Druckschrift 
Io. Frobenivs Politioris literaturæ cultoribus, s. : Adnisi sumus æditione proxima, ut hoc opus cum primis frugiferu[m], quàm emendatissimu[m] prodiret in lucem, nec arbiror quenq[ue] inficiaturu[m], id nos infeliciter fuisse conatos : nunc quicquid in arte mea possunt promittere curæ, it totu[m] expromtu[m] est : Accessit & autoris opera, qui multa uel auxit, uel reddidit meliora : Atq[que] utina[m] hoc diu illi liceat, in studiorum lucrum potius quàm meu[m]: Sed uercor ne ha[n]c recognitio nem ab illo simus habituri postrema[m] : qui literario gaude[n]t lucro, habent hic lucru[m] no[n] aspernandu[m] : quibus res est angustior domi, quam ut identide[m] idem opus mercent, habet postrema[m], ni fallor, autoris recogni tione[m], simul & locupletatione[m] : Bene ualete, & nostræ industriæ, si promereor, fauete / [Erasmvs Roterodamvs]
Seite
779
Einzelbild herunterladen

fine: iᷣ& Auναά ααλαςννο id eſt: Quis aberrauerit à ianua.

CHILIADIS QVARTAE CENTVRIA IIII. 779 Lapſana uiuere. XXXIII Lapſana uiuere lepide dixeris eos, qui perparce, nimiumq́; tenuiter uiuunt. Conſentan eum

eſt enim iocum illum militarem in populatem fabulam abijiſe, quo Cæſariani milites alt ernis

uerlibus exprobrabant:quod apud Dirachium lapſana uixiſſent. Eſt autem la pſana, olus ſylue

ſtre, trium foliorum, ex Braſſicarum, ni fallor, genere. Verum ſi quis forte requiret, Plinij uer- ba ſunt hæc libro decimonono, capite octauo. Nec non olus quoq; ſylueſtre eſt triam foliorũ Diai lulij carminibus, præcipue iocis militaribus celebratum. Alternis quippe uerſibus ex 8 brauere lapſana ſe uixiſſe apud Dirachium, præmiorum parſimoniam cauillantes. eſt aurer id

b den ſluelitis, acienus Plinius. Idem libro uigeſimo, Cimam inutilem eſſe dicit,& cõcoctu ditticilem

Baud contra oſtium. XXXIIII ob ũ SA⁵αασ. id eſt: Haud contrai ero eſt eadi vxνƷιέιαι. id eſt: Haud contra ianuam, pro eo, quod eſt, non proprie ad rem:& apte ad id,

de quo agitur, prouerbiali certe figura dictum eſt ab Ariſtotele, libro Phyſicorum quarto: od- ri ο⁴eυ ν μν /Ʒρσσσ τρι ν Qeρρπινuκαάααιιmσσσνιππνν. id eſt: Iſti quidem igitur haud contra oſtiũ

occutrunt quæſtioni. Argyropylus du ε Sναs uertit, non recte, neq; non recte tamen id qui- dem. Perinde ualet, quaſi dicas, ad ſcopum. lllud expende lector, num hoc adagium illi ſit af-

Climacides. XXNXV A,A⁴ακςε. id eſt: Scalulæ, per iocum uocari poterunt, qui ſe diuitibus ad quiduis obſequij

ſubmittunt, etiam ſi ſordidiſſimum ſit. Sic autem uulgato conuicio ſunt appellatæ mulierculæ quædam Cypriæ, adulatrices apud Syros, quod regum uxoribus ſubmitterent ſeſe, ut per eas ceu per ſcalas currum conſcenderent. Meminit Plutarchus in libello de diſcernendo adulato-

re ab amico.Et Athenæus libro Dipnoſophiſtarum ſexto. b YVualeat amicus cum inimico. 1 XXXVI 225 à& ³ν dxdSsS. id eſt: Valeat amicus cum inimico. Q uadrat in eos, qui toti ad ſe

ſpectãt, nec amici magis; inimici rationeèm habent:cuiuſmodi fertur Timon ille Miſanthro-

pos. Plutarchus in cõmentario, quem modo citauimus: E' ⁴ναρ⁵ν έμκοά‿εe ruuS, 2,853e + ᷣό ορ. id eſt: Si nequaquam placet illud: Valeat amicus cum inimico. Elt autẽ Græ- cis hemiſtichium carminis trochaici. Manica. XXXVII Maui Phrygio prouerbio dicebantur ingentia, egregiaq; facta: ducta uoce à Mane quo/ dam priſco apud ipſos rege, quem ferunt uirum fuiſſe præpotentem,& admirabili uirtute præ ditum. Autor Plutarchus in libello de Oſiride. b b Ruta cæſa. b XXXVIII Ne in rutis quidem cæſis, haud dubie prouerbiali ſpecie dictum eſt à Cicerone libro de oratore ſecũdo, pro eo, quod eſt, nulla in parte: Sed dices te cum ædes uenderes: Ne in rutis dem& cæſis, ſolum tibi paternum recepiſſe. Quo quidem loco illud obiter admonendum, in uulgatis Tullij codicibus perperã pro recepiſſe, legi reliquiſſe, id quod ſatis liquere poteſt ex Nonio Marcello, qui in dictione receptitius, hũc ipſum Ciceronis adducit locum. Eſt em̃ hoc loco recipere idem, quod excipere. Porrò quid ſibi uelint ruta cæſa, nam uerba ſunt peculiaria iureconſultis, abunde patet ex Pandectarum libro decimonono, Lege decimaoctaua:Si ruta, inquit Vlpianus, cæſa excipiantur in uenditione, ea placuit eſſe ruta, quæ eruta ſunt, ut harena, & ſimilia:cæſa ea eſſe, ut arbores cæſas,& carbones,& his ſimilia. Gallus autem Aquilius, cuius Mela refert opinionem, recte ait fruſtra in lege uenditionis de rutis& cæſis cõtineri: quia ſi ſpecialiter uenierint, ad exhibendum de his agi poteſt. Neq; magis de materia cæſa, aut de ce mentis, aut de harena cauendum eſt uenditori, quàm de cæteris, quæ ſunt precioſiora. Memi/ nit& in Topicis de rutis& cæſis M. Cicero. Nam ne præterirem, aliquid quod ad argumen/ tum in omni ratione reperiendum pertineret, plura fortaſſe, quam abs re deſiderata erant, ſum complexus: fecic;, quod ſæpe liberales uenditores ſolẽt: ut cum ædes, fundurhue uendiderint. rutis cæſis receptis, concedant tamen aliquid emptori, quod ornandi cauſa apte,& ſuo loco po ſitũ eſſe uideatur. Ergo ſignificabimus inclementius tolli omnia, neq; quicq́; fieri reliqui, ue- nuſte dicemus:ne rutis quidem ac cæſis receptis, ut iureconſultorum more loquar. Aetna, Athon. Aetnam& Athonem montes in

XXXIX moleſtiæ, tædijch prouerbium abijſſe, teſtatur Lucilius

apud Aulum Gellium libro decimoſexto, capite nono: etiam ſilocus is deprauatus habeur,

Lucilij

-OVn: Gÿ