Druckschrift 
Io. Frobenivs Politioris literaturæ cultoribus, s. : Adnisi sumus æditione proxima, ut hoc opus cum primis frugiferu[m], quàm emendatissimu[m] prodiret in lucem, nec arbiror quenq[ue] inficiaturu[m], id nos infeliciter fuisse conatos : nunc quicquid in arte mea possunt promittere curæ, it totu[m] expromtu[m] est : Accessit & autoris opera, qui multa uel auxit, uel reddidit meliora : Atq[que] utina[m] hoc diu illi liceat, in studiorum lucrum potius quàm meu[m]: Sed uercor ne ha[n]c recognitio nem ab illo simus habituri postrema[m] : qui literario gaude[n]t lucro, habent hic lucru[m] no[n] aspernandu[m] : quibus res est angustior domi, quam ut identide[m] idem opus mercent, habet postrema[m], ni fallor, autoris recogni tione[m], simul & locupletatione[m] : Bene ualete, & nostræ industriæ, si promereor, fauete / [Erasmvs Roterodamvs]
Seite
782
Einzelbild herunterladen

62 DES. ERRASMIROT.ADAGIOCRVAA nihilq; crepans, niſi numeros, rectangulos,& triangulos Platonis: ſi forte fortuna in amieſ inciderit, uoluptatibus addictum, cõtinuo mutata figura uelut à Circe transformatus, Sar, danapalus fiat. Subito alius. XLVII Simili modo torquet& illud Homericum in hominem repente mutatum, quiq; ſubito alius factus eſſe uideatur: eſe a2 e des Peofhus eu n 4 eſt. A.oTd 0r E0 kdve véO, àE e0οbep. id eſt: Hoſpes nunc alius mihi, quàm dudum eſſe uideris. In durum& implacabilem. XLIX In hominem impendio rigidum& implacabilem recte torquebitur illud Homericim, vod Te rie t Sibsi dwe v si. icd eſt: At tibi non unq; placanda in pectore mens eſt. b Plutarchus in cõmentario de dignoſcendo ab amico adulatorẽ, ait hũc uerſum obijci ſolitũ Antonio ab aſſentatoribus, quod Cleopatræ efflictim amanti, non reſponderet in amore. Alſinus balneatoris.. ee. O SAcce, id eſt: Vt aſinus balneatoris. Dictum eſt in eos, qui ex ſuis labori/ pus ipſi nihil fructus caperent. Plutarchus in libello, esi eαονπναλν ic. oddep ed r6*op, SM.ανπκ s⁵ϑυνσσ /μαλη O0αο‿ς Acd cpgu †αάν mðμνταά³ιοιιοmιν x&κ oπανηνσ«"oOꝭ‿ε*εερρασ Avεμκαἀ‿νμιν 4 oo aulh usreXGP,A e AT,,e nAανέο τνατ⁵ι,id eſt: Nihil inde capiens commodi,ue/ lut afinus balneatoris, qui ligna& ſarmenta defert, ſemper fumo ac fauillis oppletus, nunq́; autem particeps balnei, neq́; teporis, neq; mundiciei. Loquitur de diuite parco ac ſordido, qui cum ſit onuſtus diuitijs, non fruitur tamen. b b Lychnobij. b b 11 Apparet Auxvaeise prouerbiali ioco dictos, qui lucernariam uitam ducerent, ut torque/ ri poſſit, uel in nocturnum potorem, uel hominem ſupra modum ſtudioſum, qui quemad modum dictũ de Demoſthene, plus abſumat olei, q; uini: uel in ſordidum& parcũ, quaſi de Iucernario oleo uictitantem. Seneca libro epiſtolarum uigeſimoſecũdo, epiſtola centeſima uigeſimatertia dictum oſtendit in lucifugam quendã, cuius tota uita erat præpoſtera, adeo ut quicquid hominum uulgus interdiu ſolet facere, id ille faceret noctu. ſub noctem exper/ giſcebatur, diluculo ibat cubitum. In quem ita iocatus Varus lepidiſſimus fabulator, ut diceret admodum frugaliter uiuere, quippe qui nihil inſumeret niſi noctem. Et quibuſdam illum ſordidum& auarum dicentibus, uos, inquit, illum& Lychnobium dicetis. Eſt autem in ioco uox ambigua, ut intelligas eum uſq;adeo non ſordidum, ut lucernas etiam abſume ret, uel adeo parcum, ut lucernis uictitaret. Cæterum alluſum eſt ad uita m hominis præpo ſteram, cuiſmodi deſcribit in eadem epiſtola,& Butam quendam Atylium. Quaſi Sutrium eant. LII Sutrium peruetuſtum Hetruriæ oppidum. Id olim defecerat à Romanis, cum quibus inierant ſocietatẽ. Camillus ad id delectus à ſenatu, ut eos cogeret ad fidem. is ne in apparã do commeatu multum temporis tereretur, utq́; Sutrini ipſa celeritate opprimerentur, edi- xit, uti ſinguli milites, trium dierum comeatum, ſecum exportarent. Id deinde uerſum eſtin Pprouerbium, quod uſurpari conſueuit, quoties aliquis ſuo ſumptu nauat operam alijs. Sic enim interpretatur Feſtus Pompeius in fragmentis quibuſdam, quæ Romaæ inueniuntur. Plautus in Caſſina: Tum quoq; facito, ut ueniant, quaſi eant Sutrium. lubet Alceſſimus, ut ſuos ad ſe mittat, ſed ſuopte cibo inſtructos. Notum eſt carmen Catulli, quo Fabullum ad

2

cœnam uocat, ſed ita ut ipſe ſecum adferat, quicquid ad lautam cœnam pertinet.

AUroaA7nOooo,,.. LIII Adbo uulgato uerbo dicebantur, qui non ex animo, ſed uentris cauſa colerent ami K cos, inde conficta uoce, quod ſponte ad Lecythum cõmearent,& inuocati præſto eſſent in b conuiuijs. Foſdem Baπειαιανι quoq; uocatos fuiſſe teſtatur,& ab Eupolide, roue er T-, vop Ma Auεd G³ονε, id eſt: Circum ſartaginem& poſt prandium amicos dictos fuilſe. Plutarchus in libello, cui titulus: Quo pacto quis dignoſcere poſſit adulatorem ab amico, e 2 ahdπριν οι πποιλνο rode avrXHoug SToue AeyO,X de) Sree h eT6 2 aaTe XſH ceoß, dSOA1'Ov,o rig eie, uoAnae vO⁴,3ν, id eſt: Sed ne quemadmodũ uulgus hominum facit Autolecythos iſtos, qui uocantur, ac menſales, quiq́; tum demum anere. . 1 4 221 p

7