——
——-——————,——————ſnſW——
CHMILIADISs QVARTAE CENTVRIA, v. 7592
Frecti. XVvIII Athenæus in Dipnolophiſtis libro quarto:x 217 75 Jεαεαιέἀ⁴οαιιο e De KVoi 49 aœeea 0ma d„r 543 ,D10 T TI-J0 S-L De Aeha,— Cv VeEOO,AD 55 S01 15 Sn As y op, Kuisd⸗ Hcvot. id eſt: Et quod dictu mirũ, cũ depreſſi eſſemus,& capite grauato temulẽtia, quoties ſpe- 1 ctaſſemus aliquid eorũ quæ inferebantur, omnes expergiſcebamur, recti, quod dici ſolet, ſurgẽ tes. Accõmodum erit, ubi ſignificabimus aliquẽ toto pectore attentũ ad rem quampiã. Erigũt enim ſe totos,& ſummis nõnunq́; inſiſtunt pedibus, qui auſcultant aut ſpectant auidius. EKE dibano boues. XIX Prouerbium ſapit, quod ſcripſit Ariſtophanes&ν bexaeονενσ b— TNu1 p. MDerA dAe, ER 5dννι Se. id elt: Accepit inde,& appoluit totos boues è clibano.. 4 Vſus erit. quoties efferemus ſplendorem conuiuij, aut inſignem edacitatem. Conſimili figura uocabant Hecatomben, id quod aliquanto poſt ſequitur apud eundem poëẽtam: noν*πκνσν b Joν εσστ‿εμινειενο. id eſt: Et polyporum hecatomben..a e S Sequitur perca ſepuuumumm. XX Athenæus libro ſeptimo, nullo autore refert huiuſmodi prouerbiũ:?æsra xtνναι/νμαοαυνν εεσ— id eſt: Comitem ducit ſepia percam. nec addit in quem ſenſum ſoleat uſurpari, niſi quod conij- 1u cio dictum de improborum ſocietate. Apud eundem paulo inferius adducũtur hi uerſus Nu mmenip qui de piſcibus prodiderit: e isas 8uSlch W0 So ſonp udeednn b Reluncamaeun De 2 nosν io Qνσ ν‿σ‿ KA«Xν μναέᷣνη εο. EPeripuer. 88 XNI 4 Athenæus libro Dipnoſophiſtarum decimoquinto, demonſtrat olim prouerbio ſolitũ ac 5 clamari ²*ονιαν quo ſignificabant quempiam ſuo munere defunctum. Itidem fermè, quem⸗ admodum nos abſolutæ uirtuti gratulantes dicere ſolemus: Macte animo, macte uirtute. Nar rat enim, cum quiſpiam è conuiuio diſceſſiſſet probe potus, ac magnopere ſomnolentus, cæ- teros in eum acclamaſſe ix aι. Huius adagij fieri mentionem apud Clearchum in prouer⸗ bijs, quod ab huiuſmodi natum euentu tradit, cum Latona Apollinem ac Dianam ex Chalci- de Delphos deportaret, iamq́; ad Pythonis ſpecum ueniſſet,& draco concitus in eos prouo laret, Latona puellam ulnis baiulans, Apollinis præſidium implorans, clamabat, is, cum is forte fortuna arcum teneret, ac perinde ualere, ie xai, quaſi dicas,&gi xo id eſt, mitte ac ꝑcute pili. Nõnulli deflexis nõnihil uocibus efferre, παναρ idq́;ß ꝓuerbio dici ſolere, quoties in rebus afflictis opẽ imploramus. Rurſum alij putant acclamari hoc pacto, felicit er ſuo perfuncto mu nere,& eo quod expetebat potito. Cæterum ob aſſuetudinem non uideri prouerbium. quod his uocibus ſolẽniter uterentur in ſacris Apollini: u xdp, Iu ⁰cauA,iAAd.. Vnde& αεαν μεεο ortũ exiſtimant, quod& ipſum impetum ac celeritatem habet. Oui dius in arte amandi uidetur uſurpaſſe pro acclamatiõe, qua gratulantur uictori uotiq́; cõpoti: Picite io Pæan,& io bis dicite PBæan.(./ DPecicit in caſſes præda petita meos..“ 1 Pealchre fallit uulpem. XXNII
„
adellu Boccatijmi fr äle ri, omni lrerarumxc mug
maAede KaASe l0Awed. id eſt: Decipit pulchre uulpẽ. Suidas recenſet dũtaxat, nec expli cat. Apparet dictũ in eũ, qui dolis captaret aſtutũ, cuic fruſtra tendunt᷑ inſidiæ. Nam nane6h eſt arte illectare. Vnde& columbæ exoculatæ, quas aucupes in reti ponunt, quo ſubſultans, re liquas deceptas alliciat, ααƷκεκι εαι dicuntur. At uulpem dolo circumuerire difficile eſſt. Aut pilcem olet, aut forem. 3 XXIII Aut piſcem olet, aut timallum. Ambroſius Hexaẽmeron libro quinto capito ſecundo ke⸗ fmatur dictum in eum qui bene oleret, quod timallus piſcis ſit odore gratiſſimus,& æque fra- grans ciuſdem nominis flos. Sed præſtiterit Ambroſij uerba ſubſcribere: Neq; te inhonoratũ noſtra proſecutione timalle dimittã, cui à flore nomen inoleuit, ſeu Ticeni unda te fluminis, ſeu amœni Ateſis unda nutrierit, fos es. Deniq; ſermo te ſtatior, quod de eo, qui gratam reds jet ſuauitatem, dictum facete ſit, aut piſcem olet, aut florem: ita idem Pronuneiatus eſt, piſcis Sdor eſſe, qui floris. Quid ſpecie tua gratius? quid ſuauitate iucundius. quid odore egraneſ⸗ us? Quod mella fragrant, hoc tu corpore tuo ſpiras. Verum haucl ſcio 20 Pro n 0 ekt Ambroſium legi debeat tithymallus, cuius uaria genera rece ſet Plinius libro uigeſimoſexto,
rit„.iusch ſub init Dioſcorides locis diueris †οp capite octauo:cuiusq; ſubinde mem 2 Xx EFui
3 enuepro M Saegurntat onif
. 5*
———:ʒ—ÿͦ˖N——— 8 ————