Sadmm fuiſeprobedait dcnx

ri u ra

Admoto capite, reliqui ne audire ualerent.

Fodem in commentario uſurpat& hunc Homeri uerſum:

pꝓpnutas per deos? De huius ſodali Corœbo meminimus alibi.

—-—————

4

CHILIADISs QGVARTAE CENTVRIRA IIII. 795

Admonet eo loco, ſiquid obiurgandus eſt amicus, ut id fiat primum in tempore, deinde co miter& amice magis q́; aſpere, poſtremo clanculum ſemotis arbitris. o9ep c Sa X, Ay Xdp Hεᷣιαε, id eſt: Vnde optimum eſt illud: Admoto propius capite&c.

b Cur ceſſatum eſt. LXVI Tuce Sx, ri ανέ εναχαάςμμνες Sευᷣεμι⁵*⁴ αάꝓ. id eſt: Dic quidnam acciderit nobis, ut Martia uirtus Tytide, exciderit animise Licebit uti, quoties communem culpam apud amicum agnoſcemus,& in re quapiam ma, le ceſſatum eſſe ſignificabimus.

Abijciendum procul. 1. XvII Cum uitium aliquod, aut rem alioqui noxiam admonebimus procul abijciendam eſſe, conueniet uerſus ille, ni fallor, Homericugs: 2 Eis 6 O, N 1G OA τ νυαηëοάωQͥu,Neo SAKo,Eu. ic eſt: In montem tumidaue frementis in æquoris undas. Sic& Horatius in Odis: Vel nos in capitolium, Quò clamor uocat,& turba fauentium Vel nos in mare proximum

1

Summi materiam mali

Gemmas& lapides, aurum& inutile,

Mittamus, ſcelerum ſi bene pœnitet. 1

Contra Theognis non opes.ſed ipſam paupertatem iubet, 2i usyεre morrop pp, id

eſt:In immenſum mare proijcere. Itidem hominem uehementer peſtilentem in extremas inſulas deportandum dicimus.

Teſtudinem equus inſequitur. b L XVIII Plutarchus in libello quem ſcripſit aduerſus Stoicos.„& 3 rolro Xer76op 58), Mor AXOp KnpgrurA vvO Sp, 1 AᷣꝗL d ANeude ‿.ꝓ‿ριόάηάηα νει, μ◻έάά αQᷣννp, T Aos cpa‿σμένεεπτιε⁸ dνυαέάἀαᷣsονε raαάνν πν, id eſt: Multo uero illud indignius,& à cogita⸗

tionibus ſeiunctius, nihil à quoq́; comprehendi, nec ſi teſtudinem, id quod prouerbio dici/ tur, à tergo inſequatur Adraſti celer equus. Conueniet uti, cum rem præpoſtere& abſurde

„ 4

geri ſigniſicamus. Finitimum eſt illi, quod alias à nobis dictum eſt: Teſtudinem Pegaſo cõ

paras.a, citius teſtudo leporem præuerterit. b b Stultiok Melltide. 3 LNIX RMC⁶σρά muμεαιυες, id eſt: Stultior Melitide. Melitides unus eſt è feliciſſ imis illis fa-

tuis, quos Homerus ſuo carmine nobilitauit. Hic iam euerſa Troia, ueniſſe legitur, auxi- lium laturus Priamo, ut meminit Euſtathius decimum Odyſſeæ librum enarrans. Lucia/

nus in amoribus,&ενμνεεeέν ε ενέοννο ε 2p; id eſt: Melitiden aut Corœbũ me

Non pluit&c. b LXX Plutarchus in cauſis naturalibus, refert hunc uerſiculũ prouerbio iactatũ, apud priſcos: MMNRCTi vuMSG, T, Hue, Téng Kort σ. id eſt P. lam non nocte pluit, qua ſus fœtum ædit agreſtis.

„ 4

Quxrit autem, cur domeſticæ ſues ſæpius idq́; incerto tempore pariant, contra feræ ſemel dũtaxat, atq; ijſdem fermè diebus. Hi ſunt initio æſtatis, quæ pars anni minimum eſt obno/

xia pluuiæ, præſertim apud Græcos. Non alium equidem uideo prouerbij uſum, niſi ſiquis

ſignificare uelit exacto uere, aut autumno, ſerenitatem fore.Quod ſi libebit longius etiam detorquere, per iocum licebit uti, cum ſi ui ſit euenturum, ſinem malorum nobis fore.

gnificabimus, ubi hoc aut illud euenerit, quod bre/ Electro lucidior.„ L.XXI H'NENE AIMHOενννεε˙, id eſt: Electro pellucentior. De re magnopere dilucida, aut de forma ſupra modum nitida, quod electrum miro quodam more pelluceat. Vnde Vergi⸗ lius, liquidum appellat.““ Liquidoue poteſt electtititeoo. Luctanus in amoribus, iAtπε p—2σν 5νσιφαice déns Thaherea, deitPlecire ut b NVa aiunt