Druckschrift 
Io. Frobenivs Politioris literaturæ cultoribus, s. : Adnisi sumus æditione proxima, ut hoc opus cum primis frugiferu[m], quàm emendatissimu[m] prodiret in lucem, nec arbiror quenq[ue] inficiaturu[m], id nos infeliciter fuisse conatos : nunc quicquid in arte mea possunt promittere curæ, it totu[m] expromtu[m] est : Accessit & autoris opera, qui multa uel auxit, uel reddidit meliora : Atq[que] utina[m] hoc diu illi liceat, in studiorum lucrum potius quàm meu[m]: Sed uercor ne ha[n]c recognitio nem ab illo simus habituri postrema[m] : qui literario gaude[n]t lucro, habent hic lucru[m] no[n] aspernandu[m] : quibus res est angustior domi, quam ut identide[m] idem opus mercent, habet postrema[m], ni fallor, autoris recogni tione[m], simul & locupletatione[m] : Bene ualete, & nostræ industriæ, si promereor, fauete / [Erasmvs Roterodamvs]
Seite
768
Einzelbild herunterladen

7668 DES. ERASMI ROTERODAMI ADAGIORVM erat, hic nequam. Hos cum Philippus uĩdiſſet, hoc in eos iocatus eſſe fertur. Quadrabitin duos aliquos, quorum alterius nequitiam, alterius probitas compenſat. 5 tneGme Osineſtorationtn. b Ö88, Lues: X6&, id eſt: Os ineſt orationi. Dictum hoc Themiſtocii tribuitur. lianus item rerum inuentionem appellat orationis oſſa. Sumpta ſimilitudine ab a corporibus, quæ oſſibus ſuſtinentur, colligantur neruis, ueſtiuntur carnibus& pe rent anima, mouentur actu. 1 Fluuius non ſemper fert ſecurte. yn Odn Rsi or³⁶νοε Ʒ‿ νοςισέφσα.id eſt: Non ſemper ſecures ſert fluuius, id eſt non protinus ti/ bi ſperes idem, quod alijs feliciter ceſſit. Natum ab apologo Aeſopico: Cuidam cædentiſ, uam, ſecuris è manibus excidit. Mercurius inuocatus reddidit argenteam. Neganti ſuã e 8. reddidit auream. Hanc quoq; ſuam eſſe neganti, ferream tandẽ reſtituit,& illas inſuper do/ nauit. Alius quidam eundem euentum ſperans, data opera, paſſus eſt elabi ſibi ſecurim. Ea cum periſſet, nec Mercurius imploratus adfuiſſet, expoſtulanti, prior ille reſpondit ad hunc modum, ou&si orax%ε asε να‿ έσ. Quanquam hic apologus uarie narratur in alijs com/ mentarijs, nempe adfuiſſe Xlercuriũ,& prolata aurea ſecuri rogaſſe, num ea eſſet quæ pe/ riſſet, atq; eo protinus affirmante ſuam eſſe, Mercurium offenſum hominis impudẽtia, nec ferream reſtituiſſe. wan

LVI

Quinti, nimantiũ lle, cohæ

Non eſt Dithyrambus, ſi bibat aquam. Luvin Odu 23. SVMε dcs i. ic eſt:

Haud Dithyrambus eſt, aquam ſi potitet.*

Non adeſt hilaritas, cum deeſt uinum, languet poëtarum ingenium, ni uino cõcaleſcat. Vn de teſte Flacco:

Laudibus arguitur uini uinoſus Homerus. Ft:

Ennius ipſe pater, nunquam niſi potus ad arma

Proſilijt dicenda.ʒ 3 1. b Quin ut refert in Sympoſiacis Plutarchus, Aeſchylus tragœdias ſuas potando ſcripſit. Ex/ citat enim uini calor inueniendi uim, quæ torpet nõnunqᷓ́ in ieiunis, mouet phantaſias ad/ dit impetus ſubminiſtrat fiduciam. Addit Gorgiam non recte ſuam tragœdiam NMarti tri/ buiſſe, cum Baccho ſit magis adſcribenda. Dithyrambi canebantur in honorem Bacchi, qui & ipſe ¶αυνπαπάηάmðĩ8cο dictus eſt, quod bis natus uelut è duabus ianuis prodierit. Poſt acerba prudentior. b LIX Naντ⁴ dau ανουνιαυιμνε ⁷‿. id eſt: Poſt mala prudentior. Finitimum illi. 2 PXODLSp qẽ.& vi‿ o. Congruet in eum, qui ſuo malo redditus eſt cautior. b b Pauſone mendicior. 1* TaνιωισιOm ωακόμιι‿ id eſt: Pauſone mendicior. Pauſon pictor quiſpiam fuit, inſigni te nuitate, quemadmodum apud luuenalem Codrus. Vltra Hyperbolum. LXI rIrTε dp dr*ᷣSoNOp. id eſt: Vincit Hyperbolũ. Hyperbolus quiſpiam erat, mirum in mo/- dum appetens litium. Vnde conuenit in eos, qui ſimili laborant morbo. b Sus in uolutabro ccenq. LXII T'eA8OAN E ☛α‿/ᷣέαςσν. id eſt: Sus lota redijt ad uolutabrum luti, cum quis iterat iam expiata flagitia, ſicut indicauimus alibi. Extat in epiſtolis diui Petri. er I 22. Ob textoris erratum. LXIII rodνμτιν νωρκω, iπ³νεενπιιραα. id eſt: Ob textoris erratum, hypetes uapulauit, cum quod hic peccauit, alius dependit. b b b.. b r Mendax Atraphaxis. LXIIII p e&uoαeν, id eſt: Referta mendacijs Atra phaxis. De tumidis ac uentoſis. A/ traphaxis oleris genus, quod celeriter in altum ſurgit. Latinis atriplex dicitur, affinis, ni fal- lor, betarum generi, quæ& ipſæ ſubito grandeſcunt alioqui fatuæ. Id quod indicat& Theo phraſtus in hiſtoria plantarum, libro primo, capite quinto. Eadem herba ab eodem, libro ſe ptimo, capite primo, recenſetur inter eas quæ celeriter proueniunt, nempe die à ſatu octa/ uo. Eſt caule grãdiore, ſed molli carnoſa q;. Suidas admonet dictum in Cheonem du 4 61 calũniaretu