zss DBS. BRASMIROT.ADAGIORVMN miſerabilem. Nam inuidia ferè comes eſt felicitatis, miſeratio calamitatis. Eſt autem apud Herodotum in Thalia. ⁵—έι⁴η⁶εέε⁵̈σsεοσωςνꝓoνεν*εν εα εέαισοο ετ⁄ r1, id eſt: Tu uero do ctus, quanto ſatius ſit, inuidioſum eſſe quàm miſerandum... E naſſa eſcam petere.* LXXXVIII Admodum certe prouerbiali figura dictum eſt à Plauto, citante feſto Pompeio: Nunqᷓ́; hercle ex iſta naſſa hodie eſcam petam. b Et Cicero ad Atticum libro quintodecimo:Ex hac naſſa exire conſtitui, non ad fugam, ſed ſpem mortis meliorem. Eſt autem naſſa piſcatorij uaſis genus quò poſteaq́; intrarit piſcis, exire non poteſt. Vnde prouerbialia fuerint& illa: In naſſam incidere,& è naſſa elapſus. Nec mulieri, nec gremio credendunä. ILNXXINX ſdem Feſtus indicat huiuſmodi prouerbium uulgo dictitatũ fuiſſe: Nec mulieri, nec gre mio credi oportere, quod illa incerti, ac leuis ſit animi,& plerũq; fiat, ut in gremio poſita, cũ in obliuionem uenerint, exurgentibus procidant. Vnà cum templis& aris. XC
1
Plutarchus locis aliquot in Sympoſiacis ſignificat antiquitus fuiſſe morem, ut quoties unicuipiam deo res diuina fieret, omnibus ſimul uota fierent, uidelicet ne Calydonij ſuis tragœdia, renouaretur. Inuocantes autem deos, addebant hæc uerba ceu ſolennia,&ux Gονι εααασσι οσεεωιμιμοσο, id eſt: Vnà cum phanis& aris. Non admonet quidem ille palàm, eſſe prouerbium, tamen ita uidetur uſurpare, ut conijcere poſſis, prouerbio dici ſolitum, cum ni hil omnino prætermiſſum uolebant ſignificare. Quemadmodum& hodie uulgo dicunt, Vnãà cum ueſtibus& calciamentis. Et demigrarunt unà cum ſarcinis& impedimentis. Aercurius ſuperuenit. XCI
O?, μνρ επμιρσνια⁸s εν, id eſt: Mercurius ſuperuenit. Ita loqui conſueuerunt, ſiquando ſ- lentium oriretur in conciliabulo multorum, ſignificantes non eſſe fas loqui Mercurio pra ſente, ꝗ ſermonis ſit autor. Ominoſum& hodie putatur, ſi quãdo in cœtu, aut cõuiuio, ſubi tum omniũ ſilentium fuerit obortum. Refertur adagium à Plutarcho in commentario, ado⁵ ας. Affine eſt illi, quod alibi dictum eſt: Lupus in fabula. b b “ Dulce pomum, cum abeſt cuſtos. XCII rAu 576 ᷣUXαα Oτι. id eſt:
Cuſtos ubi deeſt, dulce pomum eſt ſcilicet. Senarius eſt prouerbialis, quo licebit uti, cum ſignificabimus impunitate malos ad peccan/ dum prouocari. Sumpta metaphora à pueris& adoleſcentibus, qui ſibi nõ temperant, quo minus furentur poma, ſi ſenſerint abeſſe cuſtodem. Vtitur Plutarchus in libello quem in/ ſcripſit, ⁊ονπiνεν, in philoſophos, qui ſub prætextu philoſophiæ, libidini ſuæ ſeruiunt. 7iν,ν Q.αmσ⁴σd GiX³ic Kœ ε. ovie αέ Od †μαοάντ mMeuu rd ꝓραν ⁶, uo. rXoσνσρσ⁵—νoi, Kod T⁶ρεεοσᷣι T τενμνφꝙνοναιο e ve 9] A 1i. TAuNG 5 7 ᷣVXAO XXO0O. id eſt:. lgitur occaſio, amicitia ac uirtus eſt. Sordidatur autem puluere, frigidaq́ lauat, attollit ſuꝑ/ cilia, ac philoſophari ſe prædicat,& foris ſobrius eſt ob legem, deinde noctu clanculum Pomum ſuaue eſt, tunc ubi cuſtos abeſt. b SOanior es piſce. XCIII Prouerbialiter haud dubie dixit luuenalis: Sanior es piſce. Nam ad eum modũ, hodiec uulgo loquũtur. T am ſanus es quãm piſcis.Id inde ſumptum eſt, quod creditum eſt, piſces non ſentire morbos. Quanq́; huic ſententiæ refragatur Ariſtoteles libro de natura ani/ malium octauo, atq; hunc ſecutus Plinius libro nono: Siquidem ægrotare piſces hoc argu/ mento colligũt piſcatores, quod aliquoties inter eiuſdẽ generis præpingues ac uegetos, ali- quot capiunt extenuatos, ac languentibus ſimiles, coloreq́; immutato. Quanq́; uniuerſo pi ſcium generi non incidit peſtis, quemadmodum frequenter accidit hominibus, ac cæteris animantibus, non cicuribus modo, uerumetiam feris. 1 b E Creta raptus. XOIHII
Plutarchus in commentario, de puerorum educatione. ο³⁴ τoονς ⁵⁴ρ.‧1-i u9 roe Ni- fi&αννεεεο εννττσε uπ ν εεαετν‿ εασeν‿ναμm⸗ ννπαιꝓναυεν, oε Süugci Croug n Aneo/ Aou criop, id eſt: Et Thebanorum quidem, ac Helienſium amores oportet Kuhae
2 b eu