Druckschrift 
Io. Frobenivs Politioris literaturæ cultoribus, s. : Adnisi sumus æditione proxima, ut hoc opus cum primis frugiferu[m], quàm emendatissimu[m] prodiret in lucem, nec arbiror quenq[ue] inficiaturu[m], id nos infeliciter fuisse conatos : nunc quicquid in arte mea possunt promittere curæ, it totu[m] expromtu[m] est : Accessit & autoris opera, qui multa uel auxit, uel reddidit meliora : Atq[que] utina[m] hoc diu illi liceat, in studiorum lucrum potius quàm meu[m]: Sed uercor ne ha[n]c recognitio nem ab illo simus habituri postrema[m] : qui literario gaude[n]t lucro, habent hic lucru[m] no[n] aspernandu[m] : quibus res est angustior domi, quam ut identide[m] idem opus mercent, habet postrema[m], ni fallor, autoris recogni tione[m], simul & locupletatione[m] : Bene ualete, & nostræ industriæ, si promereor, fauete / [Erasmvs Roterodamvs]
Seite
769
Einzelbild herunterladen

erfnfuew anqf mieiunis moueraa. vatecde ſam tnagtaſt

icnnedantur in dowomia

3 I A.

yyyy

CHILIADIS QVARTAE CENTVRIA III.

niS.. 4 cuĩ t⸗. 22: celmehn ener zeiſuiei Sello ea fides habeit uideretur, dictũ eſt: T6cα᷑εεαέεμνε‿ T-X³²⁴,ι ε⁷ 5 2 n plenum eſſe mendaci Atraphaxi. quo dicto ſimul notata eſt & Cleonis in calumniando uanitas,& populi facilitas in credendo. Eſt enim illud proprium ca lumnix e leuiſſimo malo, ſabito maximã excitare tragœdiam. In hãc fermè ſententiã Suidas. Inflige plagam ab aratro. LXV noils uοεν ε⁶s. id eſt: Inllige plagã aratri:ſiue, impinge uomerẽ, cum iubebimus ſtrennue pugnare. Natum aiunt ab huiuſmodi fabula. Glaucus quidam Caryſtius terram aratro pro ſcindenti forte fortuna uomis excidiſſet ab aratro, ſublatũ aptauit manui, uice mallei. Quod ubi conſpexiſſet pater, iuuenẽ produxit in Olympia, ad pugilum certamen: uerum ubi iam ar- tis imperitus, plagis afflictus penè deficeret, pater acclamauit: nalte lib t=:&, admonens, ut uomerè impingeret, quem inter arandum ſuſtulerat. Hac uoce redijt animus iuueni, uicitq́. Summis ingredi pedibus. b b LXVI Qui clanculum, aut cautim, ac pedetentim, quod aiunt, conantur aliquid, ſummis pedibus ingredi dicuntur. Græci iucundius efferunt aduerbio compoſito, ànνο oc⁊. Idem ualent illa: Suſpenſo gradu,& ſuſpenſis pedibus. Traductum à geſtu eorum, qui ſic ingrediuntur, ut ſtre/ pitum pedum nemo ſentiat: aut qui uiæ diffiſi, cautim& leuiter figunt ueſtigia. Colum digito attingere. 3 LXVII Prouerbiali nimirum hyperbole, digito cœlum attingere, dicuntur, qui longe ſupra morta- lium cõditionẽ, ac dijs proximi eſſe uident᷑. M. Tullius ad Atticũ libro ſecundo: Noſtri autem principes digito ſe cœlũ putãt attingere, ſi mulli barbati in piſcinis ſint, qui ad manũ accedant. Cognatum illi, quod alias ex eodem retulimus, in cœlo eſſe. Ad conſimilem modũ Horatius: Quod ſi me lyricis uatibus inſeris, b Sublimi feriam ſydera uertice. b b Corinthiari. b b EXVIII o˙didò ueteres uulgato ioco dicebant eos, qui ſcortationibus, ac luſtris indulgerẽt, qui

769

ue lenocinium exercerent:qui quæſtus hodie nuſquam uberior, quàm apud Venetos. Sum⸗

ptum eſt à meretricibus Corinthienſibus, de quibus ſuo loco dictum eſt. Meminit huius Ste phanus de urbibus, Ariſtophanis allegans Cocalum. Si tanti uitrum, quanti margaritum? IXIX Diuus Hieronymus in epiſtola quadam ad Demetriadem uirginem: Solent miſeri paren/

tes& non plenæ fidei Chriſtiani, deformes,& aliquo membro debiles filias: quia dignos gene

ros non inueniunt, uirginitati tradere:ſi tanti, ut dicitur, uitrum, quanti margaritum: Vtitur eo- dem compluſculis alibi locis. Hoc dicto ſumma rerum inæqualitas ſignificabatur. Inter gem- mas prima laus olim fuit unionibus, uitrum uiliſſimum:& tamen gemmas nonnihil imitatur: ſitanto ſtudio curas, ut uiuat corpus, quàm eſt danda opera, quo uiuat animus: Si nihil fa- cis, quo placeas homini principi, quanto magis enitendum, ut placeas principi deo? Si tantis ſu doribus parant᷑ opes perituræ, uel uſu, uel furto, cur non magis incumbimus, ut cœleſtes opes

accumulemus: In his& huiuſmodi locus erit prouerbio.

Haæret in uado. b LXNX Diuus Ambroſtus in cõmentarijs, quos ædidit in Euangelium Lucæ, non inelegans uſurpa uit adagiũ, ſignificans Chriſti genealogiã: quæ diuerſe feratur ab Euangeliſtis explicari poſ ſe. In abruptũ, inquit, diſputationis uenimus: hæremus in uado. Metaphora nimirũ à nauigio ducta, quod uado illiſum, fruſtra circumagit᷑: neq; curſum inſtitutũ tenere poteſt, id quod eue nit his, qui incidunt in ſyrtes, aut in ſalebras. Ad hunc etiã modũ effert prouerbiũ M. Tullius. libro de finibus bonorũ quinto: V enit ad extremũ, hæret in ſalebra. Rurſum alias, eodẽ in ope re: Hic ſi definire, ſi diuidere potuiſſet: ſi oquendi uim, ſi deniq; conſuetudinẽ teneret, nũc; in tantas ſalebras incidiſſet. Sunt autem ſalebræ fluminum aut uiarum obſtacula, à ſaltu diciæ. In culmo arare. b LEXXI Fwi MX.εμυνν ννν. id eſt: In ſtipula arare, dicuntur, qui labore nunq́; intermiſſo uim mentis

exhauriunt: aut qui nunq́; deſinunt ab amicis petere, quod dent. Sumpta metaphora à nimiũ

auidis agricolis, qui ſegetem patiuntur unq́; interquieſcere: ſed aſſidua cultura, ſuccũ omnè ſoli exhauriunt: ſtatim à meſſe, nouam ingerentes ſementem. Suidas citat ex Lyſia. Taciturnior Pythagoreis... LXXII 2 Toπιιιχό☛ εειμάι εꝙσαινεονφυο Rκναᷣsενο½. id eſt: Taciturnior ero,; hi, qui Pythagoræ

ſunt initiati. Oe uehementer taciturnis uſurpari ſolet. Sumptum à Pythagoræ ſchola, in qua an

Tt quenne

2-õ ñ-

1

1

1 1 1

I 1

;:-n

Q uůõ᷑Km *

-