CHILIADIS TERTIAE CENTVRIA IMII. 78r.
teriæ, utérus eius ſufficit: ſiue ita corrupta alui natura, ſtato tempore, ut Democrito lacet, ſiue eſt intus quædam lanigera fertilitas, tam moderato ungui- tam tereti flo,& taa nafs 3 deducit ſtamina, ipſo ſe pondere uſus. Texere à medio incipit, circinato orbe ſibreg nuts 3 adnectens, maculasq́; paribus ſemper interuailis, ſed ſubinde creſcentibus, ex anguſto dila/ tas inciiſſolubili nodo implicat. Nec abhorret ab his, quæ Ariſtoteles refert libro de natura
animalium nono, addens araneos, mox ut æditi ſunt fila mittere, non ex interioribus uelut excrementa, quemadmodum ſentit Democritus, ſed de ſumma corporis parte ueluti corti/ cem, aut in morem Niſtricis de cute ſpinas iaculantis. Non texũt autem neqʒ uenantur, niſi fœminæ. Mas fruendi comes eſt, non laboranda. Beoue uenari leporem,& ſimilia. xXLTr.IIII Ta Bor νν Qαυπeπά, μοσνινεεεε, id eſt: Boue leporem uenari, dicuntur qui rem abſurdam, ſtul tam ac præpoſteram aggrediuntur. ueluti ſiquis in curia Romanas cſtra pecuniam ambiat epiſcopi dignitatem. Plutarchus in commentario de animi tranquillitate. oic S rokeien 73½ eeoõ gc 2n νε‿ n 1 Boi 715 AGο αμνινυεν⁵⁸, b, Susvxie ESip, od T io ls Rdov à Aca³ε—ένονi, ande 81 Selk d euνντνιν τιι αμἀαορμενμν⁴⁶ςρ‧ ενα deNTuyic, Roch AMoxbuiα o 2d vidrois&αρ⅜ρνναασην. id eſt: Neq; enim qui aratro uelit iaculari, ac boue uenari leporem, in⸗ fortunatus eſt. Neq; ei qui laqueis aut retibus, ceruos nõ ceperit, ullus malus aduerſatur ge nius ſed ſtultitia& peruerſitas, aggrediuntur quæ fieri non poſſunt. Non quiduis eſt accõ- modum ad omnia, ueluti ſiquis homini ſtudijs& ocio nato, bellum, aut rempu, adminiſtrã dam mandet i or r Aαυ ομννπνέηε‿. Aut ſi quis ſtupido& inſulſo iudicia cõmittat. Ci tat in eodem libello uerſus, ni fallor Pindari, 2&εμάόάασ ᷣmπmσ‿—ε&&νέπσ /εεαe,,&*αν‿ *10 ſelανα OeAie, dꝓ% BSAeVourri Gνο, υυνιωωόι⁴σς‿‿mλ⁊dαμμο eνεοε, 1d eſt: In curribus, equus, in aratro uero hos, nauem autem præuertitur q́; ocyſſime Delphinus. At capro pa- ranti mortem, canis eſt fortis inueniendus, nam hæc quoq; prouerbij ſpeciem habent. Ab uno diagrammate. XLw Plutarchus in libello de diſcrimine inter adulatorem& amicũ. 5 e uε³οα †; duoe Tuh, ⁴αιαα‿ ε 15 dO, u9 ASd XdS1 2c0de Srouenp, oöN L O oicep KyrIrSvOp, oUn giux Aau r8, AvO er SSNO,A, OG Acp Es! RO ‿ιμρρνρνεε,φμηκρνσ, id eſt: Adulator aũt ab uno diagrammate ſemper id quod iucundum eſt, quòdq; blandiatur ſolitus ſuccinere, neqʒ facto reſiſtere nouit, neq; uerbo contriſtare, ſed tantum obſecũdat uolenti, ſemper illi concinens& conſonans. Palàm eſt prouerbij ſpecie dictum eſſe&ꝙ;&vòe sicν⁶έέαιαόαα. Eſt
5 4
autem diagramma pictura, deſcriptioq́; philoſophorum, qua rem exponunt oculis, ut per⸗
inde ualeat, quaſi dicas, de eadem formula. 8 61 Npon fllius Achillis. J IR i s eair ia. rr Inter carmina nobilium poëẽtarum, quæ à doctis uice prouerbiorum ufurpantur, hæc
quoq; referri poſſe uidentur:“
Od αeφχďκεοο, KNAee de e, ideſtt: Haud ſatus Achille, uerum Achilles ipſus es. 4 E tragœdia quapiam aut comœdia ſumptum ui s trir cus. Vſurpatur à Plutarcho in cõmentario quẽ inſcripſit, qua ratione ſit adulator ab amico dignoſcendus.Ait em̃ adulatorẽ modis omnibus ſic amicũ imitari, ut illud in eũ dici poſſit:
92
detur. Eſt enim uerſus trimeter iambi/
Od ols αέε. SV..2 ltidem Terentianus Parmeno in Gnathonem Thraſonis orationi ſubſeruientem. Hem alterum hunc ex hoc natum dicas. b Vlyſſes pannos exuit.. AXILVII In eodem quem modo dixi commentario Plutarchus hunc Homericum uerſum uſur/ pat, non ſine ſpecie prouerbialll. b AbrA* 3„vHC Sεο‿ oVANTi Suoseg. id eſtt: Vilibus at pannis mox eſt exutus Vlyſſes.. Aecomodare licebit ijs, qui genere uitæ ſubito commutato, è pauperibus diuites, ð ſquali/- 3 dis nitidi, è triſtibus hilares exiſtunt. Nam Vlyſſes apud Phæaces ſimulatq; pannis ſuis exu tus magnificis ueſtibus ornatus eſſet, repente uiſus eſt alius. Plutarchus torquet in adulato- rem, qui Polypi more omnium ſtudijs ſeſe accommodat:adeo ut qui paulo ante apud ami cum philoſophiæ deditum, prolixam barbam ac pallium geſtarit, aſſidue verlann nteie.