78⁰ DBs. BRASMI ROT. ADAGIORVA

Lucilij uerſus, quos adducit, ſunt hi: Verum hic ludus ibi, ſusq; omnia deq́ʒ fuere.„ Susq;ʒ& deqʒ fuere inquam omnia ludus iocusaaʒ⸗ 8 Illud opus durum, ut Setinum acceſſimus finem eꝝi ν lονε ut aiunt: Montes Aetnæ om̃es atq; aſperi Athones. De Aethna Siciliæ monte dictum eſt, quod gigantem ſua mole premat, iuxta poẽtarum fabulas. Siue quod crebris incendijs grauis ac pernicioſus eſt accolis. Vnde& M. Tullius in Catone maiore, dixit onus Aetna grauius. De Atho uero, quod ob ingentẽ cel/ ſitudinem, umbra ſit moleſtus, quam in Lemnum uſq; trecentis diſſitam ſtadijs mittit, alibi di- ximus. Pomponius Mella tradidit huius cacumen altius, quàm unde cadunt imbres: eius rei coniecturam ex eo colligi, quod de aris, quas in uertice ſuſtinet, non abluitur cinis, ſed quo te- linquitur aggere manet. Obſtat& nauigantibus, quod toto longe dorſo procedat in pelagus, qua continenti adhæret. Vnde& à Xerxe perfoſſus. b Immunem uenire. 8 XL Immunem Latini uocant, quem&υναννοq Græci: nempe eum, qui nihil confert ad conuiui um. Horatius in Odis: Non ego te meis b b Immunem meditor tingere poculis Plena diues ut in domo Nardi paruus onyx eliciet cadum. b Sed pluſculum habebit gratiæ, ſi trãſferatur ad res animi, puta doctrinam, uerſus, aut ſimiſe ꝗp/ piam. Aulus Gellius libro ſexto, capite octauo, indicat uocem hanc in prouerbium abijſſe. Ne omnino, ut dicitur, immunes& aſymboli ueniremus, conuectabamus ad coœnulam: non cupe/ dias ciborum, ſed argutias quæſtionum. Soterichi lecti. XLI Apparet Soterichi lectos in uulgarem iocum abijſſe de re uili priſcaq;,& minime ambitioſa, & rudis artificm. Sec enim Seneca Cethegi uerſus irridens. Qui huiuſmodi uerſus amant, in- quit, liceat ſibi& eoſdem admirari& Soterichi lectos. Aulus Gellius, nam ab hoc iſta referun- tur:Dignus ſanè Seneca uideatur lectione ac ſtudio adoleſcentium, qui honorem& colorem ueteris orationis Soteri lectis compararit, quaſi minime ſeilicet gratiæ,& relictis iam contem/ ptisq;. Conijcere licet Soterichum fabrum fuiſſe quempiam, cuius opera priſcam illam& ru dem ſimplicitatem præ ſe tulerint. Nam Romæ poſtea argentea triclinia diuitibus in uſu fuiſ- ſe, teſtatur Plinius libro triceſimotertio, capite undecimo. Huiuſmodi inter pictores fuiſſe ul uium, Rutubam,& Placidianum, in ſermonibus indicat Horatius: m Vel cum Pauſiaca torpes inſane tabella. V Qui peccas minus atq; ego, cum Fului Rutubæć;. Aut Placideiani contento poplite, miror Prælia rubrica picta, aut carbone. b b Peribis, ſi non feceris. b XLII Vbi quis in eum redactus eſt locum, ut nec aggredi rem poſſit citra magnum incõmodũ. neq; tuto omittere:conueniet illud ex oraculo profectum:deinde populari, ut ſolet, ſermone ia ctatum:peribo,ſi non fecero:ſi faxo, uapulo. Refertur ab Aulo Gellio, libro noctium tertio, ca⸗ pite tertio, è Plautina comœdia, cui nomen Fretum. Verſus Plautini ſunt hi: Nanc illud eſt, quod Arietini reſponſum magnis ludis b Peribo, ſi non fecero:ſi faxo, uapulabo. Potrò quæ nam ſit hiſtoria redditi oraculi, Gellius ipſe teſtatur ſibi non liquere,& in hoc, hos Plauti uerſiculos enotaſſe, ut hiſtoriam quæreret. Sunt autem uerſus iambici tetrametri catale ctici. Vnde dicitur uerbũ adiectum, pinor, ab interpretante ſubmouimus. Nam in uulgatis codicibus ſcriptum eſt, magnis ludis dicitur. Ex ſe fingit uelut Araneus. XLIII Prouerbialis uidet᷑& illa collatio: Aranei ex ſeſe texentis telã,& hominis ex ſeipſo commini ſcentis mẽdacia. Sic enim Plutarchus in libello, cui titulus de Oſiride: o ſa eοεακ ι˖Qυνν⁴eνo N.,0, d4 deU„vvSVne ac du aXde aruoSerSe vHœyse: Hkrrενςσ. id eſt: Qualia po- Stæ& oratores, uelut aranei gignentes ex ſeipſis à nullis ſuggeſta, exordio texũt, producũtq;. Plinius tradit maiores araneas in terra cauernarũ exigua ueſtibula præpandere, minimas non kexere:tertiũ genus erudita operatione eſſe cõſpicuũ. Orditur, inquit, telas, tantic; oPen 5

2