unquam ille talis, urbem, quod dici ſolet, ceperit.
Teicp arsr-L,O p vSOop, S STAT. S3op T A Tld otlap
6o SAα M△ ⸗,
.——— 4e e—— ————
——— ——— *2———öb“
CHILIADIS AVARTAE CENTVRIA v. 7 ptach difficili. Nam huiuſmodi ſolemus utranq; admouere manum. Vſus eſt Plato in ſophi- ſta. d&αν dν d dSös AEy&rH&omNop Eiv T S Dulop, A AryGVop,u ritrεεᷣα uumπε op. id eſt: Vides igitur uere dici, beſtiam hãc eſſe uariam:neq;, quod dici ſolet, unica manu ca-
piendam. Sumptum eſt à uenatu, in quo feræ quædam miris artibus ex ipſis uenantium mani
bus frequenter elabuntur, quibus adſimilem putat hominem ſophiſtam, ad elabendum omni bus dolis inſtructum. Accõmodari poteſt& ad opimum ſacerdotium:quod nemo facile aſſe quitur, niſi ſumma ui adnitatur. b “ Omnes laqueos effugere. XXXNII In eodem dialogo non diſſimilem huic allegoriam adducit᷑ ueluti prouerbio iactatam: Dif᷑/ ficile omnes laqueos effugere. Quod ipſum à uenatu tranſlatum eſt, in quo ſic undiq; ſepiun/ tur exitus, ut neceſſe ſit feram in aliquas inſidias incidere. 2580 20/ MNOia, 7 rAs Srrdoα 11 Oσ εiꝙ avασαμςασςεενμκρ. id eſt: Siquidem recte habet prouerbium, quo dicitur, haud facile eſſe omnes laqueos effugere. Hoſtis domeſticus XXXIII RKurſum in eodem, domeſticum hoſtem prouerbio ſolitum dici teſtatur, ubi malum nõ ali/ unde proficiſcitur. ſed ex nobis ipſis naſcitur: uelut cum quis ipſe ſe prodit, aut redarguit, ipſe ſua bili aut liuore ſeſe conficit: dun ⁴.ν᷑ εoνντναενν ενεαννεν σ AsyονανμmνσοdioOhe D a Ati ρ TνουιʃνGαοιοιιινμσο‿ꝛQʒñ— xs. id eſt: Non opus habent zij qat redarguant, ſed iuxta pro uerbium, cum domi hoſtem habeãt, quiq́; ſit aduerſaturus&c. Agit, opinor, de ſophiſta, qui cum ſit loquax, ipſe ex ſeſe præbere ſolet, quo reuincatur. ESuapere ciuitatem. XXXIIII Plato in eodem dialogo ſignificat prouerbio dici ſolere: Capere ciuitatem, qui rem difficilẽ eſſet aſſecutus. Neq; enim ciuitas primo ſtatim impetu capitur. Verba Platonis ſic habent⸗ 005 62„ 3 Seirure S33 T 19 2unförri Te‿ένꝓp zts 8 Wocde Rsi Woievcui. r7„0 aduH 15 is, d' ρdeοσε 3p&O5, Au int iuoi u Veſep, Td⁴α'/ηᷣ⅙ ς TDep aG0de. 8,XoA T SHEl 7ln WDo iα.mά Aν △ υο‧ φν ωι ¶ oTs OI 0Ap. id eſt: Confidere oportet Th eætete, fore ut qui uel paululum aliquid potuerit, ſemper ultra progrediatur. Quid enim facturus ſit in alijs, qui in his animum deſpõderit:? aut nihil in illis efficiens, aut retrocedere etiam cõpulſus, haud
Diuinum excipio ſermonem.. XXXV Plato libro de Rep.ſexto, demonſtrat prouerbij uice in ore fuiſſe uulgo: 6³ν N a?e A6)0
id eſt: Diuinum excipio ſermonẽ, quoties, opinor, glorioſius aliquid dictum eſſet, ominis gra⸗
tia deos excipiebant, qui nihil non poſſunt,& quibus nemo prælſcribit. Platonis uerba ſubſcri bã:o Vrε ννετx ue yove 5ud ⁴ν μιινπαιμνεο⁷˙i ελνο⁷ο ˙2s TS0 Jhae Da 7iε ν Qπρ—α 2 α Qεαυέασν. id eſt: Neq; enim ſunt neq; fuerunt, neq; futuri ſunt mores aliter ad uirtutem inſtituti, quam ad horum in/ ſtitutionem. De humanis loquor amice, at diuinum iuxta prouerbium, excipio ſermonẽ. Ap⸗/ paret eſſe fragmentum carminis iambici: fortaſſis ex Homero natum: Osoi'ε τ vτα Nνονσν. id eſt: Diui tamen omnia poſſunt. Accõmodari poteſt ad ſummos principes, ueluti pontificem, aut cardinales, aut monachos. . 3 Vna partica.— XXXVI Vna partica, pro eo quod eſt, eadem opera. Plinius Secundus libro octauo, epiſtola ſecun/ da:Nam regione, inquit, tota,& nouitas remiſſionis,& forma laudatur ipſis etiam, quos non una, ut dicitur, partica, ſed diſtincte gradatimq́; tractaui. Tanto quis melior& probior. tanto mihi obligatior abit expertus non eſſe apud me,&ν& τεε ενν μαηαιε εααν. Sum, b his, qui metiuntur agros. 4 Ptum uidetur a 19 Sarta tecia. 8 b„ͤ»ßß XXXVII Sarta tecta, pro conſummatis, probeq; curatis, ́ in quibus nihil ſit omiſſum, ex ſolennibus uerbis iureconſultorũ abijt in prouerbiũ Plautus in Trinummo: Ne tibi ægritudinem pater parerem, parſi ſedulo. Sarta tecta tua præcepta uſque habui mea modeſtia. M. Tullius libro epiſtolarum familiarium decimotertio: Hoc mihi da, atque largire„ut Marcum Ser zum, ſartũ& tectũ, ut aiunt ab omni, incõmodo detrimẽto, moleſtia, ſyncerũ, integrumq́; cõſerues. Pulmo prius ueniſſet. b. ncen Pulmo prius ueniſſet, dictum eſt olim in lentes, ac ceſſatorem. Ophhe Ijnod pu m 8 9


