l johe⸗

De peccato Orig. lib.⁊. cap· ⁊4.& in pſal. 34. Non enim Dei gratia erit ullo modo, niß gratuita fuerit omni modo. 6

Idem Fpiſt. 105. v gratia, utig hullis meriti redaita, dgratuiia benignitate dunata. 5

pe tempore ſerm.iÿ. Vempus metiie, labori ac miſtriæ peccata no⸗

Vra nobi repererunt. mpus veroletitiæ, quietit ac felicitati non venit de meritis noßtrit ſedde gratiaſalvatoris. Aiud me⸗ remur, aliudſperamun. Me remur mala eramu⸗ bona foc fa⸗ cit graria ejus qui creavit non.

germone 1. de verbis Apoſtoli. Pro nibilo Jnlwos facies ilosʒ nibil invenis unde ſalves& mulium in venis unde damnes.

De Grat.& lib. arbitr. cap. g. Maluit dicere, gratia Dei vita æterna ur inrelligeremus nonpro meritis nßtris Deum no ad æternam vitam, ſcdproſua miſeratione perdurere.

Contra hæc tam clara atqʒ perſpicua Bellarmin. ii. de meriti.

I. Auguſtino mentem affingit plane contrariam, docere ſcilicet,

inquit; Epiß. roʒ ad Sixrum: Jultitiam noſtram, cui redditur vi-

ta æterna, eſſe propriè Juſtitiam,& pet hoc verè meritoriam.

Sedaudiamus ipſum Auguſtinum.

Fpiſt.0. ad Sixtum. cui inquit, debetur vira ælerna Veya fi- via eſt ſi autem verajuſitin ℳ, ex ve non eß. de ſurſum eſt deſtendens Apatre luminum. V⸗ haberes eam, ſ ramen habes, profeet⸗ accepiſti. Pr diſertius de civit. Dei lib.19. c.⁊7. Hicſive illu rommunis ſice n¶tra prapria talis eßpax ur ſolatium miſeriæ ſiů potius quam beatitudinis gau- dium. ſa quoque noſtra Iſiria, Juamvi veraſt᷑ propter veri honi K

nem, adquem refertur, tamen lanla eſ in hac vita, u ptius peccalorum

vemiſſione conſtet, quamperfictione virtutum. II. Separat Bellarminus operaante gratiam, quæ defendebant Fe- lagiani& Auguſtinus oppugnabat, ab operibus poſt& per gra-

tiam præſtitis, Et, ait, illis Auguſtinum meriti nomen detrahe-

re, ut his attribuat. Hoc vero eſt præter Auguſtini mentem.

Cujus hæc eſt doctrina. Operibus ante gratiam nullo modo reddi vitam: operibus poſt gratiam reddi quidem. At non tanquam meritis ſed tanquam donis. Ut ipſe loquitur i⸗ p/1o4.

oc