79 4. DBB. EBRASMI ROT. ADAGIORVM
Equi dentes inſpicere donati.
Sunt quædam& hodie uulgo iactata, non indigna quæ ueteribus adagijs annu quod genus eſt illud, non oportere equi dentes inſpicere donati. Cum ſignificamus xqui bo niq; conſulendum, qualecunq; eſt quod non emitur, ſed gratis donatur. Siquidem equum em pturus dentes inſpicit, in quibus ætatis indicia certiſſima lunt, ne circumueniatur. At inciuile ſit idem facere in equo donaticio. Vſus eſt tamen hoc prouerbio diuus Hieronymus in præ- fatione cõmentariorum, quos ſcripſit in epiſtolam Pauli ad Epheſios: Parum, inquit, eloquens ſum. Quid ad te? Diſertiorem lege. Nõ digne Græca in Latinum tranſfero: aut Græcos lege. ſi eius linguæ habes ſcientiam: aut ſi tantum Latinus es, noli de gratuito munere iudicare, ut uulgare prouerbium eſt, equi dentes inſpicere donati. Hacten us Hieronymus. Sed hãc ho minum inciuilitatem, quã incuſat Hieronymus, nos nuper& experti,& admirati ſumus. De. dimus nouum teſtamentum, innumeros locos uel emendauimus, uel explicuimus, idq́; non æſtimandis uigilijs. Incredibile dictu, ut obſtrepuerint, ut reclamarint theologi quidam ac mo nachorum uulgus, quibus is meus labor plurimũ adiumenti adferebat. Quorum ut quiſq; ma xime egebat hac mea induſtria, ita odioſiſſime reclamabat ingratum hominũ enus, quibus ſ quidem largiatur prandiolum aliquanto lautius, unde diſtenti ac temulenti dilcedunt, tantum non adorant hominem:& qui tantam utilitatem gratis donat, tot ſudoribus conſtantem etiã conuitijs inſectantttr. 1
Aemylius probus in uita Thraſybuli, prouerbio quordam iactatum fuiſſè keſtatur, matrem timidi non flere, quod longius abſint à periculo timidi& circũſpecti, quàm fortes, aut temera riſ, ſecuriq, eoo; illi ferè redeunt domum incolumes, neq; luctum adtferunt matribus. Verba Probi, ſi quis forte requiret, ſic habent: Quo Haes præceptum illud, omniũ in animis eſſe de bet, nihil in bello oportere cõtemni, nec line caula dici, timidi matrem non flere.
Amicitias immortales eſſe oportet. XXVI
T. Liuius libro decimo de bello Macedonico& Aſiatico, cuius fragmentum debemus au- reæ Mogontiæ, ſcribit in hunc modum: Vulgatum illud, quia uerum erat, in prouerbiũ uenit⸗ Amicitias immortales, inimicitias mortales eſſe debere. Sic enim legendũ eſſe, uel ipſe ſermo- nis tenor admonet. Recte quidem admonet prouerbium, uerum eò rediere mores mortaliq; ut ſimultates ſint imortales, amicitiæ plus ́; uitreæ: plusq́; poſſit una Ate, quàm centũ l itæ, atq; omniũ tardiſſime ſeneſcat ira, beneuolentia ad quamuis leuem occaſionem intereat: quæ ſi ſarciatur, ne quicq́; coit,& reſciniditur. Arbitror in cauſa eſſe, quod ab iſtis philoſophis didi- cimus, cõmodo publico neglecto, ſuis quiſq; priuatis cõmodis ſeruire,
1 Ad bonam frugem. 1 XXVII
Qui cõmutatis ad meliora ſtudia moribus, reſipiſcunt, prouerbio dicebantur ad meliorem frugem ſeſe recipere. Vſurpat M. Tullius in actione pro M. Cælio. Et ſe ad bonam frugem, ut dicitur, recepiſſe, graueisq; homines atq; illuſtreis fuiſſe. Sumptum uidetur ab agris, qui cultu redduntur frugiferi. V
XXIIII merentur,
Per manus tradere. b XXVIII Quod ſucceſſione quadam ab alijs ad alios deuenit, per manus tradi dicitur: quod tranſla/ tum uidetur ab his, qui nauim aut plauſtrum exonerent. Fit autem iucundius, quoties ad res animi prouerbium accommodatur. b De manu in manum. XXIX Yt non arbitror idem eſſe cum ſupertori, ita non uſq;quaq; diſſimile eſt, quod ſcribit Cicer ro libro epiſtolarum familiarium ſeptimo: Totum deniq; hominè tibi trado de manu, ut aiũt, in manum tuam iſtam& uictoria& fide præſtantem. Traduntur enim& qui cõmendantur- Terentius:Hanc in manum dat. Item Horatius: Vt tibi ſe laudare ac tradere coner. Item: Hunc hominem uelles ſi tradere. Mira de lente. 2 XNXX Rodolphus Agricola, uir immortalitate dignus, libro diale ctices tertio, teſtatur apud Græ/ cos prouerbio dici ſolere, egregia de lente, quoties res humilis& puſilla magnificis laudibus attolleretur:perinde quaſi lentem minutum, ac uile legumen ſplendidis encomijs efferas. Opi nor Græcis efferri hunc in modum: σντρν ρᷣαν. b b . Non una manu caper. b b XXXI Oi 75re& Aue Nop. id eſt: Non una tantum manu capiendum.De re lubrica rbee 1. 88* ptu