v l770 58

Hoc quod dico conſtat ex ipſis Auguſtini locis quos jeſuita Bellar-

minus vellicat.

ln Pf. yo. conc. 2. Cumpræmium venerit ſa dona coronabit, on 1us merita.

De gratia,& lib. arbitr. cap.ↄ. Vr inteligeremu, nov promeritis no-

Vri Deum nos ad vitam æternam, ſedproſua miſtratione perducere.

Num locutus eſt hic Auguſtinus de operibus ante gratiam? minime. Megant enim omnes Papiſtæ ibi locum habere merita adeoq;& præmium. Eſt ergo de iis locutus Auguſtinus ad qnæ ve- nit præmium, in quibus maximè Papiſtæ defendunt merita. Augu- ſtinus autem ea negat coronari, ſed Dei donaʒ Dein ſi merita poſt gratiam admittuntur, ergo per ea& pro iis, perduceremur ad vi- tam æternam, hoc ipſum vero Auguſtinus diſertiſſime negat loco dicto.

Denique ne quem vox meriti aut merendi offendat in Augu ſtino, probè notanda eſt diverſa ſignificatio catum vocum tum a- pud Auguſtinum, tum apud Papiſtas.

Auguſtinus meritum appellat quemlibet adum bonum, ratio- ne cuyus aliquid aliud accipimus; verba ſunt ipſius Bellarmini ibro de Gratia ey lib. arbitr. cap. o.

Jam vero non omnis ratio infert meritum propriè dictum. Sed quomodo ſolet ab antecedente conſequens aut à cauſa effectum deſignari, ita huic acceſſit vocabulo, alia notioʒ nempe adipiſcendi, conſequendi, etiam tum cum dignitas nulla aut meritum nullum ſupponitur, adeo ut mereri ſæpè ſit ſimpliciter idem quod obtinere aut donari apud Auguſtinum.

Conſtat quod dixiex ipſo Auguſtino. In pſalm. 10. Vnam Hillam dives ille non meruit.

Diwes ille nulla merita obtendebat, nec etiam poterat. Sed ſuppliciter rogabat,& obtinere geſtiebat, at fruſtra; ſen- ſus ergo Auguſtini eſt, non meruit, id eſt non obtinuit.

Idem de prædeſt.& grat. cap. 15. Dura cervix in iliupopuin, quiex omni mund electus eſt, qui deſervitute decem miraculis meruit laberari.

In vita Auguſtini à Poſſidonio deſcripta, cxp. IT. legitur: Perlihro⸗

H editos