772 DBS. BRASMI ROT. ADAAGIORVN NNiop rO= Lr3p, SGs G dAp ni—iop Krou,liαο, zdνο νε Sdtaj. A0. axuns Sgε᷑*αα Ʒαρρν⁴dο-Hαπ,8α sAaan b NO, du- rd y d1, D, Te᷑ TSgaJ ad́e. id eſt: Nam dictu eſt procliue, dato plauſtrumq́; bouesq́, At procliue negare, ſed en tauris labor inſtat Cogitat aſt animo diues, compingere plauſtrum Stulſtus,& haud nouit, centum id compactile lignis. Araneas eijcere. b

LXXXINX

Habet illud quoq; prouerbij ſpeciem, quod eſt apud eundem in eodem opere:

E'&& AdQαος αμeρ‿ςάμ. id eſt: Vaſis eicias, quas nectit aranea telas. Sic enim ſignificant inanitatem& inopiam etiam hodie. Ad eundem modum Catullus: Nam tui Catulli, plenus ſaculus eſt aranearum. Quo dicto nunc nihil eſt uulgo uulgatius. Muris circumcurrentibus. XC ro ιαν τεεεαακςρννν. id eſt: Parietibus circũcurrentibus. Plutarchus in Sympoſſacis de- cade ſeptima, problemate quinto, indicat muliebre fuiſſe prouerbium, quo ſecretũ lignilicabãt, muris uidelicet teſtes& arbitros arcentibus. At bonorum uirorum huiuſmodi uoluptates eti- am, ac luſus ait oportet eſſe, ut nihil egeant uallo parietum. Licebit uti, cum ſignificabimus ali quid ali monſtri,& ob id captari ſecretum. 8 XS*. XCI In eodem opere, problemate ſecundo, docet homines præfractos,& aſperis moribus,& in/ tractabiles eᷣοααασρνε uocari ſolitos, quã uocẽ haud ſatis cõmode uerteris Latine. Sumptã au tem metaphoram ab agricolis, apud quos ſemina quæ prius quam in terram decidant, incidãt in cornua boum, ρααασν⁶ ον dicantur, à e uᷣ α εαέ ρναοό̈ν.‿ Hæc aiunt prouenire cæteris multo duriora. unde&&νεναέιαωQxάα ,cantur. Qui ſcripſit etymologicon indicat hanc uocem ſe- mel dũtaxat uſurpatã à Platone, ſumptamq́; à leguminibus, quæ nec igni, nec aqua molleſcant: cuiuſmodi quædam uidemus admixta leguminibus minuta, nigraq́;ʒ. Porrò cur id accidat, ut ſemina quæ in cornua boum impegerint, aut nõ proueniant, aut proueniãt ſicciora, duriorac- Plutarchus hanc adfert cauſam, quod ea, quæ à manu calida ſtatim excepta terra fouentur, ma gis adiuuantur calore, qui ſeminibus eſt amicus. At quæ in cornua incidant, proiecta magis ui- dentur quam ſeminata,& mora frigus colligunt. .„ Reſpublica uirum docet. XCII nons cudSd d⅜φσᷣ⁵. id eſt: Reſpublica uirum docet. Significat neminem ad rem gerendam idoneum eſſe poſſe, niſi qui ſit uſu exercitatus. Plutarchus citat ex Simonide. Tametſi hemiſti chium carminis heroici. Quantumlibet diu uerſatus in agro, non fies idoneus adminiſtrandæ reipublicæ, niſi uixeris in foro, in curia.

Faber cum ſis. XCIII 3 Plutarchus in præceptis ciuilibus, ſenariũ hunc, haud dubie prouerbialẽ, ex Euripide citat: Ta T, bu Epacee ASpyind. id eſt:

Cum ſis faber, opera haud facis fabrilia.

Congruet in eum, qui tentat ad quæ non eſt idoneus, uel ob imperitiam, uel ob naturã alienã: ueluti ſi quis infans& ad perſuadendum ineptus, ſuſcipiat legationem, aut indiligẽs diſpenſet rem domeſticam:aut ſenex, ſiue inualidus militiam capeſſat, ſi uenetur ſacerdos, thetoricetur

Scotiſta. lamdudum& illud Horatianũ ceſſit in prouerbium, quod hinc imitatum uidetur: Tractant fabrilia fabri. b

Aquam igni miſcere, XCIIII

Inter prouerbia, quibus ⁊*eνοαννν ſignificamus referendum& illud:*εε rt uryrcioat. id eſt: Ignem aquæ miſcere. Plutarchus in libello, cui titulum fecit, ſiο Qπρπενεν 12νες, adducit huius prouerbij teſtimoniũ. ſtudens probare, aquæ proprium eſſe frigiditatem, potius q́; aẽris. Pu gnat autem utraq; qualitate ignis cum aqua:quippe calidus a ſiccus, cum humida& frigida. Narrat eodẽ in loco, morẽ fuiſſe apud Perſas, ut ſupplex in fluuium deſcẽderet, ignem geſtäs, minitans ni conſequeretur quæ petebat, ſe ignem mifſurum in aquam. Atq; ad eũ modũ impe trabat ꝗdẽ, quæ rogabat, ſed mulctabat᷑, qd minatus eſſet ſe facturũ id, quod eſſet cõtra vrug