Druckschrift 
Io. Frobenivs Politioris literaturæ cultoribus, s. : Adnisi sumus æditione proxima, ut hoc opus cum primis frugiferu[m], quàm emendatissimu[m] prodiret in lucem, nec arbiror quenq[ue] inficiaturu[m], id nos infeliciter fuisse conatos : nunc quicquid in arte mea possunt promittere curæ, it totu[m] expromtu[m] est : Accessit & autoris opera, qui multa uel auxit, uel reddidit meliora : Atq[que] utina[m] hoc diu illi liceat, in studiorum lucrum potius quàm meu[m]: Sed uercor ne ha[n]c recognitio nem ab illo simus habituri postrema[m] : qui literario gaude[n]t lucro, habent hic lucru[m] no[n] aspernandu[m] : quibus res est angustior domi, quam ut identide[m] idem opus mercent, habet postrema[m], ni fallor, autoris recogni tione[m], simul & locupletatione[m] : Bene ualete, & nostræ industriæ, si promereor, fauete / [Erasmvs Roterodamvs]
Seite
773
Einzelbild herunterladen

Sr 1n Is QVARTABE CENTVRITA: I. 773 naturam. aqua hoſtis eſt ignis, eumq́; ſemper extinguit. Id ſupplicandi herr, baros maximum habebatur, in quo de eſterfus egee e ebre eg uapuc bar⸗

Velut e ſpecuuagagu. xov a*π½ Ʒε ον. id eſt: Velut è ſpecula. Similitudo prouerbialis, cum quis rem uelut ocu- lis ſubiectam, totam undiq; contemplatur. Siquidem ex alto commodiſſime ſpectantur o, b mnia, propterea quod nihil obſtet, quod impediat proſpectum. Vtitur Plutarchus in lib, J. lo, cui titulus:de Romanorum fortuna. öC 41 llDel,: NXNNFelurt in cratere. Ovr m Me 29 15αm¶ ᷣναοοσπ‿. id eſt: Velut in cratere philoteſio. Prouerbialis& hæc collatio qua ſignificabimus res antea turbulentas cõponi, ſedariq́,& prius inter ſeſe inimicos in gra

tiam redigi. Dicitur autem, crater philoteſius, quem in con uiuijs porrigũt alijs alij, ceu ami/

citiæ ſymbolum, ac pignus.Veluti qui filiam alicui deſponderet, futuro genero prælibans, oriοο ρtrigebat. Scythæ quoq; amicitias, quarum ſunt pertinaciſſimi, cratere conciliabant, ut teſtat in Toxaride Lucianus. Quin& Chriſtus ipſe noſtræ religionis prin, ceps, arcanam illam cum ſuis amicitiam poculòo conſecrauit. St Sero uenhiſf. XOCVII Xeg. id eſt: Sero ueniſti. Competit in eos, qui poſt tempus rem aliquam aggrediun/ tur. ueluti, ſi iam ætatis uitio frigidus, uxorem paret ducere, aut grandior literas addiſcere. Natum ex oraculo, quod Pythia uates ædidit cuidam conſulenti num deberet ad rempu/ blicam tractandam accedere. o+˙ε μν ναι/νεές& α Od ⁶κεαν ν₰εαν μαμι, T0 u Sps Ji⁊ òπεε˖ανσαων, id eſt: Sero ueniſti, me de principatu,& reipublicæ adminiſtratione conſu, lens,& alieno tempore militiæ pullas ianuam. Meminit Plutarchus in commentario, cui ti-

4

tulus.& mπνεασσ/eρντνεέρςροςτmαππσναυνꝙτνJ1uJ b Prius antidotum, quàm uenenum.

, 5 XCVIII Diuus Hieronymus aduerſus Ruffinũ reſpondens: Quomodo eorũ præfationes libro/ rum, quos neſcias, accuſes, quæ quodam uaticinio futuræ calumniæ reſponderunt, implẽtes prouerbium:Prius antidotum,; uenenũ, ſubaudi, adhibes. Conueniet uti, quoties aliquis ſe purgat ante quàm accuſetur. Antidotus enim aduerſus uenena datur. Hanc nemo ſumit niſi guſtato ueneno. Quanq́; ſunt, qui ſe præmuniant antidotis, ne noceat ſi fors contingat ſumere toxicum. Quemadmodum feciſſe legimus Mithridatem. 3 SDtatua tacitucrnioſd. XCIX Hiis etiam temporibus in prouerbio eſt: Statua taciturnior. In hominem uehementer in/ fantem/ ac tacitum. Vſus eſt hac hyperbole Horatius in epiſtola ad lulium Florum. Seatuataciturniuseerhrhnrn Plerunq;,& riſu populum quait./ ltidem luuenalis diuitem quempiam ſed infantem& indoctumm: Mercurij ſtatuæ ſimilem facit. Dee e Truncoqʒ; ſimillimus Hermm. b b 14 Pocnoueram priusquunn. DL(L( Phlutarchus in libello, cui titulus philoſophum maxime debere diſputare cum principi⸗ bus, irridens eos, qui duplicem facerent philoſophiæ rationem, alteram in affectibus ſitam, quæ à Mercurio Hegemone, id eſt, ductore proficiſceretur, alteram in efferendo poſitã, quã Diactorus Mercurius, id eſt, nuncius largiretur, εαέꝓᷣ αꝓνρ, inquit, u ανιπέειο ετ¶ũτυνν AAap ae Sed-y yorer, id eſt: Friuolum& obſoletum eſt, coniungaturq́; illo: Hoc noueram ante quàm Theognis natus eſt. Vſurpat idem in eandem ſententiam in libello, cui titulus, Xwἀṽ 1σe ᷣάενεαιον i, citans è comico quopiam. Aulus Gellius libro primo Noctium Atticarum, capite tertio, citat ex Lucilio. Contra patria, inquit Cice/ ro, arma pro amico ſumenda non ſunt. Hoc profecto nemo ignorauit,& prius quam The, ognis, ut Lucilius ait, naſceretur. Non eſt dubitãdum, quin hic ſenarius ſit prouerbialis, quo

rem frigidam& ineptam ſigniſicabant. Apparet ſumptum à Theognide tragœdiarum ſcri

ptore, quem frigidiſſimum fuiſſe teſtatur Suidas,& ni fallor memoria, Plato. Nam fuit hu/ tus nominis alter quoq;, cuius extant ſententic. b Cuiliadis An nnisa duOch, Cills dlati eenas Chiliadis

. X* .