum obfuit. XL. Sicut eiuſdem artificis eſt ercgic mentiri,& uera dicere, ita eiuſdẽ eſt prodeſſe plurimũ, ac ledere.Id olim ꝓuerbio iactatũ fuiſſe teſtatur Thucydides libro ſexto in oratiõe Alcibiadis. .... Non uulgari ancora nititur. kII Demoſthenes in oratione pro Cteſiphonte: o ðu krεν αάνι⁸ Ʒ,πααέ w oofe. id eſt: Non eadem ancora nititur qua uulgus, ſignificans illum nouis, minimeq́; uulgaribus præſidis niti, Suidas admonet eſſe prouerbium,& ſubaudiendum ancoram.“ Non pluris quam ſimias. XLII Simia ridiculum animal,& uulgo contemptum, non unĩi prouerbio locum fecit. Dion Pru ſenſis in libro de Troia non capta: Quos ego, inquit, nõ pluris facio quaàm, ut dici ſolet, ſimias. ſpis a uiper. XLIII Tertullianus libro aduerſus Marcionem tertio, prouerbij titulo refert: Aſpis à uipera, quum peſſimus à peſſimo ſumit mali quippiam. Delinat, inquit, nunc hæreticus à Iudæo, aſpis, quod aiunt, à uipera mutuari uenenũ. Vſus erit quoties qui ꝑ ſe malus eſt, cõtagio mali fit deterior. 5 De celo ad ſynagogam. XLIIII Hoc Tertullianus libro aduerſus Marcionem quarto, ut uulgo inter Chriſtianos, opinor, ia ctatum refert. Sed fruſtra, inquit, negauit Chriſtum dixiſſe, quod ſtatim fecit ex parte: prophe tiam enim interim de loco adimpleuit, de coœlo ſtatim ad ſynagogam, ut dici ſolet. Suſpicor di ci ſolitum, ubi quis ſubito demittit ſeſe à ſumma tranquillitate in ſummos tumultus, aut ubi
1 1*»
quis ſtatim aggreditur negociuun. Deftoga ad pallu,.. b b xLV Certe ſpeciem habet prouerbij, quod refert Tertullianus in libello de pallio: Hæc nimirum indignitas erit à toga ad pallium. cuius duplex erit uſus: uel quũ ad diuerſum uitæ genus ſeſe contulerit aliquis:uel quũ aà fortuna honeſtiore ad humiliorẽè: uelut, ſi quis ex aulico fiat mona chus, aut è præfecto pædagogus, è conſule rhetor. Confine illis, ab equis ad aſinos kxctemwalſnea. b XLVI Quoniam olim initium unde curſus incipiebatur ducta linea notabatur, rurſus extremum linea ſignabatur. Idcirco à linea incipere, ſiue ad lineam redire dicebantur, qui rem ab initio repetebant. Et quod in quaq; re poſtremum eſt, extremam lineam appellabant. Ita Terentia⸗ nus Phædra: Poſtremo extrema linea amare nonnihil eſt. Et Tertulianus libro quem aduer⸗ ſus Hermogenem ſcripſit, uocat eum ignorantium extremam lineam, quod ultimus eſſet hæ reticorum.Siquidem adhuc erat in uiuis, quum ea ſcriberet Tertullian1s.. Cæcus& claudus non intrabunt templum. IéLVII Recenſetur libri Regum ſecundo, capite quinto, quũ Dauid omniũ tribuũ conſenſu ſuſcepiſe ſet regnum totius gentis Iſraẽliticæ, iamq́; conſtituiſſet regiam ſuam ſtatuere in monte Sion. qui tum erat arx Hieroſolymæ: quam id temporis obtinebant Iebuſæi. Denunciatum eſt il/ li a Iebuſæis, non futurum ut ingrederetur urbem, ni prius amouiſſet cæcos& claudos. Id ubi factum eſſet, abijt in prouerbium: Cæcus& claudus non intrabunt in templũ. Nec ſatis cõue nit inter interpretes, quid hoc loco ſibi uelit, cæcus& claudus. Quidam exiſtimant per conte ptum dictum:Huc non ingredieris, niſi ſuſtuleris propugnatores mœnium, quibus tuendis, ſufficiunt cæci claudiq; noſtri. Hebræi ſolent affingere fabulas, per quas explicent nodũ quæ- ſtionis. Aiunt in mœnibus urbis poſitas fuiſſe duas imagines, Iſaac& Iacob: quorum ille legi tur cæcutiſſe ſenio, hic claudicaſſe, ex lucta cum angelo. Has ideo collocatas, ut eſſent monu- mentum fœderis: quod olim pepigerant, cum Abraham, qua de re meminit, libri Geneſeos ca ꝑut uigeſimũprimũ. His igitur ſublatis capta eſt arx,& natum prouerbium, cuius ſenſum non ſatis perſpicio. Nam quod in Leuitico cæcus& claudus arcentur à ſacris miniſterijs tẽpli, non uideo quid faciat ad hanc hiſtoriam. Si diuinare licet, fortaſſis in ſummis tectis ædium, erant imagunculæ quales ſolent imponi faſtigijs ædificiorum. Eas uulgo cæcos& claudos appella- bhãt, quod nec ambularent affixæ, nec cernerent. Nõ patebat igitur ingreſſus in aeiznſ uſes Bn de arnr MKA,eLCernerent.NO Pate bat g. Kenr de
-,
44