98 Acce qiones Hißtoricæ

potentem Regem procedentem ad deſtructionem totius ter- ræ, nos& patrueles veſtros impuberes adjuvare velint. Et melius hoc fore in Gottorpe qvam ante proprias portas ſu- as,& niſi fecerint, vos peramplius nos defendere non vale- tis,& ſvadeo quod perſonaliter loqvimini ad eos hæc verba. Hoc conſilum bene placuit, quamvis finaliter pecuniam ni- ſi adoptabat. Comes vero de mane cum curru ſuo cum claudus& contractus in membris fuerat, magnanimus ta- men animo ante palatium Conſulum ſe duci fecit ubi in pon- te Treſtebrugge capitanei ſexaginta illo tempore electi ſta- bant cum civibus,& ante palatium ſtabant conſules,& in eorum medio Comes Henricus de curru loquebatur& pe- tivit, ſe& patrueles ſuos tota potentia contra Regem adju- vari, Conſules improvide dixerunt, magna eſt hæc petitio. Cives ex oppoſito dixerunt, Grandia poſſe peti& poſſibilia & neceſſaria ex audiri. Et longe utilius fore ante Gottorpe caſtrum Regem expugnare, quam ante civitatem Hambur- genſem. Et ita Conſules ſeorſum,& cives inter ſe conſili- um inierunt. Revertentes Conſules in pecuniarum ſumma ſubvenire deſponderunt. Comes autem recepta fiducia ver- borum, civium, propoſito primo mutaro, reſpondit, ſolum eſſe necesſe cum potentia tota fuccurrendum, viceverſa

Conſules allegabant libertates, quod non tenerentur ſeqvi

ex debito, neque ſubvenire& receperunt cives ad ſe propo- nentes eis, faciliter poſſe perdere privilegia quibus tutierant principibus terræ, quo ad hoc in nullo teneri,& incipiendo cum Rege Daciæ gverras,& ſe facere principales poſſet ci- vitatis effe perditio. Tandem qvicqvid Conſules allega- bant, cives ſemper dixerunt, non eſſe curandum, ſed eſſent omnes proni ſuis Dominis etiam eum tota potentia fubveni- re Enaliter concluſum fuit, Regem velle diffidare,& usque ad finem htis adjutores perſeyerare, Itaque qvod Holt zatiab

eis

„ r„

——y————————