Toan. de Hacro Boſco. T7
ſunt. Neque obſtat, quòd Sol fir in Auge, quando eſt in,& in oppoſito au- gis, quando eſt in W-Alias Saturnus, dum eſt ſub Ecliptica,& in principio, deſcriberet parallelum remotiorem ab Aequatore, quam luppiter, cum Satur- nus longius a terrasquam[uppiter, diſtet. Quod falſum eſt. Vterq; enim plane ta, dumſeſt ſub Eoliptica,& in principio ο, deprehenfſus eſt haabere declinatio- nem grad. 23 9. deſcribe req; motu diurno tropicum Non ergo ſequitur, declinationem maximam Solis borealem maiorem cſle maxima declinatio- ne auſtrali:& in ſphæra obliqua maximum diem in æſtate longiorem eſſe ma- xima nocte in hycme. Sequerentur autẽ omnia hæc abſurda, ſi Sol haberet no- tabilem diuerfitatem aſpectus. Verum nihilominus eſt, centrum, Solis in auge exiſtentis deſcribere motu duiruo in ſuo orbe parallelum magis diſtantem ab Aequatore, quàm dumimoppoſfito augis exlſtit, quia hic minus diſtantem ab ſcribitsed quia vtérque parallelus, propter nimiam Solis diſtantiam a terra, vi detur deſcribi a punctis, quæ in primo mobili terminant rectę lineæ a cenrro ter ræ per augem,& oppoſitum angis emiſſæ, fit vt ęqualiter iudicentùr ab Aequa tore abeſſe, quoad ſenſam.
Ap ſecundum argumentum Fracaſtorij reſpondemus, A ſtronomos nõ ſta- tuere, Epicycli Veneris ſemidiametrum continere grad. 43. fed partes 43. ex Solutic ijs, quarum 60. in ſemidiametro circuli Eccentrici continentur. Ex quo fit, vt obiectio- lineæ ex centro terræ emiſſæ, tahgentes q́s Epicyälum auferant ex primo mobi- nis Fraca- li ad vtraſque partes lineæ augis gradus ferme 45. quot nimirum ad ſummum ſtorij. Venus reredere videtur a Sole tam verſus ortũ, quam verſus occaſum Se d hinc nmon ſequitur, Epicyclum fere ad terram uſq; pertingere. Cum enim, vt Ferne- lius Ambianas in fua Coſmotheoria referr, Eccentrici circuli ſemidiameter con tineat ſemidiametros terræ ferme 6 89. cõprchendet propemodum ſemidiame- ter Epicycli terræ femidiamecros 43 5-τ qquem numerum ſi ſubtrahamus ex di- ſtantia terræ ab oppoſito augis, quæ complectitur ſemidiametros terræ 674 2. fere, continebit interuallum inter centrũ terræ,& oppolitũ augis Epicycli, dum Epicyclus terræ proximus eſt, nempe in oppoſito Augis Eccentrici, ſemidiame- tros terrę quaſi 1⸗⁷⁹. quæ diſtantia plura milliaria continet, quam 640641. Nos tamen hanc diſtantiam concaui Veneris ex Maurolyco in Ticap. aliquanto mi- norem conſtituimus, nempe terræ ſemidiametrorim 16σ eſt, milliariorũ 600167.—* ꝙ Non ergo Epieyclus Veneris terram attingit, ieditanto internallo ab ea diſtat, vt commode in co cœlum Mercurij,& cœlum Lunæ, una cum om- nibus elementis inclu di poſlit Figuram porro propriam cum proportionibus diametrorum Eccentrici,& Epicycliin Theorica Veneris idem, Fernelius de- Pimxit: ut ex ea quoque facile appareat, Epicyclum Veneris terram non poſſe attingere, ſed intra craſſiciem Eœcentrici oubis immerſunm eſſe.
POSTREMO proO Epicyclo Lunæ reſpondet Fernelius Ambianas libro ei- tato, Lunam in Epicyclo circa proprium centrum proprium habere motum, Fpicycli motui conformem, incontrariam tamen partem. Ex quo motu con- ſequitur, vt Luna ſemper eandem maculatam faciem nobis obuertat. Neque hoc mirum uideri debet,& abſurdum, quamuis Ariſtoteles ſtellis proprios mo tus negauerit. Cum enim Qauvoμ̈ oſtendant: Lunam ferri in Epicyclo,& sẽé- per eandem feciem ad nos conuertere, neceſe eſt, illam proprio motu circa pro prium centrum circunuolui, ut ſemper im ſtabili quodã libramento permaneat.
Ex his ergo omnibus conſtare arbitror, Escentricos,& Epieyclos non eſſe adeo monſtroſos,& abſucdos, ut ab aduerſarijs finguntur, eofque ab Aſtrono-
mls
Solutio z.
Solutio 3. obiectio-- nis. Fraca- ſtorij.