os gai dulces üdenmhan werm Primũ quodnum gi ſont nö huiss autibii
uct.
—————4———————————
CHILIADIS QVARTAE CENTVRIAR III. 771
ſortis. Siquidem Demoſthenes in oratione pro Cteſiphonte dicit Aeſchinem hoc nomine 5
aniculis compellatum, quemadmodum& Xενοοσεσο uod picas& uannos capite baiula Nam his in myſterijs Bacchanalibus utebãtur, quod ea auis ſacra ſit Baccho,& uannus i der⸗ bus myſterijs adhibebatur. Vnde Maro: z us in omi Et myſtica uannus lacchi.
In numerato.
In numerato habere, ſi ad animi rem tranſferatur, prouerbij rationem habuerit vela Saun us Auguſtus, ut refert Seneca, pronunciauit de Vinitio oratore, quod ingenium in numerato haberet:propterea, quod in cauſis agendis ingenio eſſet præſentiſſimo:& quicquid alijs præſta
ret diutina cogitatio, id illi prima ſtatim animi intentio daret. Sumptum eſt ab his, qui res ſu- as ad certiſſimum calculum redegerunt, hoc eſt, ad pecuniam numeratam. b
Quantum habet. Quantum habet quiſq, tanti fit. Quod ſcripſit Horatius: Nil ſatis eſt, inquit, quia tanti quantum habeas, fis. Item Iuuenalis: b
LXXXIII
Q uantum quiſq; ſua nummorum ſeruat in arca
Tantum habet& fidei.
Non recenſuiſſem inter prouerbia, ne quis clamitaret, me ſententias collegiſſe, non adagia, niſt
Diauus Auguſtinus in libro de diſciplina Chriſtiana nominatim prouerbĩj titulo citaſſet. Vn- de&ʒ illud prouerbium inquit: Quantum habebis, tantus eris. b b b Imis ceris eradere. LXXXIIII Imis ceris eradere, pro eo, quod eſt, delere penitus, ſic ut nullum omnino memoriaæ priſtinæ ueſtigium extet. Sumptum ab his, qui in ceratis ſcriptitant tabulis. his mos eſt ita nõnunq́; uer ſum ſtilum per ſummum æquor ceræ ducere, ut qualiacunq; tamen prioris ſcripturæ remane/
ant ueſtigia. Aliquoties funditus delent. Diuus Hieronymus ad Chryſogonum: Ita noſtræ es
neceſſitudinis penitus oblitus, ut illam epiſtolam, quam in corde Chriſtianorum ſcriptã Apo-
ſtolus refert, non parua litura, ſed imis, ut aiunt, ceris eraſeris. Conueniet in profundam obliuio nem, uel amicorum, uel priſtinæ fortunæ, uel ſi quid eſt ſimile. b. 1 Macilenta manu pinguem pedem. b LXNNV Heſiodus in ope, quod inſcriplit: Opera& dies, uelut ænigmate quodã explicuit paupꝑtatẽ: Aer αρ παα αε πιεο. id eſt: b
Gracili autem manu pinguem pedem premas.
Manus enim gracilelcunt fame, pedes intumeſcunt frigore. Carmen ſic habet:
S d σε½ ααᷣσσ αχά νννι‿&.⁴εινανμάν n0Ib⅞&18 4 ö
= b rv, Aerſ ToMa T⁴σα άs Qπτιεον. id eſt:
Ne te deprendant inopem mala tempora brumæ Atq; pedem premere incipiat manus arida pinguem.
Venuſtius erit. ſilongius tranſferatur ad uiaticum parandum ſenectuti, aut ſimilia.
b Non ſemper erit æſtas.
„
LXXXVI
Ad eũ fermè ſenſum ptinet& illud ex eodẽ libro: oin a‧i desε/ 2aera r0εε απłᷣχ*. id eſt:
Aeſtas non ſemper fuerit, componite nidos.“ b Non ſemper uirebit ætas, para, quò ſe recipiat ſenectus. Aut, nõ ſemper erit proſpera fortuna, munias animum philoſophiæ decretis, quo fortunam aduerſam poſſit contemnere. Cum exoſſis ſuum rodit pedem.. LELXXXVII Conſimili figura ſignificauit egeſtatem in eodem opere: b b
d'e dus d α τμαρ id eſt: Cum exoſſis ſuum rodit pedem. Exoſſem uocat Polypum, quod oſſibus careat. Is creditus eſt nonnullis ſua brachia rodere, cũ deeſt cibus.Eſt enim edaciſſimus. quanq́; Plinius exiſtimat id illi accidere à conchis, uerũ præ- cila renaſci credit, quemadmodum caudas lacertis.
Centum plauſtri trabes. LXXXVIII
Tã ſimile eſt ꝓuerbio,/ q́; eſt ouũ ouo, qd ſcripſit Heſiodus in ope, cui titulus, 2νριαι σ Ʒμεαοs
ENν Sεσ ᷣά φςας έ́ε. id eſt.ʒ
Centum autem lignis plauſtrum compingitur unum.
Fo tẽpeſtiuiter utemur, cũ ſignificabimus id, quod d nobis petit᷑, magno cõſtare. Facile em̃ alie⸗
nis utimur, nõ expendentes, quanti cõſtiterint ei qui præbet. Carmen Hed ſic habet: .. 1.— t 2 PitJlop