———ͤͤſſ ———=——

8

SHILIADIS QVARTAE CENTVRIA IMIUI. 787 mentorũ gratia, quibus maxime exercitus agmen oneratur, uaſa& cibaria militũ in faſcicu los aptata furcis impoſuit, ſub ꝗbus& habile onus& facilis requies eſſet, unde& in puerbiũ tractũ eſt: Muli Mariani, nimirũ ob laborũ tolerantiã, quod Homerus, àicvso ra⁴œ du identidẽ appellat. Sunt qui tradant cũ Scipio quo tempore Numantiã obſidebat, nor Lols arma& equos, uerũetiam mulos dare pararet, Mariũ dixiſſè ſe pulcherrimũ equum& mu lum à ſe nutritũ habere, qui robore ac uiribus longe cæteris præſtaret, militem ſignificãs ad quiduis laboris exercitatũ. id cũ ſæpius ab imperatore referretur, in adagiũ abijt, ut ſ quan/ do militem ſignificarent tolerantẽ, mulum Marianum appellarent. Seneca in ludicro libel l0, q uem ſcripſit in Claudium Cæſarem, mulos perpetuarios nominat. Feſtiuius erit, ſi de- torqueatur in hominem immenſo ſtudio, aut perpetuis negocijs uehementer diſtrictum. (Oecculana pugne. LXXX Feſtus Pompeius indicat Oſculanam pugnam prouerbio dici ſolitam, quoties uicti uin cerent. Idq́; inde natum, quod Valerius Leuinius imperator, prius à Pyrrho uictus, paulo poſt eundem regem deuicerit. Citat Ticinium, qui huius adagij fecerit mentionem. Quã,/ ꝙ; hic quoq; locus mutilus ac truncus eſt apud Feſtum.ʒ 3e e Oſce loqui. 1ee

Oſce loqui uetuſto prouerbio dicebantur, qui turpiter parumq́; pudice loquerẽtur. Ab Oſcorum moribus alluſione ſumpta, quod apud eos ſpurcarum libidinum impunitus uſus fuerit, unde& obſcœna dicta quidam putant, quæcunq; factu dictuie turpia ſint, etiamſi refragatur Feſtus Pompeius. Citat autem Ticinium quendam, qui ſcripſerit ad hunc mo, dum: Oſce& Volſce fabulantur, quia Latine neſciunt. 1 1 UESerro molunt deorum molæ. Me LXXXII Plutarchus in cõmentario, cui titulus. εeνν νέν υσρνμνισ Tεοε B5 εοοσοε†‿iακιουνρμενοέ. s⸗ 0 556, Sü,ο vesi, rOG 5+,5 Tobroie aG A-ο ,◻μι A⁴AVNOI decp, id eſt: Itaq; non ui, deo, quid nam utilitatis inſit, iſtis deorum molis quæ ſero dicuntur molere. Cæterũ ex his, quæ præcedunt eodẽè in loco, colligere licet dici ſolitum de his, qui licet ſerius tamen aliquã do pœnas dant malefactorum, uindici deo. b In tranſcurſu. 48 LXXRIIT Plutarchus in cõmentario de liberis educandis.&ο aνꝓ τοσ A³ kn T81D0A,, b.e 5e' εε‿μααωσσ vνεεν, id eſt: Sed hæc quidem ex tranſcurſu diſcere, ueluti deguſtandi cauſa. Metaphora planè prouerbium ſapit.. e Tribus uerbis. LXXXIIII Tribus uerbis pro pauciſſimis dicere, ꝓuerbiale eſt. Diuus Hieronymus in Dialogo Lu ciferiani,& Orthodoxi. Tribus, ut aiunt, uerbis, rem iſtam grandem diſſoluiſti.Item ſeruus Terentianus negat quoſdam tria inter ſe cõmutaturos uerba. Conſimili figura, ſexcenta di/- cimus pro multis. Proinde ſexcentas mihi dicas ſcribito. 3 b Ne punctum quidem.

4

LXXNV Diuus Hieronymus in epiſtolis:Et apoſtolicæ uolũtatis ſequẽtes ueſtigia, ne punctũ qui dem, ut dicitur, aut unguẽ tranſuerſum ab illius ſentẽtijs recedamus. Apud Mathematicos punctũ minimũ quiddã eſt in dimenſiõe corporis, adeo ut diuidi nõ poſſit, quod imagina/- tione porrectũ in longũ, lineam efficit: rurſum in latũ porrecta linea, iuperficiem efficit, Ad eundẽ modũ Terentius in Andria: b Tum temporis ad hoc mihi punctum eſt. Incita equum iuxta nyſſam. 1— LXXXVI Kirrd Op d7 0D v ‿ααάνρ id eſt: Stimula equum iuxta lineam dicebatur ubi ſermo loquentis aberraret ab eo quod eſſet inſtitutum. Sumptum ab equeſtri curſu, qui inter præ ſcriptas metas ac lineas agebatur, quas tranſilire nefas erat. Ad quod haud dubie Fabius al, luſit, in undecimo inſtitutionũ oratoriarũ libro, referens Caſſium Seuerum lineam poſcere ſolitum, aduerſus eos, qui in aliena tranſirent ſubſellia, ueluti qui præſcriptum limitẽ egrede rentur. Finitimũ illi, αυ εμm ‿υαααꝓ, id eſt: Extra oleas. Item illi, vrrεν ã&ꝓνιακαάmφσ⁵ενι ππ⁶¶ φα. Vſurpauit prouerbij titulo Gregorius Nazianzenus in oratione de ſancto paſcha. Praæſtat inuidioſum eſſe e.. LXXNXVII Nrinhil tam uulgari ſermone iactatum, quàm hac ſentẽtia: Præſtat inuidioſum eſſe, quäm S b b Vu 4 miſerabilem

3 8